Op 6 januari 2021 heeft de gehele wereld kunnen aanschouwen hoe een groep aanhangers van de Amerikaanse president Donald Trump het Capitool binnenstormde en de gebouwen vernielde.

Het Capitool wordt door de Amerikaanse bevolking gezien als ‘de bakermat van de democratie’ en het was niet verwonderlijk dat de gebeurtenis een behoorlijke indruk heeft achtergelaten, zowel in de Verenigde Staten als daarbuiten (wereldwijd).

De groep aanhangers bestormde het Capitool in Washington, op het moment dat de Senaat de benoeming van de volgende president Joe Biden officieel zou erkennen. Het feit dat de Trump-aanhangers het gebouw op een democratisch ceremoniaal moment hebben kunnen bestormen, is ongekend in de Amerikaanse geschiedenis. Velen hebben na de bestorming terechte maar ook onjuiste perspectieven gegeven op de bestorming.

Een overduidelijk terecht punt is dat de bestorming van het Capitool heeft plaatsgevonden dankzij Trump ‘s herhaaldelijke aantijgingen over de uitslagen van de verkiezingen. Dit deed Trump consistent op zijn Twitter-account en ook in zijn publieke uitspraken predikte hij zijn aanhang dat hij de verkiezingsuitslag zal blijven aanvechten.

De spanningen waren dus hoog opgelopen alvorens de bestorming van het Capitool heeft plaatsgevonden. Het is daarom niet verwonderlijk dat de aanhang van Trump direct na Trump ’s speech op 6 januari het Capitol is gaan bestormen.

Wat echter wel opmerkelijk is, is hoe weinig politiemacht er op de been was bij de demonstratie, in vergelijking tot de eerdere Black Lives Matter-beweging die tevens op dezelfde plek demonstreerde tegen het politiegeweld jegens Afro-Amerikanen.

Bij die demonstratie heeft Trump zelfs de National Guard ingezet om het Capitool te beveiligen en militaire tanks stonden paraat voor het Witte Huis om op ieder moment in te kunnen grijpen.

Sommigen claimen dat de bestorming van het Capitool het begin van het einde is van de Amerikaanse grootmacht. Of dat de bestorming het begin is van de ondergang van het democratisch systeem. Dit is echter onjuist want het democratische systeem heeft al lang geleden gefaald om de ‘wil van het volk’ na te leven.

Het is eerder de kapitalistische elite die de zeggenschap heeft en de koers van het land bepaalt, niet de wil van het volk. Hierbij kan gedacht worden aan de economische crisis in 2008 en hoe politici (wereldwijd) zich haastten om de banken te redden in plaats van de armoede en de impact op de bevolking aan te pakken. Het resultaat van de crisis is tot op de dag van vandaag nog steeds zichtbaar in de Verenigde Staten waarbij honderden duizenden mensen dakloos en werkloos zijn.

Men kan dus niet verbaasd reageren dat spanningen de afgelopen jaren hoog zijn opgelopen. Het is ook niet vreemd dat de Amerikaanse bevolking voor een groot deel zich kan vinden in een persoon die schijnbaar van buiten het politieke establishment komt om hun te redden uit de economische malaise waarin zij zich bevinden.

Echter heeft zijn aanhang hier niet te maken met de redder in nood maar met slechts nog een persoon die bijdraagt aan de noodsituatie. En zo wordt een vicieuze cirkel gecreëerd van hoop en wanhoop in de verbetering van het huidige systeem. Derhalve is de bestorming niet het begin van het einde maar een continuering van een systeem dat al gefaald heeft.

Comments

comments

DELEN