De uitspraak ‘discussiëren is verboden en tijdverspilling’ wordt heel vaak gebezigd. Maar in hoeverre klopt deze uitspraak? De Profeet (صلى الله عليه وسلم) heeft gezegd:

أَنَا زَعِيمٌ بِبَيْتٍ فِي رَبَضِ الْجَنَّةِ لِمَنْ تَرَكَ الْمِرَاءَ وَإِنْ كَانَ مُحِقًّا

“Ik garandeer een huis aan de rand van het Paradijs aan degene die een discussie vermijdt zelfs als hij gelijk heeft.” (Aboe Dawoed)

Deze overlevering wordt vaak aangehaald om te stellen dat het beter is om niet te discussiëren of dat het zelfs verboden is om te discussiëren.

Daarnaast heeft de Profeet (صلى الله عليه وسلم) gezegd:

لَا يُؤْمِنُ الْعَبْدُ الْإِيمَانَ كُلَّهُ حَتَّى يَتْرُكَ الْكَذِبَ فِي الْمُزَاحِ, وَالْمِرَاءَ وَإِنْ كَانَ صَادِقاً».

Aboe Hoerayra heeft overgeleverd, dat de Profeet (صلى الله عليه وسلم) zei: “Een dienaar zal niet volledig geloven totdat hij de leugen in het maken van een grap verlaat, en de discussie verlaat, zelfs wanneer hij waarachtig is.” (Moesnad Imam Ahmad)

Het is bekend dat liegen verboden is in Islam en dat de Profeet (صلى الله عليه وسلم ) ons aanspoort hier weg van te blijven, evenals hij ons aanspoort een goed karakter te hebben. Echter rijst de vraag bij het vermijden of verlaten van een discussie. Wanneer men denkt aan een discussie, denkt men vaak aan twee partijen, waarbij twee ideeën tegenover elkaar staan en de een de ander tracht te overtuigen van hetgeen hij juist acht (bijv. met als doel om de waarheid te achterhalen).

Toch wordt men in de overleveringen aangespoord om een discussie te vermijden. Derhalve dient deze kwestie verder bestudeerd te worden. Het is noodzakelijk om op de hoogte te zijn van het feit dat er in het Arabisch meerdere woorden bestaan, die duiden op discussie. Woorden zoals ‘al djidaal’ (الجدال), ‘an niqaasj’ (النقاش), ‘an nizaa’a (النزاع) en al hiwaar.

Het is hierbij belangrijk om te vermelden, dat ieder woord duidelijk afgebakend dient te worden, gezien de betekenis zorgvuldig uitgekozen is.

‘Al miraa’a’ betekent taalkundig: “het naar buiten halen van de woede van degene waarmee gediscussieerd wordt”. Er wordt ook wel gezegd: “Het schaap stribbelt tegen van woede (‘moeriat’ vervoeging van miraa’a’) wanneer ze gemolken wordt.”

Miraa’a wordt daarnaast gekenmerkt door ‘haddil nafs’ (ego strelen) en laten zien dat men beter is dan de ander. Het feitelijke doel is dus om de ander te kleineren, opdat zijn tekortkomingen bloot worden gelegd. Zelfs wanneer de ander gelijk heeft. Deze vorm van discussiëren is niet toegestaan, omdat men hiermee de ander kleineert.

‘Al djidaal’ betekent taalkundig: “hardheid in een twist of discussie en de dominantie over een ander”.

De sjar’I betekenis van ‘al djidaal’ is “verstrengeling van een twist, waarbij de betekenis van deze discussie vals is en het de opdracht is van degene die discussieert gerechtigheid en de waarheid te laten zegevieren.”

De mate van toelaatbaarheid bij het voeren van discussie is dus afhankelijk van de vorm en het doel dat beoogd wordt.

Een discussie per definitie verboden verklaren is dus erg kortzichtig. Sterker nog, de Koran moedigt het in verschillende verzen toe, wanneer het gaat om het onthullen van de waarheid.

وَجَادِلْهُمْ بِالَّتِي هِيَ أَحْسَنُ

“…en discussieert (djaadil) met hen op de beste wijze.” (Zie de vertaling van de betekenissen van de Koran, soera An Nahl, vers 125)

وَلَا تُجَادِلُوا أَهْلَ الْكِتَابِ إِلَّا بِالَّتِي هِيَ أَحْسَنُ

“En redetwist (djaadiloe) niet anders dan op de beste wijze met de lieden van de Schrift…” (Zie de vertaling van de betekenissen van de Koran, soera Al ‘Ankaboet, vers 46)

قُلْ هَاتُوا بُرْهَانَكُمْ إِنْ كُنْتُمْ صَادِقِينَ

“…Zeg: Brengt jullie bewijzen, als jullie waarachtigen zijn.” (Zie de vertaling van de betekenissen van de Koran, soera Al Baqara, vers 111)

Discussie wordt hierbij gekenmerkt door ‘ihtidjaadj’ (aan de hand van bewijzen de waarheid achterhalen), zoals Imam Ibn ‘Ashoer stelt in ‘Al-Tahrier wa al-Tanwier’.

Denk bijvoorbeeld aan de discussie tussen de Profeet Ibrahiem عليه السلام en Nimroed:

أَلَمْ تَرَ إِلَى الَّذِي حَاجَّ إِبْرَاهِيمَ فِي رَبِّهِ أَنْ ءَاتَاهُ اللَّهُ الْمُلْكَ إِذْ قَالَ إِبْرَاهِيمُ رَبِّيَ الَّذِي يُحْيِي وَيُمِيتُ قَالَ أَنَا أُحْيِي وَأُمِيتُ قَالَ إِبْرَاهِيمُ فَإِنَّ اللَّهَ يَأْتِي بِالشَّمْسِ مِنَ الْمَشْرِقِ فَأْتِ بِهَا مِنَ الْمَغْرِبِ فَبُهِتَ الَّذِي كَفَرَ وَاللَّهُ لَا يَهْدِي الْقَوْمَ الظَّالِمِينَ

“Weet jij niet van degene die met Ibrahiem over zijn Heer redetwistte, omdat Allah hem het koninkrijk had gegeven? Toen Ibrahiem zei: “Mijn Heer is Degene Die doet leven en doet sterven.” Hij zei: “Ik doe leven en sterven.” Ibrahiem zei: “Maar voorwaar, het is Allah Die de zon in het Oosten doet opkomen, doe jij haar dan in het Westen opkomen.” Toen zweeg degene die ongelovig was van verbazing. En Allah leidt het onrechtvaardige volk niet.” (Zie de vertaling van de betekenissen van de
Koran, soera Al Baqara, vers 258)

-De Profeet صلى الله عليه وسلم en de Sahaba discussieerden in Mekka met Qoeraisj
-De Profeet Noeh عليه السلام discussieerde  met zijn volk
-Discussie van de Sahaaba met de Chawaaridj
-Said ibn Jubayr en al-Hadjaaj

Daarnaast zijn er veel werken geschreven over de voorwaarden en ethiek (adab) rondom discussies. Zo heeft Imam al-Ghazali hier veelvuldig over geschreven.

Daarnaast hebben verschillende geleerden diverse discussievormen aan de hand van de Islamitische bronteksten verboden verklaard, zoals het discussiëren zonder kennis van de materie. Bovendien hebben zij vastgesteld dat de intentie puur en alleen moet zijn om de waarheid te onthullen, om hiermee de tevredenheid van Allah te verkrijgen.

Vooral in een tijd waarin op social media veel wordt gediscussieerd, is het raadzaam om enkele adviezen in acht te nemen:

-Als Allah ons zelfs opdraagt om met de mensen van het Boek op de beste wijze te discussiëren, wat dan te denken van discussies onderling?
-Niet neerkijken op anderen
-Geen karaktermoord plegen, maar ingaan op argumenten
-Niet snel boos worden en geïrriteerd raken. Ibn Sirien zei: “Woede (al-hidda) is een andere naam voor onwetendheid”, d.w.z. wanneer het plaatsvindt tijdens het debat.
-Goed luisteren. Ibn Wahb heeft gezegd: “Ik hoorde Maalik zeggen: ‘Het heeft geen zin om te antwoorden zonder te begrijpen, en het behoort niet tot de goede manieren om de opponent te onderbreken’.

Imam al-Ghazali stelt in ‘Ayyuha al-walad’ dat de ziekte van onwetendheid vier soorten kent. De vormen die niet genezen kunnen worden zijn volgens hem: degene die enkel discussieert uit afgunst en haat. Wanneer je hem op de beste wijze van een antwoord voorziet, doet dit zijn haat, vijandschap en afgunst enkel toenemen. Hij stelt dat men niet op deze persoon moet ingaan.

Discussiëren om de waarheid te achterhalen en de valsheid te openbaren is dus niet alleen toegestaan, maar in veel gevallen zelfs vereist. Discussiëren met het doel om een ander te vernederen is niet toegestaan.

In het streven naar het behoud van onze islamitische identiteit en het uitdragen van de boodschap van Islam, is het noodzakelijk om middels discussies verkeerde concepten te ontmantelen en Islam als alternatief te presenteren.

Comments

comments

DELEN