We horen regelmatig dat er kritiek wordt geuit over de plek van de vrouw binnen Islam. Het heersende beeld in het westen is dat Islam de vrouw zou beperken en haar emancipatie tegengaat. Het idee is dat de westerse vrouw ‘vrij’ is en dat de Islamitische vrouw enkel vrij kan zijn als zij dit omarmt en haar islamitische waarde laat liggen.

Niets is minder waar. Het is namelijk zo dat de westerse vrouw als een lustobject wordt gepromoot. Zo wordt ze ingezet voor financiële doeleinden bij het promoten van de meest simpele producten. Haar uiterlijk wordt hierbij gebruikt om geld te verdienen, prositutie is hier ook een voorbeeld van. Bewegingen zoals  #metoo zijn gestart om de seksuele intimidatie op de werkvloer aan te kaarten.

Ook is en voelt de westerse vrouw zich minderwaardig als ze bepaalde eigenschappen van het uiterlijk niet heeft. Dit komt omdat de samenleving dit van haar eist. Daarom wordt er alles aan gedaan om te voldoen aan de verwachtingen omtrent uiterlijk. We zien vaak dat vrouwen een groot deel van het geld spenderen aan het uiterlijk door het ondergaan van verschillende ingrepen. Zij wil zich namelijk niet minderwaardig voelen. En dit is wat de ‘vrije’ vrouw zou moeten voorstellen.

Binnen islam is de vrouw als een diamant die beschermd dient te worden tegen al het kwade. Haar uiterlijk is niet hetgeen dat bepalend is voor de waardetoekenning. De vrouw heeft een belangrijke positie binnen Islam. Een voorbeeld hiervan is dat het paradijs zich onder de voeten van de moeders bevindt en dat zij de personen zijn die het meest recht hebben op onze gezelschap.

Abu Hurayra (ra) vroeg aan de profeet (saw):“O Boodschapper van Allah, wie van de mensen heeft het meeste recht op goed gezelschap van mij?” Hij (saw) antwoordde: “Je moeder.” De man vroeg: “En wie dan?” Hij (saw) antwoordde: “Je moeder?” “En wie dan?” Hij (saw) antwoordde: “Je moeder.” “En wie dan?” hij (saw) antwoordde: “Je vader.” [Bukhari & Moeslim]

Comments

comments

DELEN