In de eerste jaren bestaat de (islamitische) opvoeding van het kind veelal uit imitatie zonder bewustzijn. Zo imiteert het kind zijn ouders wanneer hij hen bijvoorbeeld ziet bidden. Wanneer het kind ouder wordt gaat hij bijv. naar de moskee voor Koranlessen en later wellicht naar een weekendschool. Wat we zien is dat het kind constant wordt gevoed met islamitische gebruiken, maar niet zozeer op conceptuele basis. Het is onvermijdelijk dat het kind zal worden blootgesteld aan gebruiken en concepten die indruisen tegen de leerstellingen die hij van huis uit heeft meegekregen. Wanneer we onze kinderen hier niet op voorbereiden kan dit ernstige gevolgen hebben (in het ergste geval afvalligheid op latere leeftijd). De geloofsgetuigenis bestaat niet voor niets uit nafiy (ontkenning) en ithbaat (bevestiging). Zo ook wordt er in de Koran gesproken over ‘koefr bil taghoet’ en ‘imaan in Allah’.

We dienen dus niet alleen gebruiken en concepten aan te leren, maar voordat we bouwen moeten we eerst afbreken. We moeten concepten die indruisen tegen het islamitisch credo bediscussiëren met onze kinderen opdat hun fundament gebouwd wordt op basis van rationele overtuiging in plaats van imitatie en/of pragmatisme. Dit is wat de Profeet (صلى الله عليه وسلم) deed bij de Sahaaba in Dar ul-Arqam (te Mekka). Hij cultiveerde ze met Islam door onder meer oude en verkeerde concepten van Djahiliyyah te verwijderen. Zo werden zij klaargestoomd om uiteindelijk de uitdagingen (intellectuele, politieke strijd) in de samenleving aan te gaan.

Comments

comments

DELEN