Er is wereldwijd al veel gezegd en geschreven over de titanenstrijd tussen Khabib en McGregor. Mensen zouden zich mee laten slepen door agenda-setting, net zoals het volk in het Romeinse Rijk slachtoffer was van brood en spelen. Sommigen stellen dat het niets te maken heeft met religie of politiek, en puur draait om prestige en entertainment. Anderen stellen dat de moslim in geen enkel geval achter dit soort wedstrijden kan staan, ongeacht de context. Simpelweg omdat UFC doordrenkt is met elementen die haraam zijn. Denk daarbij aan slaan in het gezicht, schaars geklede vrouwen en de ‘awrah van de vechters die zichtbaar is. Welke lessen kunnen we trekken uit dit gevecht?

-De kracht van publieke opinie. Vooraleer de wedstrijd plaatsvond, hadden velen nog nooit gehoord van beide vechters, noch een UFC-wedstrijd bekeken. Dit leert ons hoe belangrijk het is om een publieke opinie te genereren voor islamitische vraagstukken, door ze in eerste instantie te agenderen, zodat mensen erover gaan praten. De oemma heeft laten zien over veel potentie en reach te beschikken, getuige het aantal posts over de wedstrijd. Laten we deze energie in sja Allah inzetten bij ‘pressing issues’.

-Hoewel het aanvankelijk de zoveelste sportwedstrijd was, werd de wedstrijd overschaduwd door allerlei uitspraken van McGregor, waarbij hij o.a. de afkomst, vader en religie van Khabib beledigde. Na afloop werd de sprong in het publiek van Khabib onder een vergrootglas geplaatst. Daarom is het onmogelijk om de wedstrijd los te koppelen van de religieuze en politieke dimensie. Veel moslims (o.a. jongeren) herkennen zich hierin. Ze krijgen het gevoel dat zelfs tijdens sportwedstrijden met twee maten wordt gemeten en dat iemand ongestoord Islam mag beschimpen. Doordachte beleidsvoering vindt men in alle lagen van de samenleving terug.

-Als vertegenwoordigers binnen de moslimgemeenschap zich vervolgens ondubbelzinnig uitspreken tegen het gedrag van Khabib, maar de context achterwege laten, krijgen velen het gevoel dat men evenals bij verschillende thema’s selectief afstand neemt en een verslagen mentaliteit toont. Daarentegen ziet men bij Khabib terug dat hij zich niet schaamt om openlijk Islam uit te dragen. Moslimjongeren zijn op zoek naar rolmodellen en herkennen zich in iemand als Khabib, die zelfs in het hol van de leeuw uitkomt voor zijn Dien. Uiteraard betekent dat niet dat UFC nu halal is, of dat hij als rolmodel zou moeten dienen voor de moslimjongeren, maar het laat ons zien dat jongeren op zoek zijn naar rolmodellen die Islam uitdragen en standvastig daarin zijn. Bovendien voelt het voor velen als overwinning wanneer iemand die Islam beledigt, op zijn plek wordt gezet.

-Khabib oogst respect vanwege zijn nederigheid (ondanks zijn faam). Hij verwijst vaak naar de Verhevenheid van Allah en zelfs nadat hij zich had laten gaan, stelde hij dat zijn vader hem een pak rammel zou geven. Hiermee verwees hij naar het respect dat hij voor zijn vader heeft. Iemand die zo bekend is zal allerlei aanbiedingen krijgen. Niet alleen van vrouwen, maar ook van sponsoren en tirannen (o.a. Kadyrov en Putin). Dit geldt ook voor onze geleerden, imams, activisten, predikers enz. Het is geen geheim dat overheden voor allerlei projecten, islamitische vertegenwoordigers nodig hebben. Daarom is het noodzakelijk om elkaar te blijven adviseren en dat islamitische ‘vertegenwoordigers’ als rolmodellen fungeren.

-Uiteraard hopen we dat broeder Khabib zich op een andere manier nuttig kan maken voor de oemma (zo is hij bijv. familie van een van de soldaten uit het leger van de legendarische Imam Shamil), maar het feit dat hij een aantal goede eigenschappen tentoonstelt, laat zien dat er nog goedheid schuilt in de oemma. Het is makkelijk om enkel te wijzen naar fouten en tekortkomingen, maar willen we de oemma aan onze zijde krijgen, dan is het ook de bedoeling dat we een alternatieve visie presenteren waar ze zich achter kan scharen.

-Topsporters zouden uiteraard geadviseerd moeten worden. Echter is het belangrijk om de bredere context die schuilgaat achter deze wedstrijd, niet te vergeten. Waarschijnlijk zullen velen zich nooit meer met UFC bezighouden, wat aantoont dat deze wedstrijd meer was dan alleen topsport. Iemands familie, achtergrond en religie beschimpen. En zelfs op zo’n podium iemand uitmaken voor terrorist, zonder dat er veel ophef ontstaat. Zowel binnen als buiten de ring wordt dit genormaliseerd. Daarom is het noodzakelijk dat we tijdens dit soort gebeurtenissen niet enkel het Goddelijk oordeel benoemen als het gaat om UFC, maar dat we ook een visie meegeven aan de oemma, die veel verder reikt dan een kooi. De oemma bevat veel goedheid alhamdoe lillaah. Aan ons om de kar te trekken en samen de handen ineen te slaan om het beste uit deze gezegende oemma te halen.

Comments

comments

DELEN