Alle economieën van de wereld volgen de kapitalistische ideologie met haar seculiere basis. Dit heeft twee redenen. Enerzijds omdat de mensen (op staatsniveau) haar hebben overgenomen, zoals het geval is in het Westen. Anderzijds zoals de meerderheid elders omdat de westerse kolonialisten haar hebben opgelegd via hun agenten, of het nu dictators, koningen, premiers, generaals of emirs zijn. Deze dominantie over de wereldeconomie heeft als resultaat gehad dat armoede en ongelijkheid zijn toegenomen tot het punt waarop nu driekwart van alle rijkdom in handen is van slechts een tiende van de wereldbevolking. Het is geen verrassing dat de mensen in Afrika, Azië en Latijns-Amerika de dupe worden van dergelijke ongelijkheid. Echter, mensen in het Westen beginnen inmiddels ook de bittere vruchten te proeven van het ongebreidelde liberale streven naar rijkdom door het kapitalisme. Stijgende inflatie, grotere ongelijkheid in de samenleving, rijker wordende rijken en armer wordende midden- en lagere klassen, duurder wordende zorgfaciliteiten en ga zo maar door.

Rijkdom en macht zijn zo geconcentreerd in de handen van een elitegroep van particuliere bedrijven dat gewone mensen weinig tot geen invloed hebben op de richting van hun economieën, ondanks de valse beloften van democratie. Politici, bedrijven en de corrupte elite voelen zich boven de wet, omdat ze vinden dat de wet hun belangen moet dienen, met weinig oog voor wie eronder lijdt. De kwetsbaarheid van kapitalistische economieën komt steeds meer aan het licht, evenals de ongelijke machtsverdeling wereldwijd en binnen de kapitalistische landen zelf. De kapitalistische toekomst ziet er niet rooskleurig uit.

Deze stand van zaken is niet verrassend, aangezien het een onvermijdelijk gevolg is van de seculiere kapitalistische ideologie. Een ideologie welke gekenmerkt wordt door concepten zoals de ‘survival of the fittest’ en waarbij het streven naar individuele belangen wordt gelijkgesteld aan maximalisering van het maatschappelijk belang kan niets anders dan het produceren van hebzucht. Zelfs vooraanstaande Westerse economen delen dit perspectief en proberen meer ethische vormen van een seculier economisch systeem te introduceren.

De islam accepteert niet dat de macht aan de rijken toebehoort. Allah zond Zijn Boodschapper ﷺ met leiding en een gedetailleerd regelgevend en economisch systeem dat wetgeving uit de handen van de hebzuchtige elite plaatst. Het islamitisch economisch systeem, maakt onderscheid tussen particuliere en publiekelijk bezit. Nutsvoorzieningen worden niet verkocht aan particuliere bedrijven die ze verkeerd beheren en brandstofprijsstijgingen veroorzaken. Monopoliën worden niet gedoogd, vreemde bedrijfsstructuren om belastingen te ontduiken worden niet toegestaan en de wet- en regelgeving is er niet om de rijken de bevoordelen en de armen enkel te benadelen. Het is tijd voor ons om mensen op de hoogte te brengen van de gunsten die Allah via Zijn Boodschapper Mohammed ﷺ als een genade naar de werelden zond, en om met de vinger te wijzen naar de ware schuldige, namelijk de kapitalistische ideologie zelf.

Comments

comments

DELEN