Hamas klaagt dat de joodse entiteit zich niet aan het plan van Trump houdt
Hamas vroeg de Vredesraad van Trump op 4 augustus 2026 om opheldering en uitte zijn ongenoegen over uitspraken over de aanstaande ontwapening van de beweging en de terugtrekking van de joodse entiteit uit de Gazastrook.
Op 31 juli 2026 had Hamas bekendgemaakt in te stemmen met de overdracht van de wapens in het kader van Trumps plan voor Gaza.
Volgens de overeenkomst zal Hamas de wapens geleidelijk overdragen in ruil voor een geleidelijke terugtrekking uit de Gazastrook.
De Vredesraad van Trump stelde de joodse entiteit echter gerust dat de terugtrekking van haar troepen uit de Gazastrook, overeenkomstig met haar verzoek, pas zou beginnen nadat Hamas al zijn wapens had overgedragen. Deze geruststelling volgde op een ontmoeting van Nikolaj Mladenov, de hoge vertegenwoordiger voor Gazazaken binnen de raad, met Netanyahu, de premier van de joodse entiteit, op 3 augustus 2026.
Mladenov had op 31 juli 2026 nog gezegd: “De terugtrekking moet volledig parallel lopen met het ontwapeningsproces.”
Na zijn ontmoeting met Netanyahu schaarde Mladenov zich echter achter diens standpunt. Netanyahu verklaarde op 3 augustus 2026 op X: “Er zal pas een terugtrekking plaatsvinden nadat de ontwapening is voltooid, zoals Hamas tegenover de bemiddelaars heeft toegezegd.”
Daarop citeerde Agence France-Presse een Hamasfunctionaris: “De gezamenlijke verklaring van Mladenov en Netanyahu richtte zich uitsluitend op het wapendossier en ging niet in op de verplichtingen van de bezettingsmacht en de andere overeengekomen punten, zoals de humanitaire aspecten en het staken van alle vormen van agressie in de Gazastrook.”
Hij zei: “De beweging wacht op een reactie van Mladenov over wat er is overeengekomen en over zijn standpunt inzake de Israëlische militaire escalatie.” Hij benadrukte dat “Israël zich aan de uitvoering van de overeenkomst moet houden en de uitvoering van hetgeen is overeengekomen niet mag rekken of dwarsbomen”.
Majid al-Ansari, de woordvoerder van het Qatarese ministerie van Buitenlandse Zaken, zei: “Het is voor de internationale gemeenschap duidelijk wie de uitvoering van de overeenkomst belemmert. De volledige verantwoordelijkheid ligt bij de Israëlische kant. De intensivering van de Israëlische aanvallen in de afgelopen dagen is een poging van Israël om vreedzame oplossingen voor het conflict te dwarsbomen.”
Bij de aanvallen van de joodse entiteit op Gaza vielen in juli 150 martelaren.
Op 4 mei 2026 werd bekendgemaakt dat de uitvaartplechtigheden zouden worden gehouden voor 112 personen wier lichamen onder het puin waren geborgen van een wooncomplex in de wijk Al-Sabra, dat in november 2023 door een aanval van de joodse entiteit was verwoest. Onder hen waren 44 kinderen, 37 vrouwen, 9 ouderen en 29 mannen.
Wie onderhandelt over de overdracht van zijn wapens en van het gebied dat hij bestuurt, verzwakt onvermijdelijk. De andere partij zal hem beheersen, naar believen veranderingen aanbrengen en zich nergens aan houden. De joodse entiteit staat erom bekend geen enkele overeenkomst na te leven, alle afspraken en verplichtingen te omzeilen en geen waarde aan verdragen en overeenkomsten te hechten. Trump en zijn raad steunen de joodse entiteit. De leiders van de regio hebben geen enkele druk op haar uitgeoefend. Zij hebben hun legers niet in beweging gebracht en de jihad niet uitgeroepen om de bevolking van Gaza bij te staan en Palestina te bevrijden. Daarmee hebben zij de joodse entiteit gesteund, evenals door hun betrekkingen en handel met haar voort te zetten. Alleen de kracht en standvastigheid van de gelovigen kunnen de joodse entiteit vrees aanjagen en verslaan. Allah de Almachtige sprak de waarheid toen Hij zei: “Waarlijk, zij hebben in hun harten meer angst voor jullie dan voor Allah. Dat is omdat zij een volk zijn dat niet begrijpt.” [Al-Hashr 13]
Amerika kondigt aan het Internationaal Strafhof te zullen ontmantelen
Karim Khan, de aanklager van het Internationaal Strafhof, onthulde op 5 augustus 2026 hoe Trump en Netanyahu tegen hem en het Hof te werk waren gegaan. Hij zei: “Zij hebben rechters van het Internationaal Strafhof, VN-medewerkers en mijn familie bedreigd vanwege zaken die betrekking hebben op Israël. Twaalf leden van het Amerikaanse Congres stuurden een brief waarin stond: ‘Als jullie Israël als doelwit nemen, nemen wij jullie en jullie families als doelwit.’ Vervolgens werden sancties opgelegd, rekeningen bevroren en reisverboden ingesteld. Het is uiterst gevaarlijk wanneer staten druk uitoefenen op de internationale rechtspraak.”
De VS legden sancties op aan elf rechters en aanklagers van het Hof, onder wie Karim Khan.
De lidstaten van het Internationaal Strafhof kondigden op 24 juli 2026 het ontslag van Karim Khan als aanklager van het Hof aan. Van de 125 lidstaten stemden er 82 voor zijn ontslag wegens beschuldigingen van seksueel ongepast gedrag, die hij allemaal ontkent. Deze landen stonden onder Amerikaanse druk vanwege het besluit van het Hof uit 2024 om Netanyahu, de premier van de joodse entiteit, en zijn minister van Defensie Galant te arresteren toen zij genocide in Gaza pleegden, en vanwege de pogingen van het Hof Amerikanen te vervolgen die oorlogsmisdaden hadden begaan.
De VS kondigden op 15 juli 2026 bij monde van minister van Buitenlandse Zaken Rubio aan dat zij “een nieuwe diplomatieke campagne zullen beginnen om het Internationaal Strafhof steen voor steen af te breken, omdat het zich mengt in Amerikaanse militaire operaties en de Amerikaanse rechtshandhaving en daarmee de soevereiniteit van de VS bedreigt”.
Er wordt opgemerkt dat de vijandigheid van de Amerikaanse regering tegenover het Internationaal Strafhof voortkomt uit haar vrees dat Amerikaanse burgers en functionarissen, zowel civiel als militair, gerechtelijk kunnen worden vervolgd wegens internationale misdrijven die zij tijdens operaties in het buitenland hebben gepleegd, of wegens hun steun aan acties van de joodse entiteit tegen burgers in Gaza.
Tijdens Trumps eerste ambtstermijn legde de Amerikaanse regering sancties op aan de toenmalige aanklager van het Hof, Fatou Bensouda, en aan hoge functionarissen van het Hof vanwege het onderzoek naar Afghanistan. Dat onderzoek betrof de mogelijke verantwoordelijkheid van de VS voor oorlogsmisdaden tegen de Afghaanse bevolking. Amerikaanse militairen hebben miljoenen Afghanen gedood, verwond, gemarteld en ontheemd gedurende de twintig jaar waarin zij het land met steun van de NAVO-landen bezet hielden.
Het Hof en de voorstanders van het voortbestaan ervan vrezen dat de VS, vertegenwoordigd door minister van Buitenlandse Zaken Rubio, het ontslag van aanklager Karim Khan zullen aangrijpen om hun campagne tegen het Hof kracht bij te zetten.
Het Internationaal Strafhof werd in 2002 door Europese landen in Rome opgericht en kreeg zijn zetel in Den Haag. Vervolgens erkenden de Verenigde Naties het als internationale organisatie. Europa wilde via dit Hof internationale invloed uitoefenen, druk zetten op degenen die van haar beleid afweken en hun koloniale projecten uitvoeren. Het Hof nam besluiten tegen een aantal zwakke en arme landen in Azië, Afrika en de Balkan, maar niet tegen de eigen landen, machtige staten of de Israëli’s. Toen Europa de misdaden van Amerika wilde onderzoeken in een poging internationaal met Amerika te concurreren, wees Amerika het Hof af. Het kondigde zelfs aan het te zullen ontmantelen, omdat het Amerikaanse misdadigers en de misdadigers binnen zijn smerige instrument, namelijk de joodse entiteit, bedreigt.
Amerika greep in om de Japanse yen van een ineenstorting te redden
Amerika en Japan maakten op 4 augustus 2026 bekend dat zij aan het einde van de voorgaande week voor het eerst in 28 jaar op de valutamarkten hadden ingegrepen. Zij deden dit om de Japanse yen te steunen, die tot het laagste niveau in vier decennia was gedaald. Beide landen verklaarden bereid te zijn opnieuw in te grijpen wanneer dat nodig zou zijn.
De Japanse minister van Financiën, Satsuki Katayama, zei: “Japan en de VS hebben een gecoördineerde interventie uitgevoerd om op de valutamarkt yen te kopen. Deze gezamenlijke actie heeft het mogelijk gemaakt de buitensporige schommelingen en de ongecontroleerde koersontwikkeling van de yen in de afgelopen maanden in te dammen.”
De yen daalde tot het laagste niveau sinds 1986 en de dollar bereikte een koers van 164 yen. Na de interventie keerde de koers terug tot 160 yen per dollar.
Deze interventie diende niet zozeer Japan als wel de VS. Japan was namelijk van plan Amerikaanse staatsobligaties te verkopen om liquiditeit vrij te maken. Volgens gegevens van het Amerikaanse ministerie van Financiën uit mei 2026 staat Japan bovenaan de lijst van landen die een enorme hoeveelheid van deze obligaties bezitten: 1,14 biljoen dollar. Dat is ongeveer 12,2 procent van de circa 9,37 biljoen dollar aan Amerikaanse staatsobligaties in buitenlandse handen en ongeveer 2,9 procent van de totale Amerikaanse staatsschuld van 39,5 biljoen dollar.
Volgens berichten zou een Japanse verkoop van een deel van deze obligaties – bedoeld om harde valuta vrij te maken ter ondersteuning van de yen – de Amerikaanse economie en financiële markten schaden. De koersen van de obligaties zouden dalen en de kosten van Amerikaanse overheidsleningen die in de toekomst met nieuwe obligaties worden gefinancierd, zouden stijgen. Ook hypotheken, bedrijfsleningen, autoleningen en persoonlijke leningen zouden duurder worden doordat banken de rente zouden verhogen. Zelfs Amerikaanse consumenten zouden daarvan schade ondervinden.
Hogere leenkosten zouden particulieren en investeerders ervan weerhouden leningen aan te gaan. Dat zou leiden tot economische vertraging, minder investeringen, banenverlies, hogere werkloosheid en een afnemende vraag op de markten. De gevolgen daarvan zouden tot in de huishoudens van Amerikaanse gezinnen voelbaar zijn.
Dit zou vervolgens gevolgen hebben voor de Amerikaanse kiezers en voor de kansen van Trumps Republikeinse Partij bij de Congresverkiezingen in november.
Anderzijds maakt de daling van de yen tegenover de dollar goederen uit de VS en andere landen duurder, waardoor het Japanse handelsoverschot ten koste van de VS toeneemt. Uit gegevens van het Bureau van de Amerikaanse handelsvertegenwoordiger blijkt dat het Amerikaanse handelstekort met Japan in 2025 63,9 miljard dollar bedroeg. De Amerikaanse goederenexport naar Japan bedroeg 82,1 miljard dollar, tegenover een totale Amerikaanse goederenimport uit Japan van 146 miljard dollar.
De Amerikaanse interventie kwam dan ook niet voort uit liefde voor Japan of de wens het land te helpen, maar uitsluitend uit eigenliefde en eigenbelang. Van Amerika valt niet te verwachten dat het op politiek, economisch of enig ander gebied een stap zet zonder daarmee in de eerste en laatste plaats zijn eigen belangen te behartigen. Het verkondigt immers het motto “Amerika eerst”. Het denkt alleen aan andere landen voor zover die zijn belangen, invloed en hegemonie dienen.
6 augustus 2026
Esad Mansur
Een blik op het nieuws
Hamas klaagt dat de joodse entiteit zich niet aan het plan van Trump houdt
Hamas vroeg de Vredesraad van Trump op 4 augustus 2026 om opheldering en uitte zijn ongenoegen over uitspraken over de aanstaande ontwapening van de beweging en de terugtrekking van de joodse entiteit uit de Gazastrook.
Op 31 juli 2026 had Hamas bekendgemaakt in te stemmen met de overdracht van de wapens in het kader van Trumps plan voor Gaza.
Volgens de overeenkomst zal Hamas de wapens geleidelijk overdragen in ruil voor een geleidelijke terugtrekking uit de Gazastrook.
De Vredesraad van Trump stelde de joodse entiteit echter gerust dat de terugtrekking van haar troepen uit de Gazastrook, overeenkomstig met haar verzoek, pas zou beginnen nadat Hamas al zijn wapens had overgedragen. Deze geruststelling volgde op een ontmoeting van Nikolaj Mladenov, de hoge vertegenwoordiger voor Gazazaken binnen de raad, met Netanyahu, de premier van de joodse entiteit, op 3 augustus 2026.
Mladenov had op 31 juli 2026 nog gezegd: “De terugtrekking moet volledig parallel lopen met het ontwapeningsproces.”
Na zijn ontmoeting met Netanyahu schaarde Mladenov zich echter achter diens standpunt. Netanyahu verklaarde op 3 augustus 2026 op X: “Er zal pas een terugtrekking plaatsvinden nadat de ontwapening is voltooid, zoals Hamas tegenover de bemiddelaars heeft toegezegd.”
Daarop citeerde Agence France-Presse een Hamasfunctionaris: “De gezamenlijke verklaring van Mladenov en Netanyahu richtte zich uitsluitend op het wapendossier en ging niet in op de verplichtingen van de bezettingsmacht en de andere overeengekomen punten, zoals de humanitaire aspecten en het staken van alle vormen van agressie in de Gazastrook.”
Hij zei: “De beweging wacht op een reactie van Mladenov over wat er is overeengekomen en over zijn standpunt inzake de Israëlische militaire escalatie.” Hij benadrukte dat “Israël zich aan de uitvoering van de overeenkomst moet houden en de uitvoering van hetgeen is overeengekomen niet mag rekken of dwarsbomen”.
Majid al-Ansari, de woordvoerder van het Qatarese ministerie van Buitenlandse Zaken, zei: “Het is voor de internationale gemeenschap duidelijk wie de uitvoering van de overeenkomst belemmert. De volledige verantwoordelijkheid ligt bij de Israëlische kant. De intensivering van de Israëlische aanvallen in de afgelopen dagen is een poging van Israël om vreedzame oplossingen voor het conflict te dwarsbomen.”
Bij de aanvallen van de joodse entiteit op Gaza vielen in juli 150 martelaren.
Op 4 mei 2026 werd bekendgemaakt dat de uitvaartplechtigheden zouden worden gehouden voor 112 personen wier lichamen onder het puin waren geborgen van een wooncomplex in de wijk Al-Sabra, dat in november 2023 door een aanval van de joodse entiteit was verwoest. Onder hen waren 44 kinderen, 37 vrouwen, 9 ouderen en 29 mannen.
Wie onderhandelt over de overdracht van zijn wapens en van het gebied dat hij bestuurt, verzwakt onvermijdelijk. De andere partij zal hem beheersen, naar believen veranderingen aanbrengen en zich nergens aan houden. De joodse entiteit staat erom bekend geen enkele overeenkomst na te leven, alle afspraken en verplichtingen te omzeilen en geen waarde aan verdragen en overeenkomsten te hechten. Trump en zijn raad steunen de joodse entiteit. De leiders van de regio hebben geen enkele druk op haar uitgeoefend. Zij hebben hun legers niet in beweging gebracht en de jihad niet uitgeroepen om de bevolking van Gaza bij te staan en Palestina te bevrijden. Daarmee hebben zij de joodse entiteit gesteund, evenals door hun betrekkingen en handel met haar voort te zetten. Alleen de kracht en standvastigheid van de gelovigen kunnen de joodse entiteit vrees aanjagen en verslaan. Allah de Almachtige sprak de waarheid toen Hij zei: “Waarlijk, zij hebben in hun harten meer angst voor jullie dan voor Allah. Dat is omdat zij een volk zijn dat niet begrijpt.” [Al-Hashr 13]
Amerika kondigt aan het Internationaal Strafhof te zullen ontmantelen
Karim Khan, de aanklager van het Internationaal Strafhof, onthulde op 5 augustus 2026 hoe Trump en Netanyahu tegen hem en het Hof te werk waren gegaan. Hij zei: “Zij hebben rechters van het Internationaal Strafhof, VN-medewerkers en mijn familie bedreigd vanwege zaken die betrekking hebben op Israël. Twaalf leden van het Amerikaanse Congres stuurden een brief waarin stond: ‘Als jullie Israël als doelwit nemen, nemen wij jullie en jullie families als doelwit.’ Vervolgens werden sancties opgelegd, rekeningen bevroren en reisverboden ingesteld. Het is uiterst gevaarlijk wanneer staten druk uitoefenen op de internationale rechtspraak.”
De VS legden sancties op aan elf rechters en aanklagers van het Hof, onder wie Karim Khan.
De lidstaten van het Internationaal Strafhof kondigden op 24 juli 2026 het ontslag van Karim Khan als aanklager van het Hof aan. Van de 125 lidstaten stemden er 82 voor zijn ontslag wegens beschuldigingen van seksueel ongepast gedrag, die hij allemaal ontkent. Deze landen stonden onder Amerikaanse druk vanwege het besluit van het Hof uit 2024 om Netanyahu, de premier van de joodse entiteit, en zijn minister van Defensie Galant te arresteren toen zij genocide in Gaza pleegden, en vanwege de pogingen van het Hof Amerikanen te vervolgen die oorlogsmisdaden hadden begaan.
De VS kondigden op 15 juli 2026 bij monde van minister van Buitenlandse Zaken Rubio aan dat zij “een nieuwe diplomatieke campagne zullen beginnen om het Internationaal Strafhof steen voor steen af te breken, omdat het zich mengt in Amerikaanse militaire operaties en de Amerikaanse rechtshandhaving en daarmee de soevereiniteit van de VS bedreigt”.
Er wordt opgemerkt dat de vijandigheid van de Amerikaanse regering tegenover het Internationaal Strafhof voortkomt uit haar vrees dat Amerikaanse burgers en functionarissen, zowel civiel als militair, gerechtelijk kunnen worden vervolgd wegens internationale misdrijven die zij tijdens operaties in het buitenland hebben gepleegd, of wegens hun steun aan acties van de joodse entiteit tegen burgers in Gaza.
Tijdens Trumps eerste ambtstermijn legde de Amerikaanse regering sancties op aan de toenmalige aanklager van het Hof, Fatou Bensouda, en aan hoge functionarissen van het Hof vanwege het onderzoek naar Afghanistan. Dat onderzoek betrof de mogelijke verantwoordelijkheid van de VS voor oorlogsmisdaden tegen de Afghaanse bevolking. Amerikaanse militairen hebben miljoenen Afghanen gedood, verwond, gemarteld en ontheemd gedurende de twintig jaar waarin zij het land met steun van de NAVO-landen bezet hielden.
Het Hof en de voorstanders van het voortbestaan ervan vrezen dat de VS, vertegenwoordigd door minister van Buitenlandse Zaken Rubio, het ontslag van aanklager Karim Khan zullen aangrijpen om hun campagne tegen het Hof kracht bij te zetten.
Het Internationaal Strafhof werd in 2002 door Europese landen in Rome opgericht en kreeg zijn zetel in Den Haag. Vervolgens erkenden de Verenigde Naties het als internationale organisatie. Europa wilde via dit Hof internationale invloed uitoefenen, druk zetten op degenen die van haar beleid afweken en hun koloniale projecten uitvoeren. Het Hof nam besluiten tegen een aantal zwakke en arme landen in Azië, Afrika en de Balkan, maar niet tegen de eigen landen, machtige staten of de Israëli’s. Toen Europa de misdaden van Amerika wilde onderzoeken in een poging internationaal met Amerika te concurreren, wees Amerika het Hof af. Het kondigde zelfs aan het te zullen ontmantelen, omdat het Amerikaanse misdadigers en de misdadigers binnen zijn smerige instrument, namelijk de joodse entiteit, bedreigt.
Amerika greep in om de Japanse yen van een ineenstorting te redden
Amerika en Japan maakten op 4 augustus 2026 bekend dat zij aan het einde van de voorgaande week voor het eerst in 28 jaar op de valutamarkten hadden ingegrepen. Zij deden dit om de Japanse yen te steunen, die tot het laagste niveau in vier decennia was gedaald. Beide landen verklaarden bereid te zijn opnieuw in te grijpen wanneer dat nodig zou zijn.
De Japanse minister van Financiën, Satsuki Katayama, zei: “Japan en de VS hebben een gecoördineerde interventie uitgevoerd om op de valutamarkt yen te kopen. Deze gezamenlijke actie heeft het mogelijk gemaakt de buitensporige schommelingen en de ongecontroleerde koersontwikkeling van de yen in de afgelopen maanden in te dammen.”
De yen daalde tot het laagste niveau sinds 1986 en de dollar bereikte een koers van 164 yen. Na de interventie keerde de koers terug tot 160 yen per dollar.
Deze interventie diende niet zozeer Japan als wel de VS. Japan was namelijk van plan Amerikaanse staatsobligaties te verkopen om liquiditeit vrij te maken. Volgens gegevens van het Amerikaanse ministerie van Financiën uit mei 2026 staat Japan bovenaan de lijst van landen die een enorme hoeveelheid van deze obligaties bezitten: 1,14 biljoen dollar. Dat is ongeveer 12,2 procent van de circa 9,37 biljoen dollar aan Amerikaanse staatsobligaties in buitenlandse handen en ongeveer 2,9 procent van de totale Amerikaanse staatsschuld van 39,5 biljoen dollar.
Volgens berichten zou een Japanse verkoop van een deel van deze obligaties – bedoeld om harde valuta vrij te maken ter ondersteuning van de yen – de Amerikaanse economie en financiële markten schaden. De koersen van de obligaties zouden dalen en de kosten van Amerikaanse overheidsleningen die in de toekomst met nieuwe obligaties worden gefinancierd, zouden stijgen. Ook hypotheken, bedrijfsleningen, autoleningen en persoonlijke leningen zouden duurder worden doordat banken de rente zouden verhogen. Zelfs Amerikaanse consumenten zouden daarvan schade ondervinden.
Hogere leenkosten zouden particulieren en investeerders ervan weerhouden leningen aan te gaan. Dat zou leiden tot economische vertraging, minder investeringen, banenverlies, hogere werkloosheid en een afnemende vraag op de markten. De gevolgen daarvan zouden tot in de huishoudens van Amerikaanse gezinnen voelbaar zijn.
Dit zou vervolgens gevolgen hebben voor de Amerikaanse kiezers en voor de kansen van Trumps Republikeinse Partij bij de Congresverkiezingen in november.
Anderzijds maakt de daling van de yen tegenover de dollar goederen uit de VS en andere landen duurder, waardoor het Japanse handelsoverschot ten koste van de VS toeneemt. Uit gegevens van het Bureau van de Amerikaanse handelsvertegenwoordiger blijkt dat het Amerikaanse handelstekort met Japan in 2025 63,9 miljard dollar bedroeg. De Amerikaanse goederenexport naar Japan bedroeg 82,1 miljard dollar, tegenover een totale Amerikaanse goederenimport uit Japan van 146 miljard dollar.
De Amerikaanse interventie kwam dan ook niet voort uit liefde voor Japan of de wens het land te helpen, maar uitsluitend uit eigenliefde en eigenbelang. Van Amerika valt niet te verwachten dat het op politiek, economisch of enig ander gebied een stap zet zonder daarmee in de eerste en laatste plaats zijn eigen belangen te behartigen. Het verkondigt immers het motto “Amerika eerst”. Het denkt alleen aan andere landen voor zover die zijn belangen, invloed en hegemonie dienen.
6 augustus 2026
Esad Mansur