Het is vanuit de Islamitische visie vanzelfsprekend dat de Moslim zich volledig onderwerpt aan Allah (swt) en Zijn Boodschapper (saw). Immers, de geloofsbelijdenis (sahada) van de Moslim is zijn getuigenis dat hij niemand anders dan Allah (swt) en Zijn Boodschapper (saw) als leidraad voor zijn leven neemt. Het klinkt daarom vreemd voor de moslim om de vraag te horen; wat voor een Moslim hij is? Orthodox, fundamentalist, liberaal of seculier? De moslim heeft namelijk het oordeel vanuit de basis al overhandigd aan Allah (swt) omdat hij ervan overtuigd is dat hij op de Dag des Oordeels zal worden beoordeeld over zijn handelingen. De moslim is niet op zoek naar een classificatie van zijn praktiseren of overtuiging door de mens. Hij is op zoek naar de Hoogste Beloning voor zijn daden door de Schepper. Met andere woorden, de moslim streeft niet naar een ‘fundamentalistisch’, ‘orthodoxe’ of een van de andere categorieën want dit is niet wat zijn Schepper van hem heeft gevraagd. Allah (swt) heeft uiteengezet wat hij van Zijn dienaar verlangt in dit leven en de Moslim draagt er zorg aan om dat doel zo goed mogelijk na te streven. Bovendien moet de moslim zich ervan bewust zijn dat deze termen niet zijn bedacht zonder een politiek motief. Het zijn dus op geen enkele wijze neutrale termen die slechts een realiteit van de moslimgemeenschap beschrijven.

De classificatie van de moslimgemeenschap is ook gepresenteerd als beleid door een Amerikaanse denktank genaamd RAND. De classificatie van de moslimgemeenschap tussen fundamentalisten en extremisten aan de ene kant en gematigden en seculieren aan de andere kant heeft als doel om een vorm van Islam te promoten die past binnen de Westerse visie van Islam. Het gaat hierbij om een visie die stipuleert dat Islam geen politiek systeem kent. Daarnaast heeft de classificering van de moslimgemeenschap als doel om de Moslims te versplinteren in het individualistische gedachtegoed. Het idee alleen al dat de Moslim gelooft in een Oemma waar de Moslims wereldwijd onderdeel van zijn, is volgens het Westen al een signaal van radicalisering. Verder creëert het classificeren van de moslimgemeenschap uiteraard ook verwarring en er ontstaat een vertekend beeld van Islam en de Moslim. Want welke van deze groepen heeft het ‘juiste’ begrip? Waarom neemt de ‘goede’ groep geen afstand van de ‘slechte’ groep? Tot welke groep behoor jijzelf?

Dit soort vragen komen dan ook regelmatig aan bod in de media en elders in de samenleving. En in de eerste instantie zou misschien de neiging kunnen zijn om hierop te reageren en te distantiëren van bepaalde ‘groepen’. Maar als men zich realiseert dat dit altijd onderdeel van een politiek plan is geweest en dus geen neutrale term is, dan moet men waakzaam zijn met dit soort begrippen. De reden hiervoor is dat de moslim niet wil inspelen op het verdeel en heers politiek dat gecreëerd wordt. Het is daarom belangrijk dat de Moslim bewust is dat het verband tussen fundamentalisme en de Moslim is dat het begrip fundamentalisme aangegrepen is om de Moslim te dwingen om een bepaalde manier van denken te accepteren. Tegelijkertijd wordt de term gebruikt om een vertekend beeld van de Moslim te schetsen in de media. Het gaat dus niet om afstand nemen van fundamentalisme maar het verwerpen van de gehele visie en redenatie achter dit soort begrippen die enkel een politieke agenda verschuilen ten nadele van de Moslims.

Abdel Haqq

Comments

comments

DELEN