Dit stuk gaat niet over de vraag of de moslims in Nederland wel of geen omroep zouden moeten starten, hoe moslims naar het bestaande omroepbestel moeten kijken of hoe moslims zich zouden moeten verhouden tot het medialandschap.

Of het nu gaat om het starten van een eigen omroep of welk initiatief dan ook, er zullen altijd voor- en tegenstanders zijn. Ook zullen er sympathisanten zijn die zich op de achtergrond begeven of mensen die kritisch zijn maar geen obstakel vormen. Niet ieder tegengeluid staat gelijk aan wrok of afgunst.

Noch staat kritiek per se gelijk aan verdeeldheid zaaien en het gebrek aan draagvlak kan verschillende oorzaken hebben. Zo zullen er mensen zijn die bij een initiatief dat zij steunen, klagen over het gebrek aan eenheid. Echter hebben zij het wellicht op andere momenten ook af laten weten om verschillende redenen, wanneer iemand een initiatief startte. Vooraleer we klagen over een gebrek aan eenheid is het belangrijk om ons te realiseren dat zonder gecentraliseerd leiderschap dat een bindend karakter heeft, er altijd initiatieven zullen zijn die niet breed gedragen worden. Men zal denken; waarom zou ik die en die moeten volgen of die en die organisatie. Er zijn in Islam diverse stelregels die verwijzen naar dit centrale leiderschap (o.a. امر الامام يرفع الخلاف en امر الامام نافذ). Nu kun je jezelf afvragen: ja maar we leven in Nederland.

Dat klopt en er zijn genoeg kwesties die we gezamenlijk dienen te agenderen, maar het is belangrijk dat we niet vergeten dat (politieke) eenheid pas echt gerealiseerd kan worden met de terugkeer van de alomvattende implementatie van Islam in de moslimwereld. In afwezigheid hiervan worden we langs politieke, sektarische en etnische lijnen verdeeld. Het onderlinge gekibbel op microniveau is slechts een symptoom van een grootschalig probleem.

Dat neemt niet weg dat we wel degelijk samen de handen ineen kunnen slaan wanneer het gaat om kwesties die ons allen aangaan. Hierbij gelden echter wel belangrijke stelregels;

-Islam dient te allen tijde ons referentiekader te zijn

-Politiek bewustzijn; onze blik dient niet lokaal te zijn maar mondiaal en vanuit een islamitisch denkkader

-Oplossingen vanuit Islam aandragen en bij het vormen van allianties waakzaam zijn wanneer het gaat om de visie die uitgedragen wordt

-Het doel heiligt de middelen niet

-Tevredenheid van Allah dient centraal te staan

-Op de hoogte zijn van het beleid jegens Islam en de moslims. Een vooruitziende blik hebben zodat we niet verworden tot politieke speelbal

-Intellectuele volwassenheid: medemoslims niet als vijanden zien maar tegelijkertijd anderen adviseren en behoeden voor (politieke) naïviteit

-Bereid zijn om backlash te krijgen

Comments

comments

DELEN