Dat de staten in de moslimwereld die door de ondergang van de Islamitische Staat Al Khilafa tot stand gekomen zijn niets met Islam van doen hebben, is duidelijk en algemeen bekend. Want alhoewel hun inwoners in hoofdzaak moslim zijn, ordenen zij hun samenlevingen niet door de wetten van Islam. Integendeel, over het algemeen vechten deze staten openlijk tegen de wetten van Islam en iedereen die tot dezen oproept.

Dat het leger in deze staten dus ook niet de rol speelt die het hoort te spelen van Islam, moet op basis hiervan eigenlijk verwacht worden. En helaas heeft de geschiedenis, zowel de oudere als de meer recente, deze verwachting bevestigt.

In Turkije, bijvoorbeeld, is bekend dat juist het leger de “beschermer” van de seculiere staat is, ahoewel dit secularisme niet te verenigen is met Islam en zelfs een verwerping van Islam inhoudt. De laatste keer dat het leger van Pakistan ten strijde trok was om de Amerikaanse belangen in Afghanistan te dienen. Het leger van Pakistan viel toen – en tot op de dag van vandaag – de moslims van het Afghaans-Pakistaanse grensgebied aan. Dus in plaats van de moslims van Afghanistan te beschermen tegen de Amerikaanse agressie, helpt het Pakistaanse leger de Amerikaanse agressoren. Het leger van Saoedi-Arabië geeft jaarijks miljarden uit aan Amerikaanse en Britse wapens, waardoor het de economie van deze westerse kolonialistische staten op belangrijke wijze ondersteund, maar gebruiken doet het deze wapens niet. Na miljarden van wapenaankopen huurde de koning in 1990 zelfs voor veel geld het Amerikaanse leger in om het land te “beschermen” tegen Saddam Hoessein – waardoor hij de Amerikanen ook nog eens het excuus gaf dat zij zochten om tienduizenden Amerikaanse soldaten permanent te stationeren in het hart van de moslimwereld. In Tunesië, Egypte en Syrië kwamen de legers uit hun barakken toen de moslimmassa’s daar de straat op kwamen om beëindiging van de onderdrukking en uitbuiting te eisen. Maar let wel, om de onderdrukkers en uitbuiters te beschermen tegen de onderdrukten en uitgebuitten. En de legers van Marokko, Indonesië, Bangladesj, Maleisië en Iran doen – ja, wat doen zij eigenlijk terwijl de moslims door de vijanden van Islam aangevallen en vermoord worden in ondermeer Palestina, in Irak, in Afghanistan, in Somalië en in Kasjmir?

Dit alles werpt de vraag wat eigenlijk de rol van een moslimleger moet zijn. Oftewel, hoe zal het leger in de komende Islamitische Al Khilafa zijn?

De taken van het Islamitische leger ten tijde van de Boodschapper van Allah (saw)

In de tijd van de Boodschapper van Allah (saw) kenden de moslims nog niet een professioneel leger zoals dat vandaag de dag gebruikelijk is. De mannen trainden en bewapenden zichzelf, en als er dan een noodzaak tot oorlogvoeren was verenigden zij zich om er als leger op uit te trekken.

De Boodschapper van Allah (saw) gaf de gewapende mannen in zijn tijd allereerst als opdracht om Islam te beschermen. Zo blijkt duidelijk uit de Tweede Eed bij Al ‘Aqaba. De Boodschapper van Allah (saw) zei tegen de leiders van Banoe Auws and Banoe Chazradj die hun stammen vertegenwoordigden in Al ‘Aqaba: “Ik nodig jullie uit tot trouw, waaronder jullie me zullen beschermen zoals jullie je vrouwen en kinderen zouden beschermen”. Al Bara’ nam toen de hand van de Boodschapper van Allah (saw) om hem de eed te geven en zei: “Wij geven onze trouw, o Boodschapper van Allah. Bij Allah, wij zijn mensen van oorlog met wapens welke doorgegeven zijn van vader tot zoon”. Terwijl Al Bara’ aan het spreken was onderbrak Aboe al Haytham ibn al Tayhan hem en zei: “O Boodschapper van Allah, we hebben banden met de andere mensen (de joden) en als wij deze band met hen verbreken en Allah u de overwinning heeft gegeven, zou u dan terugkeren naar uw mensen en ons verlaten?”. De Boodschapper van Allah (saw) lachte en zei: “Nee, jullie bloed is mijn bloed en wat heilig is voor jullie is heilig voor mij. Ik ben van jullie en jullie zijn van mij. Ik zal vechten tegen diegenen die tegen jullie vechten en vrede hebben met diegenen die vrede hebben met jullie”. Al ‘Abbas ibn ‘Oebada onderbrak en zei: “O mensen van Chazradj! Realiseren jullie waar jullie jezelf aan verbinden in het zweren van steun aan deze man? Het betekent vechten tegen alles en iedereen. Als jullie denken dat als jullie je bezittingen verliezen en jullie edelen zijn vermoord, dat jullie dan hem zullen opgeven, dan doe dit nu want bij Allah! Het zou jullie schaamte in deze wereld brengen en in de volgende als jullie dit later zouden doen. Maar als jullie denken dat jullie loyaal zullen zijn aan jullie onderneming zelfs wanneer jullie je bezittingen verliezen en jullie edelen zijn vermoord, dan neem hem, want bij Allah! Het zal jullie baten in deze wereld en in het Hiernamaals”. Ze zeiden dat ze de Boodschapper van Allah (saw) zouden accepteren onder deze voorwaarden en vroegen daarna: “Wat zit er in voor ons, o Boodschapper van Allah, in ruil voor onze loyaliteit?”. De Boodschapper van Allah (saw) antwoordde zelfverzekerd: “Djenna”. Ze strekten hun handen uit en hij (saw) strekte zijn hand, en ze gaven een eed op hun woord door te zeggen: “We beloven om te gehoorzamen in goedheid en in smart, in tijden van voorspoed en ontbering, en om altijd de waarheid te spreken, en dat in dienst van Allah we de censuur van niemand zullen vrezen”. Nadat ze hun eed hadden afgelegd zei de Boodschapper van Allah (saw): “Breng me twaalf leiders die de leiding hebben over de problemen van mensen”. Ze kwamen met negen van Al Chazradj en drie van Al Auws. Dus zei de Boodschapper van Allah (saw) tegen deze leiders (noeqaba): “Jullie zijn de beschermers van jullie volkeren net zoals de metgezellen van ‘Isa, zoon van Maryam, verantwoordelijk voor hem waren, terwijl ik verantwoordelijk ben voor mijn volk”. (Ibn Hisjaam).

Maar het leger ten tijde van de Boodschapper van Allah (saw) had ook als taak om de moslims, hun leven, eer en bezit, te beschermen. Zo blijkt bijvoorbeeld uit de geschiedenis van de joden van Banoe Qaynoeqa. Banoe Qaynoeqa woonden vlakbij Al Madina en waren onderdanen van de Islamitische Staat. Toen een jonge moslim vrouw zich op een dag naar de markt van Banoe Qaynoeqa begaf om daar melk te verkopen, werd zij door de joden uitgedaagd om haar Islamitische kleding uit te doen. Toen de vrouw weigerde maakte één der joden de kleding van de vrouw vast aan een muur, zonder dat zij het wist, waardoor het lichaam van de moslima ontbloot werd op het moment dat zij wilde vertrekken. De joden van Baoe Qaynoeqa lachten haar hierop minachtend uit. Deze gebeurtenis resulteerde er uiteindelijk in dat de Boodschapper van Allah (saw) het leger bijeen riep en de opdracht gaf om Banoe Qaynoeqa te verdrijven uit de Islamitische Staat, vanwege hun voortdurende misdaden tegen de moslims. De Boodschapper van Allah (saw) heeft gezegd: “Voorwaar, de Imaam is een schild, van waarachter jullie vechten en door wie jullie beschermd worden.” (Moeslim).

De Boodschapper van Allah (saw) gaf het leger ook als taak om de Islamitische Staat te beschermen. Hij stuurde verschillende malen een leger op expeditie om aan de grenzen van de Islamitische Staat de vijand te laten zien dat de moslims machtig waren en niet zwak, en ook om informatie op te doen over de vijanden van de moslims. De eerste van deze expeditie stond onder leiding van Hamza bin ‘Abdoel Moettalib (ra) en bracht de moslims naar Saif al Bahr. Een ander beroemd voorbeeld is de expeditie onder leiding van ‘Abdoellah bin Djahsj (ra) naar Nachl. De Boodschapper van Allah (saw) gaf ‘Abdoellah bij vertrek een brief mee die hij pas na twee dagen reizen mocht openen en lezen. Toen ‘Abdoellah de brief laf vond hij daarin een opdracht van de Boodschapper van Allah (saw) om naar Nachl te reizen om informatie in te winnen over de Qoraiesj. (Ibn Hisjaam). Allah (swt) zegt:

“En maak aan de grens alle mogelijke strijdkrachten en vastgehouden paarden voor hen gereed, waarmee jullie de vijand van Allah en jullie vijand en anderen buiten hen, die jullie niet kennen, doch die Allah kent, mogen afschrikken.” (Zie de vertaling van de betekenissen van de Koran, soera Al Anfaal 8, vers 60)

En de Boodschapper van Allah (saw) heeft gezegd: “Iedereen die sterft, zijn (goede) handelingen zijn tot een einde gekomen, behalve degene die de grens bewaakt in naam van Allah. Zijn (goede) handelingen blijven toenemen tot de Dag der Wederopstanding en hij wordt gered van de straf in het graf.” (Aboe Dawoed).

Allah (swt) gaf het leger van de moslims verder als taak om de verdragen van de Islamitische Staat veilig te stellen. Een voorbeeld hiervan is de expeditie die de Boodschapper van Allah (saw) stuurde naar Banoe Qoeraytha. Deze joodse stam woonde in de omgeving van Al Madina en had een verbod gesloten met de moslims. Maar toen de vijanden van de moslims Al Madina belegerden kozen ze snel de kant van de vijand in de hoop de moslims te kunnen doden. Nadat de belegering doorbroken was stuurde de Boodschapper van Allah (saw) het moslimleger naar hen om hen te straffen. Hij (saw) zei: “Wie gehoorzaam is aan Allah (swt) en Zijn Profeet, die vertrekt [naar Banoe Qoeraytha, vert.] en stelt het namiddaggebed uit tot aankomst bij Banoe Qoeraytha”. (Tirmidhi). Zodat niemand het ooit noch in zijn hoofd zou halen om een verdrag met de moslims te breken. Allah (swt) zegt:

“Degenen met wie jullie een verbond sluiten, daarna schenden zij dit verbond telkens weer en zij vrezen niet. Als jullie hen in de oorlog ontmoeten, jaag dan degenen die achter hen zijn vrees aan wegens hen, opdat zij er lering uit mogen trekken.” (Zie de vertaling van de betekenissen van de Koran, soera Al Anfaal 8, vers 56 – 57)

Ten slotte gaf de Boodschapper van Allah (saw) zijn leger de opdracht om andere gebieden, waar Islam nog niet gebruikt werd om de problemen van de mensen op te lossen, te openen voor Islam. De Boodschapper van Allah (saw) heeft gezegd: “Wanneer jullie de vijand van onder de meergodendienaren ontmoeten, nodig hen dan uit tot drie dingen, en aan welke zij ook gehoor geven, accepteer dit dan van hen en vecht niet tegen hen. Nodig hen uit tot Islam. Als zij dit beantwoorden, acepteer het dan van hen en vecht niet tegen hen. Nodig hen dan uit om te verhuizen van hun land naar het land van de emigranten (…) . Als zij weigeren, vraag van hen de Djiziyya [1], en als zij dit beantwoorden, acepteer het dan van hen en vecht niet tegen hen.” (Moeslim).

De taken van het leger in de Islamitische Staat

Uit het voorbeeld gesteld door de Boodschapper van Allah (saw) blijkt heel duidelijk welke primaire taken het leger in de Islamitische Staat Al Khilafa moet hebben. Dit leger moet:

1. Ervoor zorgen dat Islam geïmplementeerd wordt in de Islamitische Staat; en dit heeft zowel een intern als extern element:
˗ Het interne element betekent dat het leger de Khalifa moet beschermen zolang hij regeert met Islam; en hem moet verwijderen zodra hij weigert om te regeren met Islam.
˗ Het externe element betekent dat het leger de Islamitische Staat moet beschermen tegen invallen door vijanden.

2. De onderdanen van de Islamitische Staat beschermen; zowel de moslim als de niet-moslim; zowel hun leven, hun eer als hun bezit.

3. Ervoor zorgen dat andere staten hun afspraken met de Islamitische Staat nakomen, en niet liegen en bedriegen.

4. Islam brengen naar de rest van de wereld, door de heersers van andere landen die weigeren met Islam te regeren te verdrijven, waardoor hun landen onderdeel worden van de Islamitische Staat en zij vervangen kunnen worden door een wali gezonden door de Khalifa die er voor zorgt dat Islam wel over de mensen ten uitvoer wordt gebracht.

De eigenschappen van het leger in de Islamitische Staat

Om dit te kunnen realiseren zal het leger van de Islamitische Staat Al Khilafa ook specifieke eigenschappen moeten hebben.

Het zal bijvoorbeeld onafhankelijk van de rest van de wereld moeten zijn. Want afhankelijkheid van iemand betekent zwakte tegenover iemand. De Islamitische Staat Al Khilafa zal dus zelf alles moeten produceren wat het leger nodig heeft: vliegtuigen, slagschepen, onderzeeërs, tanks, trucks, bommen en granaten, enzovoorts.

Deze bewaping van het leger van de Islamitische Staat Al Khilafa zal ook de beste in de wereld moeten zijn. De Islamitische Staat Al Khilafa zal daarom de meest moderne technologieën moeten ontwikkelen. Dit betekent dat de economie van de Islamitische Staat Al Khilafa een geïndustrialiseerde en hoogtechnologische industrie zal moeten worden. De Islamitische Staat Al Khilafa zal dit met actief beleid moeten nastreven, een proces dat door het hoofd van het leger – de Amier van Djihaad – nauwlettend gevold en gemanaged zal moeten worden.

Een andere eigenschap van het leger van de Islamitische Staat Al Khilafa zal moeten zijn dat de soldaten van dit leger excelleren in kennis van Islam en vroomheid. De soldaten van het leger in de Islamitische Staat moeten immers Islam beschermen tegen externe vijanden en dit zal van de soldaten grote moed en opoffering eisen. Kennis van de verboden en de plichten van Allah(swt) en van de beloning en de bestraffing door Allah (swt) helpt de mens om deze eigenschappen te ontwikkelen.

De soldaten van het leger in de Islamitische Staat Al Khilafa moeten het regeren met Islam ook beschermen en ook dit zal kennis van de verboden en de plichten van Allah(swt), en van de beloning en de bestraffing door Allah (swt) van hen eisen. Het beschermen van het regeren met Islam kan namelijk twee dingen betekenen. Het is mogelijk dat de Khalifa in een bepaalde kwestie een Islamitische mening op basis van Koran en Soenna adopteert en tot wet verheft, waar hij ook een andere Islamitische mening zou hebben kunnen adopteren. Gedacht kan worden aan het bedekken van de voet van de vrouw: er is een Islamitische mening die zegt dat dit verplicht is en er is een Islamitische mening die zegt dat dit niet verplicht is. Het is mogelijk dat zoiets bepaalde mensen ontevreden zal maken met de Khalifa. En het is mogelijk dat zij vanwege hun ontevredenheid onrust zullen proberen te stoken in de Islamitische Staat. Bijvoorbeeld door op te roepen tot het afzetten van deze Khalifa, of tot het vestigen van een andere, tweede Islamitische Staat. Het beschermen van het regeren met Islam vereist dan dat het leger de Khalifa ondersteund. Want volgens Islam moeten de moslims de Khalifa gehoorzamen zolang hij met Islam regeert. Maar het is ook mogelijk dat er ooit een Khalifa zal komen die in een bepaalde kwestie een niet-Islamitische mening tot wet wil maken. Wanneer de moslims hier dan tegen protesteren, dan vereist beschermen van het regeren met Islam van het leger dat het de kant van de moslims kiest tegen de Khalifa. Om in deze mogelijke situaties de juiste keuze te kunnen maken zal moed en opoffering vereist zijn, want in het ene geval zal de soldaat in moeten gaan tegen de wens van (veel) moslims en in het andere geval zal de soldaat in moeten gaan tegen de wens van zijn eigenlijke baas de Khalifa. Enkel door middel van kennis van de verboden en de plichten van Allah(swt), en kennis van de methodes waarvolgens de verboden en de plichten van Allah(swt) vastgesteld worden, zal de soldaat in iedere situatie kunnen bepalen welke partij het recht op ondersteuning heeft. En deze kennis zal hem ook de moed en opofferingsgezindheid geven om de partij in het recht daadwerkelijk te ondersteunen.

Ook omdat de soldaten van het leger in de Islamitische Staat Al Khilafa andere landen zullen openen voor Islam is het noodzakelijk dat zij zeer goed opgeleid zijn in Islam en vroom zijn. Hun vechten op het grondgebied van andere landen is immers aan strenge Islamitische wetten gebonden. Islam heeft bepaald wat zij als vechtende soldaat wel en niet mogen doen. En iedere soldaat moet deze regels kennen en Allah (swt) vrezen zodat hij zich hier aan zal houden, ook als zijn eigen leven in het geding is. Bovendien, de soldaten die andere landen voor Islam openen zullen in veel gevallen behoren tot de eerste moslims waarmee de inwoners van andere landen in rechtstreeks contact komen. Het is voor de da’awa tot Islam dus van het grootste belang dat de soldaten Islam op correcte wijze naleven en dat zij op correcte wijze Islam kunnen uitleggen aan de mensen en hen hiertoe kunnen uitnodigen.

De soldaten van de Islamitische Staat Al Khilafa zullen dus anders zijn dan wat tegenwoordig de gewoonte is in de legers van de moslimlanden. De legers van de huidige moslimlanden, vooral in de Arabische landen, recruteren graag mensen die niets van Islam weten en die zich van Islam niets aantrekken, omdat het makkelijk is om hen misdaden te laten begaan en anderen te onderdrukken en mishandelen. Het leger van de komende Islamitische Staat Al Khilafa, daarentegen, wil niets te maken hebben met mensen die niets van Islam weten en die zich van Islam niets aantrekken. En waar vrome moslims in de legers van de huidige moslimlanden geen kans maken op carrière, daar zullen vrome moslims in het leger van de Islamitische Staat Al Khilafa juist degenen zijn die tot leider en aanvoerder benoemd worden.

Slotwoord

De laatste vraag is of de moslims zich moeten schamen voor dit leger van de komende Islamitische Staat Al Khilafa, met deze taken en eigenschappen. Vooral de opening van andere landen voor Islam door het leger is iets wat de moslims vaak op kritiek van niet-moslims komt te staan, immers. Hierbij moeten een aantal dingen in gedachte worden gehouden.

Ten eerste, iedere ideologie gelooft in zichzelf en is van mening dat mensen door andere ideologieën onderdrukt worden. Iedere ideologie is daarom van nature in conflict met andere ideologieën. Dit conflict kan op verschillende manieren gevoerd worden. Er is het intellectuele debat waarbij de verschillende ideologieën de argumenten voor hun eigen positie aandragen en die van anderen bekritiseren. Zwakke ideologieën hebben daarom de neiging om hun aanhangers te “beschermen” tegen contacten met andere ideologieën. In de Sovjet Unie stond de media daarom onder volledige controle van de staat. In de westerse landen is daarom de terrorisme-campagne gevoerd om de niet-moslims bang te maken voor Islam en de moslims te intimideren, zodat de niet-moslims niet meer zouden luisteren naar de argumenten van Islam en zodat de moslims niet meer deze argumenten zouden uitdragen. Er zijn ook de politieke manouvres, waarbij men de landen die andere ideologieën aanhangen zwak en kwetsbaar probeert te maken, zodat ze gedwongen kunnen worden hun ideologie te veranderen. Dit is bijvoorbeeld wat Amerika in het geval van Cuba probeert te realiseren: middels een boycot het land economisch om zeep helpen, zodat het effectief gedwongen wordt om zich te veranderen op de manier die Amerika wil. Maar er kan ook fysiek oorlog gevoerd worden. Amerika heeft zelf toegegeven dat haar oorlogen in Korea en Vietnam bedoeld waren om de verspreiding van communisme tegen te gaan, terwijl ze zei dat haar oorlogen in Afghanistan en Irak bedoeld waren om democratie (kapitalisme) te verspreiden.

Het is dus onterecht om Islam te bekritiseren voor het feit dat zij haar invloedsgebied wil vergroten. Want alle ideologieën willen dit. En het is onterecht om Islam te bekritiseren voor het feit dat zij oorlog als een methode hiervoor ziet. Want alle ideologieën zien dit als methode hiervoor.

Ten tweede, wanneer Islam oorlog gebruikt om haar invloedsgebied te vergroten dan worden de nieuwe gebieden echt onderdeel van de Islamitische Staat Al Khilafa. De inwoners van de nieuwe gebieden worden dus echt onderdaan van de Islamitische Staat Al Khilafa met identiek dezelfde rechten en plichten als al de andere onderdanen van de Islamitische Staat Al Khilafa. Dit was in de geschiedenis zo, wat de verklaring is voor het feit dat de mensen van de landen die door oorlog geopend werden voor Islam na relatief korte tijd bijna allemaal moslim werden. En dit zal in de toekomst weer zo zijn. Dit staat in sterk contrast met de meeste oorlogen die de kapitalistische ideologie voert. De kapitalistische landen hebben namelijk in hoofdzaak oorlogen gevoerd om andere landen tot hun slaaf te maken, zodat de inwoners van die andere landen uitgebuit konden worden voor vergroting van de rijkdom van het thuisland. Het kolonialisme ging hierover. En de zovele “militaire interventies” sindsdien – al dan niet onder vlag van de Verenigde Naties – zijn hierover gegaan. Het feit dat de aanvallende soldaten zo goed als geen respect voor mensenlevens laten zien, zelfs niet voor de mensenlevens van onschuldige burgers als vrouwen en kinderen (zie: Irak en Gaza) is het definitieve bewijs hiervoor.

Het is dus onterecht om Islam te bekritiseren voor het feit dat zij oorlog als optie ziet en hiervoor een leger gereed maakt, terwijl de kapitalistische wereld op grote schaal oorlog voert voor uitbuiting, met miljoenen slachtoffers tot gevolg.

________________________________________

[1] De belasting op de niet-moslim onderdanen van de Islamitische Staat. Oftewel, de betekenis van de hadieth is “vraag hen om hun land onderdeel van de Islamitische Staat te laten worden”.

Comments

comments

DELEN