Net de uitzending van NPO Radio 1 gevolgd, waarbij onder meer een van de zusters van Blijf van mijn Niqaab af aanschoof. Moge Allah haar belonen voor haar strijdvaardigheid en moedige optreden.

Het verweer van de voorstanders van een niqabverbod (morgen vergadert de Eerste Kamer over het wetsvoorstel voor een gedeeltelijk verbod op gezichtsbedekkende kleding) ging wederom niet verder dan ‘het past niet in het straatbeeld’, ‘het vormt een gevaar voor de nationale veiligheid’ en ‘het belemmert de communicatie’.

Ik zal niet ingaan op deze ‘argumenten’ die in een eerder stadium o.a. door het initiatief Tegen Niqabverbod met de grond gelijk gemaakt zijn, maar wat de uitzending wederom aan het licht brengt is dat de stem van de moslimvrouw niet gehoord wordt. Zelfs wanneer de moslimvrouw uitlegt dat het een religieus gemotiveerde handeling is, wordt het motief door de ‘bevrijder’ (die overigens hoofdzakelijk man is) geduid als onderdrukking en politiek statement, welke de rechtsstaat ondermijnt en de vrouw uit de samenleving weert. Deze paternalistische houding vormt de basis voor assimilatie en niet voor eerlijk debat. Bovendien rijst de vraag wie de vrouw nu werkelijk uit de samenleving weert, wanneer de mogelijkheid om deel te nemen aan het onderwijs, gebruik te maken van het openbaar vervoer, toe te treden tot overheidsgebouwen en zorginstellingen, door een verbod onmogelijk wordt gemaakt. Het debat gaat niet om een stuk stof, maar is eerder ideologisch van aard. Islamitische uitingen, waaronder de niqab zouden moeten worden herzien, zodat ze passen bij de noden van de hedendaagse samenleving.

Deze stellingname beperkt zich niet tot de niqab, maar gaat ook bijvoorbeeld over het stopzetten van buitenlandse financiering van moskeeën, de houding van moslims t.o.v. homoseksualiteit en het weren van ‘haatimams’ uit visumplichtige landen, met als doel om een versie van Islam te ontwikkelen die in lijn is met liberale denkkaders. Deze aanpak reikt ook tot ver buiten de landsgrenzen. Zo pleitte de Franse premier Manuel Valls voor een ‘Franse Islam’ en het duurde niet lang voor zijn pleidooi gestalte kreeg. Een halal-supermarkt in een van de Parijse buitenwijken moest het ontgelden.

Deze werd door de lokale burgemeester verplicht om alcohol en varkensvlees te verkopen, anders zou sluiting volgen. En dit is precies waar de discussie over de niqab ook om gaat. Het gaat niet om de mate van interactie van moslimvrouwen (die ook met een niqab wereldwijd moeiteloos meedraaien), maar om liberale principes door de strot van de moslimgemeenschap duwen.

Het dragen van de niqab heeft niets van doen met ‘het niet willen samenleven’. Wat namelijk wettelijk vereist is, is onderwerping aan het systeem en niet het geloof in haar waarden. Iemand wordt niet berecht vanwege de afwezigheid van geloof in het heersende systeem, maar eerder vanwege het gebrek aan onderwerping aan het systeem, ongeacht wat zijn religieuze of ideologische overtuiging is. Eisen van de moslim dat hij afstand neemt van zijn waarden is wat de Duits-Amerikaanse professor Carl J. Friedrich beschreef als een eigenschap van een totalitaire samenleving. Hierin wordt van een persoon verwacht dat hij het credo van de officiële staatsideologie overneemt, opdat zijn eigen identiteit wordt uitgewist.

De bepaling van wat moreel verantwoord of verwerpelijk is heeft te maken met zedenleer en dit is afhankelijk van de maatstaven die men hanteert, gebaseerd op de levensvisie die men heeft geadopteerd. Dit zou tevens het startpunt van de discussie moeten zijn: een debat over de intellectuele basis van verschillende ideologieën (Islam vs kapitalisme bijvoorbeeld) en de juistheid van de ideologieën. Dan zal men ook begrijpen waarom mensen bepaalde keuzes in hun leven maken. En zoals de zuster in de uitzending terecht aangaf, degenen die de niqab dragen zullen niet capituleren en zullen deze onder geen beding afdoen!

#TegenNiqabverbod

Comments

comments

DELEN