De afgelopen dagen stellen politici in binnen en- buitenland zich ‘solidair’ op jegens de moslimgemeenschap. Zelfs toen minister Asscher werd gevraagd of zijn aanwezigheid bij de manifestatie op het Malieveld, tegen het inreisverbod in de VS, niet te maken had met de aankomende verkiezingen (politiek opportunisme), beweerde hij dat het hem om het hart gaat. Normaliter zou het een natuurlijk verschijnsel zijn om je medeleven te betuigen of in te grijpen, wanneer iemand bijvoorbeeld wordt aangevallen, een moeder haar kind verliest of een persoon dreigt te verdrinken, ongeacht de religieuze, etnische of ideologische achtergrond van een persoon.

Echter, wat we de laatste dagen zien, zijn politieke tranen. Deze tranen hebben niets van doen met menselijke waarden. Zij zijn daarentegen politiek gemotiveerd en doordrenkt met politiek opportunisme. Partijen die nota bene hun afkeer voor Islam niet onder stoelen of banken steken, stellen zich nu op als moraalridders die solidair zijn met de moslims.

Pleiten voor een inclusieve samenleving waarbij sprake is van wederzijdse acceptatie, terwijl diezelfde personen en partijen d.m.v. beleidsmaatregelen en wetsvoorstellen bijdragen aan een verhard klimaat en een wig drijven tussen verschillende bevolkingsgroepen. We zouden de hypocriete stellingname bloot moeten leggen, alsmede de politieke motieven die hierachter schuilgaan, in plaats van te vallen voor krokodillentranen die naar gelang de politieke omstandigheden worden ingezet om de moslimgemeenschap te paaien. Politieke naïviteit is in deze uiterst funest en vertoont gelijkenissen met het Stockholmsyndroom. Moge Allah ons bijstaan.

Comments

comments

DELEN