Tijdens een interview met de Standaard in het afgelopen weekend, presenteerde SP.A voorzitter Conner Rousseau een debatvoorstel inzake een hoofddoekenverbod tot en met zestien jaar. Hierbij gaf hij de bescherming tegen religieuze groepsdruk aan als hoofdargumentatie. Hij vroeg zich af of de hoofddoek niet verboden kan worden op school, aangezien alcohol ook verboden is tot de leeftijd van zestien jaar. Dit zou volgens hem zelfs belangrijker zijn dan de discussie over neutraliteit. Hij eindigde zijn pleidooi (tot een zogenaamd verzoek voor een rustig debat) door te beklemtonen dat het van belang is om te investeren in de integratie.

Commentaar

Zonder al te diep in te gaan op de argumentatie achter dit debatvoorstel van Dhr. Rousseau, dienen we als moslims wel bewust te zijn van een aantal zaken. Ondertussen betreft het al de zoveelste aanval op de hoofddoek vanuit zijn partij en telkenmale opnieuw beroept men zich op het riedeltje van religieuze groepsdruk die moslimmeisjes zogenaamd “geregeld zouden ervaren”. Deze paternalistische stellingname is echter helemaal nergens op gebaseerd en uiterst misplaatst. Wat wordt er bovendien concreet bedoeld met integratie en waar slaat de absurde vergelijking met alcoholconsumptie op?

Kennelijk blijft het dus “in” om lukraak debatonderwerpen voor te stellen met betrekking tot moslims en hun islamitische identiteit. Of om de islamitische identiteit an sich tot debatonderwerp te maken. Echter, waar voorheen deze stigmatiseringen voornamelijk gedomineerd werden door oudere, blanke mannen die opgroeiden in een homogene samenleving, sluit nu ook een jonge ‘hippe’ partijvoorzitter van nog geen 30 jaar oud (die wél opgroeide in een multiculturele samenlevingscontext) zich aan bij deze groep. Tevens is het andermaal duidelijk dat het hierbij niet uitmaakt of iemand rechts of links georiënteerd is in het politiek spectrum.

En dit is de hoofdzaak waar moslims moeten doorheen prikken. Dergelijke voorstellen of aanvallen komen namelijk zowel van een Conner Rousseau (linkse socialist) als van een generatiegenoot zoals Dries van Langenhove (rechtse Vlaams nationalist). Zowel links als rechts dragen immers een politieke agenda en samenlevingsmodel uit om de moslims te seculariseren. Ze verschillen slechts in hun methodes en bewoordingen. Zo zal links zich eerst meer richten op het denken van de moslims en een islamhervorming bepleiten, terwijl rechts veeleer de uitingen van de islam problematiseert en een botte assimilatiepolitiek hanteert. Maar in essentie zijn beide kanten van het spectrum uit op hetzelfde doel: de moslimidentiteit veranderen.

Voor de moslimgemeenschap is het zodoende van belang om niet in de val van het pragmatisme te trappen door zich te positioneren in het (opgelegde) kader over links-rechts discoursen. In plaats hiervan dienen moslims, aan de hand van hun islamitisch credo, dit seculier kader zelf in vraag te stellen via een constructief, kritisch debat om vervolgens op intellectuele wijze erkenning af te dwingen van onze niet-seculiere islamitische identiteit.

Comments

comments

DELEN