Ramadan is in veel opzichten een gezegende maand. Een maand waarin de Koran werd geopenbaard, een maand waarin zich een nacht bevindt, die beter is dan duizend maanden. Een maand van vergeving, een maand van gebeden, een maand van overwinning (diverse veldslagen vonden plaats in de Ramadan) en een maand van bezinning. Vooraleer de maand aanvangt, streven velen van ons naar verbetering gedurende deze maand.

Toch slaagt niet iedereen erin om deze maand optimaal te benutten of de stijgende lijn na de Ramadan voort te zetten. Daarom is het belangrijk om stil te staan bij de deugden van het vasten, zodat de maand Ramadan niet verwordt tot een routinematig fenomeen. Hiermee wordt voorkomen dat men slechts tijdelijk piekt. Het nastreven van Taqwah dient namelijk een constant doel te zijn.

Ibn Hazm levert in al-Moehalla over van Maimoen bin Mahraan, dat hij het volgende heeft gezegd:

إن أهون الصوم ترك الطعام

‘De laagste vorm van vasten is jezelf onthouden van eten en drinken.’

Imam al-Ghazali gaat hier dieper op in, door drie niveaus van vasten uiteen te zetten:

1. Sawm al ‘oemoem
2. Sawm al goesoes
3. Sawm goesoes al goesoes

Samenvattend duidt hij bij de eerste vorm op de persoon die zich slechts onthoudt van eten, drinken en geslachtsgemeenschap.

De Profeet (صلى الله عليه وسلم) heeft gezegd:

“Hoeveel van de vastenden hebben van het vasten slechts het aandeel van honger en dorst?” (Ahmad, Ibn Maadjah)

De tweede vorm van vasten omvat echter alle ledematen (vasten met de ogen, tong, hand, voeten). Oftewel, al deze ledematen weghouden van al-athaam (zonden). Hij noemt dit ook wel sawm al-saalihien en bij de ledematen maakt hij een onderverdeling van zes categorieën, onder meer het neerslaan van de blikken, niet liegen, niet roddelen en wanneer men wordt uitgescholden of aangevallen, antwoordt men met: ‘Inni saa’im’ (ik vast).

De Profeet (صلى الله عليه وسلم) heeft gezegd:

“Wie leugens en vulgaire taal en het handelen ernaar niet laat, hoeft van Allah ook zijn eten en drinken niet te laten.”
(al-Boechari)

De derde vorm wordt gekenmerkt door het constant gedenken van Allah en het hiernamaals. Het is de persoon die zich in al zijn handelingen bewust is van de relatie met Allah.

De Ramadan is dus een uitgelezen mogelijkheid om te beseffen dat ons leven te allen tijde in dienst moet staan van Islam.

Allah سبحانه وتعالى zegt:
وَاعْبُدْ رَبَّكَ حَتَّىٰ يَأْتِيَكَ الْيَقِينُ

‘En aanbid uw Heer totdat de yaqien u bereikt’. (VBK, soera al-Hijr: vers 99)

Ibn al Djawzi zei over dit vers:
”De uitspraak van Allah (totdat de yaqien u bereikt) kent twee betekenissen. Een van de betekenissen is de dood (al mawt). Dit was de opinie van Ibn ‘Abbas, Moedjahid en deze werd door de meerderheid gedragen. De reden dat het ‘yaqien’ wordt genoemd, is omdat het onvermijdelijk is.

Al-Zadjaadj heeft gezegd: de betekenis van dit vers is: ‘aanbid je Heer te allen tijde.’ Als er zou worden gezegd: ‘aanbid je Heer’, zonder de tijdsperiode te specificeren, zou het volstaan om Allah slechts een keer te aanbidden, om te boek te staan als gehoorzaam persoon.

Echter, toen er werd gezegd: ‘totdat de yaqien u bereikt’, werd vastgelegd dat men Allah dient te aanbidden zolang men leeft.”

Comments

comments

DELEN