Turkije is de afgelopen tijd veelvuldig in het nieuws genoemd. Mede dankzij de incidenten in Rotterdam, waarbij de Turkse minister van familiezaken de toegang werd ontzegd tot het Turkse consulaat. Dit heeft onder andere ook gezorgd voor een verslechterde relatie tussen Nederland en Turkije.

De komst van de minister was met als doel campagne te voeren vóór het aankomende referendum in Turkije. Op 16 april 2017 zal in Turkije de mogelijkheid worden geboden om voor bepaalde grondwettelijke veranderingen en een transitie van het regeermodel te stemmen. Turken in het buitenland kunnen hun stem al vanaf 27 maart 2017 uitbrengen.1

Echter, er rijzen veel vragen met betrekking tot dit onderwerp. Sommigen beweren dat Erdoğan middels de voorgestelde veranderingen de macht naar zich toe wenst te trekken.2 Anderen geloven dat Turkije middels een presidentieel stelsel terug zal keren naar haar glorie tijdens de Ottomaanse Khilafah met Erdoğan als diens Khaliefah. Zowel in positieve34 als negatieve5 zin van het woord.

Parlementair stelsel vs. presidentieel stelsel: wat gaat er veranderen?

Het volgende zijn de wetsartikelen die men tracht door te voeren6:

  1. De leeftijd voor het zichzelf verkiesbaar stellen van parlementariërs daalt van 25 jaar naar 18 jaar
  2. Het aantal parlementariërs stijgt van 550 naar 600
  3. Wetsvoorstellen worden gedaan door de parlementariërs en niet door het Kabinet
  4. De verkiezingen voor het presidentschap en het Parlement vinden iedere 5 jaar op dezelfde dag plaats
  5. Op verzoek van de president of het Parlement kunnen de verkiezingen opnieuw plaatsvinden
  6. De president hoeft de relatie met zijn politieke partij niet op te geven voor zijn functie
  7. De bevoegdheid voor het nemen van besluiten wordt ontnomen van het Kabinet en gegeven aan de president
  8. Rijksambtenaren met een hoge functie worden aangenomen en ontslagen door de president
  9. Structuurveranderingen van overheidsinstellingen worden doorgevoerd middels het besluit van de president
  10. De president wordt strafrechtelijk aansprakelijk gesteld. Momenteel kan de president pas worden veroordeeld van landverraad op het moment dat minimaal ¾ van het Parlement hiervoor heeft gestemd.
  11. De bevoegdheid voor het opstellen van de begroting wordt gegeven aan de president
  12. De stricte noodtoestand (sıkıyönetim7) wordt opgeheven en de definitie van de noodstoestand wordt herzien
  13. Bij de verklaring van de onafhankelijkheid van de Justitie wordt “neutraliteit” bij toegevoegd
  14. De militaire rechtbank wordt opgeheven
  15. De Hoge Raad wordt geherstructureerd

Het behartigen van de belangen van de moslims

Het woord سياسة (politiek) komt van de stam: ساس يسوس سياسة en in معجم الوسيط is de volgende definitie toegeschreven aan dit woord indien het op mensen van toepassing is:

حَكَمهم، تولّى قيادتَهم وإدارةَ شئونهم

“Het regeren over de mensen, verantwoordelijkheid nemen voor hun leiderschap en het beheren van hun aangelegenheden.”

Het volgende wordt hier direct aan toegevoegd:

كان الخلفاء الرَّاشدون يسوسون النَّاسَ بالعدل

“De Khulafaa ar Raasjidien regeerden over de mensen met rechtvaardigheid.”

Ook de Profeet (saw) heeft dit woord gebruikt in zijn volgende bewoordingen:

كانت بنو إسرائيل تسوسهم الأنبياء كلما هلك نبي خلفه نبي وإنه لا نبي بعدي وسيكون خلفاء فيكثرون قالوا فما تأمرنا قال فوا ببيعة الأول فالأول وأعطوهم حقهم فإن الله سائلهم عما استرعاهم – متفق عليه

“De Profeten regeerden over de kinderen van Israël. Iedere keer wanneer een Profeet kwam te overlijden volgde een andere Profeet hem op. Na mij zal er geen Profeet zijn, maar er zullen Khulafaa zijn en zij zullen er veel zijn.”

Ze zeiden:

“Wat beveelt u ons om te doen?”

Hij (saw) zei:

“Geef hen de eed van trouw (بيعة), de één na de andere. En geef hen hun recht, want Allah (swt) zal hen zeker ondervragen over hetgeen hij hen toevertrouwd heeft.”

(Muttafaqun ‘alayh8)

Door al het bovengenoemde in ogenschouw te nemen kunnen we politiek bedrijven definiëren als ‘het behartigen van de belangen van de mensen.’ Zoals ik in mijn vorige column heb beschreven heeft de mens specifieke natuurlijke behoeften en instinctieve neigingen die hij gedurende zijn leven wenst te vervullen.

Deze behoeften en neigingen kunnen op allerlei manieren worden bevredigd, zoals de behoefte aan voeding. Dit kan zowel worden bevredigd met koeienvlees alsook met mensenvlees. Echter, ieder mens heeft een specifieke levensvisie en een specifieke maatstaf dat hieruit voortvloeit waarmee hij door het leven gaat en zaken mee beoordeelt. Zo zullen veel mensen het bevredigen van de behoefte aan voeding middels mensenvlees afwijzen, omdat hun maatstaf dit niet goedkeurt ongeacht het feit dat het hun behoefte aan voeding zal bevredigen. Kannibalen daarentegen zullen hun behoeften wel op deze manier bevredigen, omdat hun maatstaf dit wel goedkeurt. Oftewel, een van de grootste belangen van de mens is dat hij zijn behoeften en neigingen bevredigd conform zijn levensvisie en maatstaf.

Ieder regeersysteem zal zorgen voor de bevrediging van deze behoeften en neigingen, maar volgens de levensvisie en maatstaf dat zij geadopteerd en opgenomen heeft in haar grondwet. Zo zorgen de hedendaagse natiestaten voor werkgelegenheden, zorg, educatie, infrastructuur en dergelijken. Zowel de Sovjet-Unie als de Khilafah deed dit ook, maar conform hun eigen maatstaf. De Sovjet-Unie bood werkgelegenheden op basis van een centraal geleide economie in plaats van de huidige markteconomie. De Khilafah bood ook deze mogelijkheden, maar volgens de regelgeving van de Islam.

Moslims dienen niet slechts te kijken naar óf een specifieke regering haar belangen behartigt, maar ook of deze overeenkomt met haar levensvisie. Zoals eerder genoemd behartigen de huidige natiestaten haar belangen, maar volgens hun eigen levensvisie. Werkgelegenheid is er, maar volgens de maatstaven van het secularisme. In Turkije is gezorgd voor ‘werkgelegenheid’ door onder andere prostitutie te legaliseren, maar geen enkele moslim zit erop te wachten dat zijn eigen moeder, vrouw of zus haar levensvoorziening zal vergaren middels deze weg.

Khilafah: hét belang van de moslimgemeenschap

Indien de wijzigingen doorgevoerd zullen worden, mocht dit het uitkomst zijn van het referendum in Turkije, zal dit niets uitmaken voor de moslims daar het geen fundamentele verandering betreft. Oftewel, hun belangen zullen nog steeds behartigd worden, maar het fundament waarop het presidentieel stelsel is gerust verschilt niet van dat van het parlementair stelsel. Hiermee is het presidentieel systeem slechts een ander model van regeren middels de democratie en betreffen de veranderingen slechts de manier waarop dit model wordt geïmplementeerd.

De enige juiste manier van politiek bedrijven voor de moslims is op de manier die haar credo voorschrijft en haar grootste belang behartigt: het ordenen van het leven volgens haar maatstaf. Deze manier van politiek bedrijven is ongetwijfeld middels het Khilafahsysteem.

Erdoğan’s visie op secularisme in Islam

Sommige moslims beweren dat Erdoğan een gradueel weg bewandelt voor de wederoprichting van de Khilafah. Oftewel, dat hij langzamerhand wetten en veranderingen invoert welke uiteindelijk tot het politiek stelsel van Islam zullen leiden. Echter, dit is een bewering die ver is van de realiteit en bovendien niet strookt met de uitspraken van Erdoğan zelf. Tijdens een inteview met Al Arabiyya in februari 2017 werd Erdoğan gevraagd of hij de Khilafah terug zou willen waarop hij het volgende antwoordde:

“Momenteel is Turkije op weg naar een referendum. Dit is een referendum voor het presidentieel systeem. Deze verkiezing voor het presidentiele systeem omvat zeker niet iets zoals u in uw vraag heeft benoemd. Oftewel, Turkije heeft momenteel geen drang naar een Khilafah of soortgelijken.”9

Dit is Erdoğan’s visie op de Khilafah en hij zegt heel duidelijk dat hij geen Khilafah wil. Wat betreft zijn visie op secularisme hier zegt hij het volgende over tijdens een toespraak van hem in Egypte in 2011:

“In het programma van mijn partij wordt laïcisime10 als volgt gedefiniëerd: een persoon kan niet laïcistisch zijn, een staat kan laïcistisch zijn. Als moslim zijnde tijdens het besturen van een laïcistische staat, behandelt de staat alle bevolkingsgroepen op dezelfde wijze. … Dit is ons begrip hiervan.”11

Erdoğan kent laïcisme (ofwel secularisme) een eigen definitie toe die ver van de realiteit is. Zowel een persoon als een staat kan seculier zijn, oftewel gescheiden van religie. De hele wereld en vooral de moslimwereld weet wat secularisme betekent: de oplossingen die Allah (swt) heeft gegeven voor ons op maatschappelijk niveau achterwege laten en deze oplossingen zoeken in het beperkte menselijke verstand dat alsmaar gefaald heeft.

  1. https://secmen.ysk.gov.tr/ysk/
  2. http://www.hurriyet.com.tr/yazarlar/cengiz-candar/baskanlik-sistemi-degil-tek-adam-yonetimi-28088548
  3. http://www.yenicaggazetesi.com.tr/akit-yazari-dilipak-baskanlik-gecerse-hilafet-gelecek-156092h.htm
  4. http://ilerihaber.org/icerik/erdogan-halife-olacak-2023te-allah-nurunu-tamamlayacak-diyen-akpli-yonetici-istifa-etti-66425.html
  5. http://www.haberler.com/chp-kadin-kollari-genel-baskani-kose-baskanlik-9319937-haberi/
  6. http://www.yenisafak.com/baskanlik-sistemi-nedir-referandum-ne-zaman-referandum-maddeleri-h-2620489
  7. Bij een stricte noodtoestand is het ook mogelijk om fundamentele rechten en vrijheden te beperken. Bovendien wordt de autoriteit gegeven aan het leger in plaats van de civiele autoriteiten.
  8. Een overlevering van de Profeet (saw) die zowel door de eisen van Imam Al Boechaarie als door de eisen van Imam Muslim authentiek zijn verklaard.
  9. https://www.youtube.com/watch?v=WC6_3AtRv-E
  10. Een vorm van secularisme waarbij ook uitingen van religieuze overtuigingen verboden zijn in het publieke domein.
  11. https://www.youtube.com/watch?v=-8jh68yICpk

Comments

comments

DELEN