De Islamitische wetgeving die door de Islamitische Staat Al Khilafa geïmplementeerd zal worden doet de mensen beloftes die de aanhangers van het kapitalisme vreemd in de oren zullen klinken.

Bijvoorbeeld belooft Islam iedere inwoner van de Islamitische Staat een minimum inkomen, omdat Profeet Mohammed (saw) heeft gezegd: “De zoon van Adam kent geen groter recht dan deze drie dingen: een huis waarin hij mag verblijven, een stuk kleed waarmee hij zijn naaktheid mag bedekken, en een stuk brood en water.” (At Tirmidhi). De betekenis hiervan is dat als iemand niet door middel van werk aan het inkomen kan komen dat nodig is voor onderdak, kleding en voedsel, en zijn familie ook niet in staat is om hem dit te geven, dat de Islamitische Staat er dan voor moet zorgen dat hem dit gegeven wordt.

Een verdere belofte is gratis onderwijs voor de burgers van de Islamitische Staat. Dit is omdat Profeet Mohammed (saw) als leider van de Islamitische Staat de verantwoordelijkheid voor het aanbieden van onderwijs op zich nam. Na de Slag van Badr oordeelde Profeet Mohammed (saw) dat de 70 Mekkanen die door de moslims gevangen waren genomen losgeld moesten betalen voor hun vrijheid: 4.000 dirham of het leren van lezen en schrijven aan de kinderen in Al Madina. (In “At Tabaqaat al Koebra” door Ibn Sa’ad al Baghdadi). Dit is een bewijs dat de Islamitische Staat verplicht is om ten minste het basisonderwijs te organiseren en gratis aan te bieden aan haar onderdanen. Profeet Mohammed (saw) heeft ook gezegd: “Geen schade en geen schade toebrengen.” (Ad Daaraqoetni). Aangezien de ervaring leert dat kennis een samenleving vooruit helpt, zowel op het economische, sociale, militaire als het religieuze vlak, betekent dit dat de Islamitische Staat ook voortgezet en zelfs wetenschappelijk onderwijs moet organiseren en beschikbaar moet stellen aan haar onderdanen. Want als de mensen niet dergelijk onderwijs kunnen genieten, dan wordt de samenleving schade toegebracht.

In de Islamitische Staat zal niet alleen het onderwijs gratis aangeboden worden maar ook de gezondheidszorg. Want in de visie van Islam kent de mens drie basisbehoeften, te weten veiligheid, voeding en gezondheid. Profeet Mohammed (saw) heeft namelijk gezegd: “Wie vrij is van ziekte, beschermd en veilig onder zijn mensen beweegt, en voldoende eten voor de dag heeft, voor hem is het alsof hij gans de doenya (huidige wereld) bezit”. (At Tirmidhi, Ibn Maadja). Bovendien heeft Profeet Mohammed (saw) gezegd: “Ieder van jullie is een herder. En ieder van jullie zal ondervraagd worden (op de Dag des Oordeels) betreffende zijn kudde. Een heerser is een herder die ondervraagd zal worden betreffende zijn kudde…” (Boechari, Moeslim). Dit betekent dat de Islamitische Staat gezondheidszorg moet organiseren voor haar onderdanen, omdat gezondheid een basisbehoefte is en de Khalifa moet zorgen voor de behoeften van de mensen. Na zijn emigratie naar Al Madina organiseerde Profeet Mohammed (saw) daarom ziekenzorg voor de moslims. Hij (saw) stuurde een dokter naar Oebay bin Ka’ab toen deze ziek was. (Boechari). Tijdens de Slag van de Greppel liet hij (saw) een tent opzetten om de gewonden in te verzorgen. (Moeslim). En hij (saw) gaf de moslima Roefaida bint Sa’ad Al Aslamiyya (ra) een beloning uit de oorlogsbuit gelijk aan de beloning voor de soldaten omdat zij tijdens veldslagen als verpleegster dienst deed. (In “Kitaab Al Maghaazi” door Al Waqidi). Verder voorzag Roefaida vanuit een tent opgezet in de moskee van Profeet Mohammed (saw) de mensen van Al Madina van gratis medische zorg. (Ibn Ishaaq).

Een verdere belofte is dat de burgers van de Islamitische Staat zullen delen in de voorraden van water en energie waar zij als gemeenschap afhankelijk van zijn. De reden hiervoor is dat Profeet Mohammed (saw) heeft gezegd: “De moslims delen in drie dingen: water, vuur en weidegrond.” (Aboe Dawoed). De consequentie van dit gedeelde eigendom is dat de moslims nooit meer zullen betalen voor drinkwater, irrigatiewater, elektriciteit en brandstof dan wat het kost om dit te produceren uit de beschikbare bronnen, omdat deze zaken in principe hun bezit zijn.

Voor de kapitalisten zijn dit zeer vreemde beloftes omdat deze rechten in het kapitalisme niet gelden. Het fundament onder de kapitalistische visie is vrijheid van bezit, wat betekent dat iedereen alles tot zijn eigen, private bezit mag maken. Bij privaat bezit geldt dat de eigenaar anderen mag weigeren gebruik te maken van het feit. In het kapitalisme geldt daarom “Als je iets wilt, zul je ervoor moeten betalen”.

Dit artikel zal onderzoeken of de genoemde beloftes realistisch zijn. Dat wil zeggen, kunnen ze praktisch ten uitvoer gebracht door de Islamitische Staat? Zal Al Khilafa de hiervoor benodigde middelen bijeen kunnen brengen?

Het minimum inkomen

Het gegarandeerde minimum inkomen is gedefinieerd als hetgeen nodig is voor onderdak, kleding en voedsel, omdat Profeet Mohammed (saw) heeft gezegd: “De zoon van Adam kent geen groter recht dan deze drie dingen: een huis waarin hij mag verblijven, een stuk kleed waarmee hij zijn naaktheid mag bedekken, en een stuk brood en water.” (At Tirmidhi).

Islam heeft verordend dat iedere man moet werken om het inkomen te vergaren dat hiervoor nodig is. Profeet Mohammed (saw) heeft namelijk gezegd: “Liefdadigheid is niet toegestaan voor de rijke en voor de persoon die kan werken.” (At Tirmidhi). Hij (saw) heeft ook gezegd: “Niemand verdient zijn eten op betere manier, dan degene die met zijn handen hiervoor werkt. En de Profeet van Allah, Dawoed, verdiende zijn eten door er met zijn handen voor te werken.” (Boechari).

De allereerste taak van de Staat, derhalve, is om de mensen in staat te stellen werk te vinden. Één van de dingen die Staat zal doen hiervoor is alle mensen de mogelijkheid geven om landbouwer te worden. Profeet Mohammed (saw) heeft namelijk gezegd: “Wie een ongebruikt stuk land omheind, het zal van hem zijn.” (Aboe Dawoed) Niemand hoeft dus zonder werk te zijn. Hij kan, als hij geen ander werk kan vinden, altijd een stuk land omheinen, dit bewerken en de opbrengst ervan verkopen.

Als iemand niet kan werken dan is in principe zijn familie verantwoordelijk voor zijn onderhoud, want Profeet Mohammed (saw) heeft gezegd: “Ieder van jullie is een herder. En ieder van jullie zal ondervraagd worden (op de Dag des Oordeels) betreffende zijn kudde. Een heerser is een herder die ondervraagd zal worden betreffende zijn onderdanen. De man is een herder voor zijn familie en zal ondervraagd worden betreffende hen. Een vrouw is een herder voor het huis van haar man en zijn kinderen en zal ondervraagd worden betreffende hen. De dienaar van een man is een herder voor het bezit van zijn eigenaar en zal ondervraagd worden betreffende het. Voorzeker, ieder van jullie is een herder en is verantwoordelijk voor zijn kudde.” (Boechari, Moeslim). De familie moet dus zorgen voor haar leden die niet voor zichzelf kunnen zorgen. Een vader voor zijn kinderen en diens kinderen. Een broer voor zijn broers en zussen en hun kinderen. Als zij dit nalaten dan mag de Staat interveniëren en hen dwingen zich aan deze plicht te houden.

Als de familie simpelweg niet kan helpen, misschien omdat zij ook niet kunnen werken, dan wordt de Staat verantwoordelijk. Dit betekent dat de persoon geld uit de staatskas (Bait oel Mal) gegeven moet worden. De Islamitische Staat Al Khilafa heeft een aantal bronnen van inkomsten die haar in staat zullen stellen dit te doen:

Zakaat: De zakaat mag aan de armen en de behoeftigen uitgegeven worden, omdat Allah (swt) zegt:

إِنَّمَا الصَّدَقَاتُ لِلْفُقَرَاء وَالْمَسَاكِينِ

“De zakaat is voor de armen en de behoeftigen…”

(Zie de vertaling van de betekenissen van de Koran, soera At Tauwba 9, vers 60)

De zakaat is een heffing van 2.5% over rijkdom, dat wil zeggen het bezit dat mensen aan het einde van het jaar over hebben en niet gebruikt hebben. Volgens de internationale investeringsbank Credit Suisse bezitten de rijken op aarde, de mensen die meer dan 10.0000 dollar bezitten oftewel 7.4% van de wereldbevolking, 84.6% van alle rijkdom op aarde. De armen op aarde, daarentegen, de mensen die minder dan 10.000 dollar bezitten, zijn 71% van de wereldbevolking maar zij bezitten slechts 3.0% van alle rijkdom. De zakaat van de rijken zou jaarlijks 2.1% van alle rijkdom op aarde kunnen transfereren naar de armen, oftewel 5.5 biljoen dollar, wat het aandeel van de armen in de rijkdom op aarde zou laten toenemen met 70%, van 3.0% naar 5.1%. Aangezien de armen op aarde 5 miljard mensen zijn, zou dit 10.000 dollar per arme betekenen. De zakaat dus zou het armoedeprobleem direct, van de ene op de andere dag, oplossen. Ook volgens Credit Suisse, want volgens haar behoren de mensen met 10.000 dollar of meer tot de middenklasse, niet tot de armen. [1]

Charadj: Dit is de belasting die de Islamitische Staat Al Khilafa mag heffen over de opbrengsten van het land dat hetzij door oorlog, hetzij door overeenkomst, voor Islam geopend is.

Djiziya: Dit is de belasting die de Islamitische Staat Al Khilafa mag heffen op de niet-moslims die onderdaan van de Islamitische Staat willen zijn. In ruil voor de betaling van djiziya garandeert de Islamitische Staat haar niet-moslim onderdanen bescherming van eer en bezit en de vrije uitoefening van religie.

Staatsbezit: De Islamitische Staat Al Khilafa beheert de natuurlijke bodemschatten van de moslims, zoals de olie, het gas en het goud in de grond. Zij mag deze bodemschatten delven en voor winst verkopen aan andere landen. Deze inkomsten mag de Staat dan weer gebruiken om de mensen te helpen die niet kunnen werken.

Boetes: Als mensen op illegale wijze rijkdommen vergaren, dan wordt hen dit afgenomen. Als het niet aan de oorspronkelijke eigenaar teruggegeven kan worden, bijvoorbeeld omdat die niet bekend is, dan mag de Staat dit geld gebruiken, dus ook om de mensen te helpen die niet kunnen werken.

Erfenissen: Als iemand overlijdt zonder dat er iemand is die van hem mag erven, dan gaat zijn bezit over op de Islamitische Staat Al Khilafa.

Noodbelastingen: Indien de inkomsten uit de hierboven genoemde bronnen niet voldoende zijn voor de Islamitische Staat om haar verplichtingen na te kunnen komen, dan heeft zij het recht om belastingen te heffen op de moslims. Het bewijs hiervoor is dat Profeet Mohammed (saw) heeft gezegd: “Het is niet toegestaan om schade te berokkenen, noch om het berokkenen van schade toe te staan.” (Ibn Maadja, Daraqoetni). Islam heeft de Islamitische Staat dus verplicht om extra belastingen te heffen op de moslims indien de Staat niet genoeg geld heeft om haar verplichtingen na te komen. Deze belasting moet geheven worden over het bezit van de moslims. Om precies te zijn, het moet geheven worden over het bezit dat de hoeveelheid die noodzakelijk is voor een gewoon leven te boven gaat. Het bewijs hiervoor is het feit dat Islam het individu heeft geleerd om voor zichzelf te zorgen, dan voor de mensen onder zijn verantwoordelijkheid, dan voor de rest van zijn familie, en dan voor de andere mensen. Profeet Mohammed (saw) heeft gezegd: “Begin met jezelf wanneer je sadaqa (liefdadigheid) geeft. Als er dan nog iets overblijft, (geef dan) je gezin. Als er dan nog iets overblijft, (geef dan) je familie. Als er dan nog iets overblijft, doe dan als volgt: geef aan degene voor je en aan degene rechts van je en aan degene links van je.” (Moeslim). Dit betekent dat een persoon aan zijn eigen behoeften moet denken en aan de behoeften van zijn gezin en familie. En als dan nog iets overblijft van zijn bezit moet hij dit weggeven aan anderen.

Gratis onderwijs en gezondheidszorg

Met uitzondering van de zakaat mogen al de bronnen van inkomsten van de Islamitische Staat Al Khilafa gebruikt worden om het gratis onderwijs en gezondheidszorg te financieren. Verder zal Al Khilafa andere beleidskeuzes maken dan de huidige heersers in de moslimwereld die substantiële fondsen vrij zullen maken.

Bijvoorbeeld Saudi-Arabië spendeert jaarlijks miljarden uit aan uitkeringen voor de leden van de koninklijke familie. Volgens Wikileaks kostte het land dit in 1996, 20 jaar geleden, al 2 miljard dollar per jaar. [2] De uitkeringen zijn in de tussentijd ongetwijfeld omhoog gegaan, wat betekent dat de heersers in Saudi op dit moment meest waarschijnlijk een veelvoud van dit bedrag uitgeven aan zichzelf. Bijvoorbeeld, om loyaliteit te kopen gaf koning Salman in 2015 ter viering van zijn bestijging van de troon nog 32 miljard dollar staatsgeld weg aan bepaalde mensen in de staat. [3]

De Islamitische Staat zal ook de staatsschuld aan een analyse onderwerpen waaruit substantiële besparingen zullen resulteren. Islam staat de betaling van rente namelijk niet toe:

وَأَحَلَّ اللّهُ الْبَيْعَ وَحَرَّمَ الرِّبَا

“Maar Allah heeft de handel toegestaan en de rente verboden”

(Zie de vertaling van de betekenissen van de Koran, soera Al Baqara 2, vers 275)

Maar al de huidige heersers in de moslimwereld zijn allemaal rentedragende schulden aangegaan bij internationale organisaties zoals het Internationaal Monetair Fonds (IMF) en de Wereldbank (WB), bij de import-export banken van Amerika en Europa, en bij commerciële banken en private individuen de wereld over. De Islamitische Staat zal daarom de staatsschuld opgebouwd door de huidige heersers moeten analyseren om te zien, lening per lening, hoeveel geld er door de huidige heersers al betaald is aan de schuldeisers. Als voor een lening het reeds betaalde bedrag, dat wil zeggen aflossing en rente samen, gelijk of hoger is dan het oorspronkelijk geleende bedrag, dan zal de Islamitische Staat geen cent meer betalen over deze lening. Iedere extra betaling zou in de visie van Islam namelijk rente zijn. Als, daarentegen, het reeds betaalde bedrag minder is dan het oorspronkelijk geleende bedrag, dan zal de Islamitische Staat het verschil terugbetalen aan de schuldeiser maar zonder rente.

Als men dan weet dat rente ertoe leidt dat men gewoonlijk een meervoud van het geleende bedrag moet terug betalen (de president van Nigeria Obasanjo heeft eens gezegd “We hebben 5 miljard dollar geleend, 16 miljard dollar terug betaald, en nu zegt men dat we nog steeds 28 miljard dollar schuld hebben” [4]), dan weet men hoeveel geld van de huidige begrotingen van de moslimlanden de Islamitische Staat Al Khilafa door dit beleid beschikbaar zal maken voor andere zaken zoals onderwijs en gezondheidszorg.

Gratis onderwijs en gezondheidszorg is voor deze redenen een reële optie voor de staat. Bezuinigingen op de onzinnige zaken waar de huidige heersers geld aan uitgeven, gekoppeld aan nieuwe bronnen van inkomsten zullen de Islamitische Staat Al Khilafa daadwerkelijk in staat stellen om dit aan te bieden aan haar onderdanen.

Drinkwater, irrigatiewater, elektriciteit en brandstof tegen kostprijs

Het aanbieden van deze zaken tegen kostprijs representeert niet een kost voor de Islamitische Staat Al Khilafa. Want de Staat mag haar onderdanen vragen te betalen voor deze zaken. De Staat zal dus geen winst kunnen maken op de voorziening van drinkwater, irrigatiewater, elektriciteit en brandstof, maar deze taak zal ook geen fondsen uit het staatsbudget eisen.

Men zou kunnen zeggen dat dat de Staat wel geld mis zal lopen omdat het bijvoorbeeld de olie niet meer tegen winst zal mogen verkopen. Maar dit is incorrect. Ten eerste zal de Staat nog altijd de olie tegen winst mogen verkopen aan andere landen. Ten tweede subsidiëren de meeste moslimlanden elektriciteit en brandstof al, zoals de landen aan de Arabische Golf, Egypte, vaak tot onder de kostprijs. Volgens het IMF gaven de landen in het Midden-Oosten en Noord-Afrika enkel in 2011 al 237 miljard dollar uit aan subsidies op elektriciteit en brandstof. [5] Het aanbieden tegen kostprijs door de Islamitische Staat Al Khilafa zal dus meest waarschijnlijk resulteren in een besparing.

[1] “Global Wealth Report 2015”, Credit Suisse, https://www.credit-suisse.com/je/en/about-us/research/research-institute/global-wealth-report.html

[2] “Wikileaks: Saudi Welfare Program Revealed”, Huffington Post, http://www.huffingtonpost.com/2011/02/28/wikileaks-saudi-royal-wel_n_829097.html

[3] “Saudi King Salman Showers Citizens with $32 Billion Despite Predicted Budget Deficit”, VICE, https://news.vice.com/article/saudi-king-salman-showers-citizens-with-32-billion-despite-predicted-budget-deficit

[4] “The Scale of the Debt Crisis”, Global Issues, http://www.globalissues.org/article/30/the-scale-of-the-debt-crisis

[5] “Energy subsidies in the Middle East and North Africa: Lessons for Reform”, https://www.imf.org/external/np/fad/subsidies/pdf/menanote.pdf

Comments

comments

DELEN