‘Oemar bin Moekhtar bin Al Manfi werd geboren in 1275 of 1280 Hidjir, 1858 of 1862 naar christelijke jaartelling, in Libië, in een gebied genaamd Boetnaan, als lid van de Minfa stam. Libië was op dat moment nog onderdeel van de Islamitische Staat Al Khilafa. Zijn vader vertrouwde hem en zijn broer op jonge leeftijd toe aan een sjeich toen hijzelf op Hadj ging. De vader kwam te overlijden tijdens zijn Hadj, waardoor deze sjeich de voogdij over de jonge ‘Oemar op zich nam. Toen de sjeich ontdekte dat ‘Oemar bijzonder intelligent was stuurde hij hem naar een speciale school in zuidoost Libië. Daar leerde ‘Oemar ondermeer de Koran uit zijn hoofd, maar ook de overige Islamstudies.

‘Oemar hielp de Islamitische Staat. Hij werd bijvoorbeeld als gezant gestuurd naar een sterke stam die voor onrust in het land zorgde. ‘Oemar leerde hen Islam beter te begrijpen waardoor zij een pilaar van Islam werden. Voor al zijn goede daden werd hij geprezen door velen waaronder de belangrijkste sjeich van het gebied, Mohammed al Mahdi. Later zou hij zelf ook als sjeich les geven in Soedan.

In 1899 trok ‘Oemar naar Tsjaad om daar deel te nemen aan de Djihaad tegen de Fransen die het gebied waren binnen gevallen.

In 1911 viel Italië het thuisland van ‘Oemar binnen. De Italianen hadden een leger van 340.000 manschappen voorbereid, niet alleen bestaande uit Italianen maar ook uit Somaliërs en Eritreanen welke landen waren die door de Italianen al bezet werden. Ze beschikten ook over vele voertuigen, kanonnen en moderne wapens. Hiermee bombardeerden de Italianen de steden van Libië. Complete wijken werden weggevaagd.

‘Oemar begon daarop de stammen van Libië te verenigen om het land te verdedigen. En voor vele jaren leidde hij het verzet van de Moedjahiddien. Hij bezocht hiervoor Egypte, om steun te verwerven van de Egyptenaren. Onder invloed van de Britten die in Egypte de baas waren, maanden sommige stammenleiders in Cairo hem echter aan om rust te nemen en een vervanger aan te stellen, aangezien hij al in de 60 was. ‘Oemar was niet gediend van deze zwakte en zei dat wie hem zei te rusten geen goeds met hem voor had.

In Libië wist ‘Oemar omstreeks 1.500 mannen achter hem te verzamelen. Ze waren geen professionele soldaten en ze hadden geen moderne wapens. Maar ze waren vrome moslims, die wisten dat het een plicht op hen was om hun land te verdedigen tegen de ongelovige indringers en dat Allah (swt) hen hierbij zou helpen. Met deze groep van standvastige moslims maakt ‘Oemar tijdens de laatste 8 jaren van zijn leven het leven voor de Italianen tot een hel. Historici zeggen dat hij in deze periode zo’n 1.000 veldslagen heeft gevochten tegen de Italianen.

In reactie stuurde de fascistische leider van Italië, Benito Mussolini, generaal Graziani naar Libië. Graziani was net als Mussolini een fanatiek fascist zonder genade of menselijkheid. Hij was een duivel.

Graziani liet een muur van 300 kilometer bouwen om het gebied waar ‘Oemar verbleef. Hiernaast probeerde hij druk uit te oefenen op ‘Oemar. Hij beging hiervoor grote misdaden in Koefra, het laatste bolwerk van ‘Oemar Al Moechtar. Hij liet 2.000 moslimvrouwen daar verkrachten, liet massamoorden plegen, en hij vermoordde geleerden en stamleiders door hen aan vliegtuigen te hangen en op een hoogte van 400 meter los te laten.

Deze brute misdaden, samen met omkoping, gaf de Italianen uiteindelijk het resultaat dat ze wilden. De verblijfplaats van ‘Oemar werd verraden en zo wisten de Italianen hem te vinden. Duizenden zwaar bewapende Italiaanse soldaten belegerden ‘Oemar daarop, die toen nog maar met 40 strijders was. Bijna alle strijders waren gedood en hij zelf raakte gewond en beklemd onder zijn paarden. Zo wisten de Italianen hem gevangen te nemen. ‘Oemar al Moekhtar, de Moejaahid die het Italiaanse leger zoveel angst had ingeboezemd, was toen al 75 jaar oud.

Graziani was op dat moment op vakantie in Italië en stond op het punt naar Frankrijk te gaan. Echter vanwege het nieuws van de gevangenname van ‘Oemar reisde hij snel af naar Libië. ‘Oemar werd gevraagd of hij de Italiaanse staat had aangevallen. En of hij wel wist dat dit zijn executie zou betekenen. Daarop antwoorde ‘Oemar overtuigd “Ja”, en hij zei dat hij dit omwille van Allah en het verdedigen van het thuisland had gedaan. Hij zei vele Italianen gedood te hebben. Graziani probeerde nog hem op te roepen tot het stoppen van de strijd tegen de Italianen maar Oemar weigerde.

‘Oemar werd daarop gedood door de Italianen. 20.000 mensen woonden zijn executie bij, waarbij hij tot het laatst de Takbier en Adhan bleef zeggen. De laatste woorden die hij uitsprak waren die van Allah (swt): “Maar o ziel in vrede! Keer tot uw Heer terug, verblijd in Allah’s welbehagen. Ga daarom in onder Mijn dienaren, En ga Mijn paradijs binnen.” (VBK Al Fadjr, 27 – 30)

‘Oemar al Moekhtar was daarmee een bewijs van hetgeen de moslims toe in staat zijn als zij zich werkelijk compleet overgeven aan de zaak van Islam. Deze oude man hield bijna in zijn eentje een compleet leger staande.

Comments

comments

DELEN