Geachte,

Een westerse vrouw, reeds 13 getrouwd met een moslim man, heeft varkensvlees gegeten ondanks dat haar man haar verboden had dit te doen. Het was niet omdat ze dit graag wilde, maar ze was op visite bij anderen en was bang om te weigeren.

Nu ze haar man dit heeft verteld, is hij bijzonder boos geworden en wil hij haar niet meer zien. Het spijt haar vreselijk en ze wil niet dat haar huwelijk hierdoor ten onder gaat. Ze heeft haar man om vergiffenis gevraagd, maar hij wil haar niet te woord staan.

Kunt u misschien aan haar en haar man advies geven wat te doen?

Mevrouw,

U vraag toont aan dat u een vrouw met eer bent, een vrouw die de religie van anderen respecteert, en die vasthoudt aan een gelukkig huwelijk. Naar onze mening bent u een vrouw waardig van ons respect.

Het huwelijkse leven behoort een leven te zijn van vrede en rust. De relatie tussen echtgenoten is een relatie van wederzijds respect. De verantwoordelijkheid van de echtgenoot is een verantwoordelijkheid om het huwelijk en de echtgenote te bewaren en te beschermen, maar niet gebaseerd op autoriteit:

“En dit is onder Zijn tekenen, dat Hij uit uw midden echtgenoten voor u schiep, opdat gij er rust in moogt vinden, en Hij heeft liefde en tederheid onder u geplaatst. Daarin zijn zeker tekenen voor een volk, dat nadenkt.” (Zie de vertaling van de betekenissen van de Koran, soera Ar Roem 30, vers 21)

Bij ons moslims betekent tolerantie niet enkel een persoon niet verbieden wat zijn of haar religie voorschrijft, noch hem of haar dwingen om te doen wat een andere religie oplegt. De tolerantie van Islam gaat veel verder dan enkel dit. Wat de religie van een niet-moslim hem of haar ook toestaat, daarmee bemoeien wij ons niet, zelfs al gaat het over verboden zaken vanuit het perspectief van onze religie. Als voorbeeld, het is ons verboden alcohol te drinken of varkensvlees te eten. Maar, wij zullen dit de christenen die tezamen met ons leven nooit verbieden.

Naar de mening van veel geleerden, in het bijzonder die behorende bij de wetsschool van Aboe Hanifa, moet een moslim indien hij een wijnfles breekt van een christen deze vergoeden aan de christen. Dit is gebaseerd op de woorden van Allah (swt):

“Er is geen dwang in de godsdienst. Voorzeker, het juiste pad is van dwaling onderscheiden. Derhalve, hij die de duivel verloochent en in Allah gelooft, heeft een sterk houvast gegrepen, dat onbreekbaar is. Allah is Alhorend, Alwetend.” (Zie de vertaling van de betekenissen van de Koran, soera Al Baqara 2, vers 256)

“En indien uw Heer had gewild, zouden allen die op aarde zijn, zeker tezamen hebben geloofd. Wilt gij de mensen dan dwingen, gelovigen te worden?” (Zie de vertaling van de betekenissen van de Koran, Soera Joenoes 10, vers 99)

Van belang is te begrijpen dat de religie geloof en praktijk kent. “Geen dwang in de religie” impliceert dan ook geen dwang in geloof, maar tegelijkertijd ook geen dwang in het praktiseren van de religie.

Dus wat de niet-moslim getrouwd met een moslim betreft, zij is vrij de religie in de praktijk te bengen die zij kiest. De moslim echtgenoot mag van zijn niet-moslim echtgenote vragen geen varkensvlees te eten maar hij mag haar hier niet toe dwingen.

Ons advies aan uw echtgenoot is derhalve:

– U heeft een echtgenote waardig van uw respect, en zij verdient daarom een tweede kans.

– Leest u “De oordelen betreffende de dhimmis”, van Ibn Qayyim al Djawziya, volume 2, pagina 818 – 823.

Hoogachtend,

Redactie Expliciet

Comments

comments

DELEN