De VS en Saoedi-Arabië ondertekenen een overeenkomst met betrekking tot het gebruik van nucleaire energie
Op 22 juli 2026 hebben de Verenigde Staten en Saoedi-Arabië een overeenkomst ondertekend over samenwerking op het gebied van vreedzame toepassingen van kernenergie. Het Saoedische ministerie van Energie verklaarde: “De overeenkomst heeft tot doel de bilaterale samenwerking te versterken en de uitwisseling van ervaringen, kennis en technologieën te ondersteunen, wat bijdraagt aan de ontwikkeling van het vreedzaam gebruik van kernenergie volgens de hoogste internationale normen op het gebied van nucleaire veiligheid, beveiliging en non-proliferatie.”
Het Amerikaanse Ministerie van Energie verklaarde: “De overeenkomst vormt het juridische kader voor een partnerschap dat decennia zal duren en miljarden dollars waard is en versterkt de energiezekerheid en de gezamenlijke strategische belangen van beide landen.”
De Amerikaanse minister van Buitenlandse Zaken Marco Rubio zei: “Saudi-Arabië wordt beschouwd als een belangrijke strategische partner.” Hij zei: “Het sluiten van een samenwerkingsovereenkomst op het gebied van kernenergie met Saoedi-Arabië is logisch; elke overeenkomst van deze aard zal waarborgen bevatten en de VS is voortdurend op zoek naar mogelijkheden om civiele nucleaire overeenkomsten te sluiten.”De VS sluit dergelijke overeenkomsten met andere landen, waaronder Saoedi-Arabië, om te voorkomen dat deze landen nucleaire activiteiten ontplooien buiten haar toezicht om en om deze activiteiten te beperken tot het verrijken van uranium tot een laag percentage van maximaal 3,67% voor uitsluitend vreedzame doeleinden, met behulp van haar eigen apparatuur, instrumenten en deskundigen. Op die manier wordt de onafhankelijkheid van die landen op het gebied van de kernenergie-industrie verhinderd, zodat zij zich niet in de richting van de productie van kernwapens begeven. Met dit doel en andere doelstellingen heeft de VS een oorlog tegen Iran gevoerd om te voorkomen dat het land kernwapens zou produceren, toen het zijn nucleaire industrie ontwikkelde en erin slaagde uranium te verrijken tot 60%. Er ontbrak nog maar weinig om het verrijkingspercentage op 90% te brengen, waardoor het in staat zou zijn kernwapens te produceren en zo een staat te worden die zijn vijanden intimideert. Want kernwapens zijn tegenwoordig, naast langeafstandsraketten met kernkoppen, het krachtigste wapen om vijanden af te schrikken.
Bovendien wil Amerika miljarden dollars verdienen, zoals het Amerikaanse Ministerie van Energie heeft aangekondigd en wil het Saoedi-Arabië voor de komende decennia aan zich binden onder de noemer van ‘strategische partner’ – oftewel een strategische bondgenoot in de regio die de Amerikaanse belangen dient. Dit is ook een preventieve maatregel van Amerika in een poging om te voorkomen dat Saoedi-Arabië en de hele regio zich bevrijden van het juk van de Amerikaanse kolonisatie en om de activiteiten van de zonen van de islamitische oemma te dwarsbomen, die ernaar streven zich te ontdoen van deze marionettenregimes en een systeem te vestigen dat gebaseerd is op hun zuivere geloof, belichaamd in de rechtgeleide kalifaatstaat volgens de methode van het profeetschap.
De president van Burkina Faso haalt uit naar de islam, moslims en Arabieren
De president van Burkina Faso, Ibrahim Traoré, heeft in een toespraak op 21 juli 2026 de islam, moslims, studenten van de islamitische sharia en Arabieren aangevallen. Hij zei: “We hebben zo’n 800 of meer studenten die in bepaalde Arabische landen de islamitische sharia, islamitische wetten en islamitische jurisprudentie studeren. Ze komen hierheen om de islamitische sharia toe te passen. Hij zei dat hij hen naar hun eigen land zou terugsturen, anders zouden ze hun Burkinese staatsburgerschap verliezen. “Ze streven er al heel lange tijd naar ons uit te roeien. Het begon allemaal met de islamitische veroveringen en de Afrikanen hebben meer dan duizend jaar lang onder de slavernij van de Arabieren geleden.” Hij beschouwde degenen die de islamitische sharia willen toepassen als extremisten en zei: “Als dit jullie islam is, dan zullen wij ertegen strijden.”
Op 20 juni 2026 keurde het parlement de wet op de godsdienstvrijheid goed en de autoriteiten beschouwden deze wet als een middel om het seculiere karakter van de staat te versterken. Het is een wet die de oproep tot de islam bestrijdt, evenals degenen die het goede bevelen en het kwade verbieden en die de mensen de vrijheid laat om te doen wat zij willen, zonder dat iemand zich ermee bemoeit door te zeggen dat dit haram is of dat dit een zonde is die zij niet mogen begaan. Daarom werden enkele islamitische geleerden en predikers gearresteerd, waarop de bevolking demonstreerde uit protest tegen het willekeurige optreden van de seculiere autoriteiten. Deze autoriteiten arresteerden vervolgens ongeveer 100 personen en sloten de grootste moskee in de hoofdstad Ouagadougou.
De website ‘Arabi 21’ citeerde sheikh Sidi Mohammed Ould Cheikh Sidiya, een van de geleerden van Mauritanië, die zei: “President Traoré heeft geen kennis van de geschiedenis en dat de islam in de vijfde eeuw van de hidjra via handelskaravanen in Burkina Faso is aangekomen en dat de Arabieren Burkina Faso niet als veroveraars zijn binnengekomen om de bevolking tot slavernij te brengen en dat de islam aanvankelijk beperkt was tot de koningen en de elite, maar zich later binnen de samenleving heeft uitgebreid en dat de islam religieuze en culturele waarden naar dat gebied heeft gebracht en geen project voor slavernij was.”
Andere geleerden voegden hieraan toe dat “Ibrahim Traoré opzettelijk een drogreden hanteert en dat hij de islam in diskrediet brengt om de aandacht af te leiden van de interne uitdagingen en problemen die hij zelf niet kan oplossen en dat de slavernij niet met de islam is meegekomen, maar al diepgeworteld was in de Afrikaanse samenlevingen voordat de islam daar zijn intrede deed “.
Ter informatie: Burkina Faso wordt beschouwd als een islamitisch land, aangezien meer dan 60% van de bevolking moslim is. Het was echter een kolonie van Frankrijk, dat er een seculiere grondwet oplegde en het land onder de invloed bracht van de Franse cultuur, die gericht is op de bestrijding van de islam, moslims en Arabieren. Ibrahim Traoré behoort tot degenen die doordrongen zijn van de Franse cultuur en was een agent van Frankrijk voordat hij overliep naar de Amerikaanse dienst, om in 2022 een militaire staatsgreep te plegen en een alliantie aan te gaan met Amerikaanse agenten in Mali en Niger. Deze uitspraken vielen samen met het feit dat hij persoonlijk de ambassadeur van de joodse entiteit ontving, hem huldigde en zijn vertrouwensbrieven in ontvangst nam. Volgens berichten heeft hij de weg vrijgemaakt voor de inlichtingendiensten van de joodse entiteit om in dit islamitische land te opereren, die zich richten op de bestrijding van de islam en de islamitische da’wa, omdat zij deze als een bedreiging voor de joodse entiteit beschouwen. Sterker nog, geen enkele moslim die zijn religie kent, accepteert het bestaan van de joodse entiteit in Palestina, de bezetting van dit gezegende land en de controle over de Al-Aqsa-moskee, de eerste van de twee gebedsrichtingen en de op twee na heiligste plaats.
De voorzitter van de Turkse Republikeinse Volkspartij neemt afstand van zijn partij en richt een nieuwe partij op
Özgür Özel, de afgezette voorzitter van de Turkse Republikeinse Volkspartij, kondigde op 21 juli 2026 aan dat hij zich van zijn partij afscheidde en een nieuwe partij oprichtte, samen met ongeveer 83 parlementsleden van de partij. Hiermee is de Republikeinse Volkspartij, de belangrijkste oppositiepartij in Turkije, uit elkaar gevallen, nadat zij in maart 2024 een historische overwinning had behaald bij de lokale verkiezingen en voor het eerst sinds decennia de grootste partij was geworden, de meeste grote gemeenten in handen had gekregen en een bedreiging vormde voor de hegemonie van Erdoğan en zijn partij.
Op 21 mei 2026 heeft de rechterlijke macht, die onder controle staat van de Turkse president Erdoğan, de overwinning van Özgür Özel bij de interne verkiezingen van 2023 voor het voorzitterschap van de Republikeinse Volkspartij volledig ongeldig verklaard vanwege verdenkingen van fraude. Zijn voorganger, Kemal Kılıçdaroğlu, werd opnieuw tot partijvoorzitter benoemd. Özel beschouwde deze beslissing als onwettig en eiste nieuwe interne verkiezingen binnen zijn partij, de Republikeinse Volkspartij (CHP).
Het is algemeen bekend dat de Turkse Republikeinse Volkspartij op 9 september 1923 door Mustafa Kemal werd opgericht, voordat hij op 29 oktober 2023 de instelling van de republiek in Turkije afkondigde. Dit was een voorbereiding op de afschaffing van het kalifaat, het islamitische bestuurssysteem, op 3 maart 1924. Het is bekend dat Groot-Brittannië achter hem stond en hem krachtig en met sluwe methoden steunde; het maakte van hem een valse grote held, zodat hij deze smerige taak kon uitvoeren, namelijk de afschaffing van het kalifaat en de sharia als rechtsstelsel. Hij was dus een trouwe agent van Groot-Brittannië; de liefde voor de Britten en de westerse cultuur was diep in zijn hart geworteld, en hij was een verborgen vijand van de islam en de islamitische staat. Er wordt vermeld dat hij tot de geheim werkende joden behoorde, die in het geheim tegen de kalifaatstaat werkten in opdracht van buitenlandse mogendheden en zich verscholen achter islamitische namen. Deze partij bleef dus de collaboratie met Groot-Brittannië voortzetten.Daarom riep Özgür Özel opnieuw openlijk de hulp van Groot-Brittannië in. In een interview met de Britse omroep BBC in het Turks op 26 maart 2025, na de arrestatie van 50 personen, waaronder de burgemeester van Istanbul Ekrem Imamoglu, richtte hij zich tot de Britse premier en de voorzitter van de Britse Labourpartij, Keir Starmer, met de woorden: “De burgemeester van Istanbul wordt gearresteerd en in de gevangenis gezet, en toch zeggen jullie niets? Wat is dit voor vriendschap? Wat is dit voor broederschap? Waar blijft de verdediging van de democratie? De Britse Labourpartij is onze broeder, en Engeland is de bakermat van de democratie; hoe kan het dat zij hierop geen enkele reactie tonen? Eerlijk gezegd zijn we erg verontrust. Wat zijn de redenen voor dit stilzwijgen? Ik begrijp niet waarom de Britse premier Keir Starmer niets zegt, terwijl heel Europa wel reageert.” Hij heeft het gevoel dat er een felle strijd wordt gevoerd tegen de Engelse broeders en hun vrienden in de Republikeinse Volkspartij, met hem aan het hoofd, tegenover de Amerikaanse vrienden en hun bondgenoten die de regering, alle staatsinstellingen en alle aspecten van het leven beheersen, vertegenwoordigd door de Partij voor Rechtvaardigheid en Ontwikkeling (AKP) van Erdoğan. Dat wil zeggen dat de politieke strijd in Turkije wordt gevoerd tussen het kamp van de aanhangers van Groot-Brittannië in het bijzonder en Europa in het algemeen – die in de oppositie zitten – en het kamp van de aanhangers van Amerika – die aan de macht zijn onder leiding van Erdoğan.Binnen de Republikeinse Volkspartij zijn persoonlijke conflicten ontstaan over het bekleden van functies; iedereen wil de partij leiden, hun meester Groot-Brittannië dienen en hun loyaliteit aan het Westen en aan de westerse waarden en systemen – zoals secularisme, democratie en algemene vrijheden – bewijzen.
Erdogan, die aan de kant van Amerika staat, maakte gebruik van dit conflict tussen de aanhangers van het oude Groot-Brittannië, waardoor hij de rechterlijke macht, waarover hij de touwtjes in handen heeft, ertoe bracht te beslissen dat de voormalige partijleider Kılıçdaroğlu moest worden hersteld in zijn functie, om zo chaos in de partij te veroorzaken en deze vervolgens te laten splijten, om de deur wijd open te zetten zodat hij zich kandidaat kan stellen voor de presidentsverkiezingen van 2028 en deze vervolgens zonder echte concurrent kan winnen. De regering van Erdoğan heeft zijn sterke rivaal, de burgemeester van Istanbul, Ekrem Imamoglu, samen met tientallen partijleiders gearresteerd op beschuldiging van corruptie en omkoping.