Enkele jaren geleden volgde ik een internationale minor aangaande religies en ideologieën. Tijdens deze minor kwam ook Islam aan bod en de desbetreffende docent wilde de spotprent van de Deense cartoonist Kurt Westergaard tonen, die in 2006 voor veel ophef zorgde toen de spotprent door het Deense blad Jyllands-Posten werd gepubliceerd. De docent beriep zich onder meer op de volgende zaken:

-Vrijheid van meningsuiting.

-Om gevoelige kwesties bespreekbaar te maken dient men taboes te doorbreken.

– De Perzen maakten ook afbeeldingen van de Profeet en er is geen consensus onder de moslims over een verbod.

Vanzelfsprekend stuitte dit op verweer. Hoewel de klas geen moeite had met de spotprenten, vertelde ik de docent dat ik het nooit en te nimmer zou aanvaarden dat de Profeet صلى الله عليه و سلم zou worden afgebeeld. Noch zou ik de les bijwonen wanneer deze zou worden getoond. De docent trachtte de spotprenten te bagatelliseren (is niet beledigend bedoeld wanneer we het tonen) en deed er alles aan om me op andere gedachten te brengen.

Mijn kritiek was o.a. gestoeld op de volgende zaken:

-Het vertrekpunt is een seculier raamwerk (en diens principes), welke niet door iedereen omarmd wordt, puur omdat dit te maken heeft met overtuiging en mensen verschillen in hun levensovertuiging. Wat moreel verantwoord is voor de een is voor een ander verwerpelijk en ontoelaatbaar.

-Stellen dat er consensus is onder de moslims, is het bagatelliseren van verweer onder het mom van de bekende drogreden, genaamd ‘beroepen op autoriteit’. Tevens gaf hij toe geen expert te zijn in Islam.

-Noemde de deficiëntie van het concept van vrijheid van meningsuiting (hoe het o.a. als politiek instrument wordt ingezet) en dat mensen het kunnen gebruiken wanneer het hen soelaas biedt, ten nadele van anderen. Vertelde hem over het concept ‘het goede gebieden en het kwade verbieden’ en welke invloed dit op een samenleving heeft.

Uiteindelijk gooide hij na vele verwoede pogingen de handdoek in de ring en besloot hij de spotprenten in mijn bijzijn niet te tonen.

Waarom ik dit deel?

Het is belangrijk dat we vasthouden aan onze principes (en hoe raar het ook klinkt, hiermee dwing je soms zelfs respect af van grote tegenhangers) en niet capituleren, omdat men verwacht dat we de dominante opvattingen in de samenleving omarmen. Daarnaast hebben we een alternatief, namelijk Islam, dat we aan de mensen dienen te presenteren.

Comments

comments

DELEN