Islam is in zichzelf een ideologie want het omvat een specifieke visie op de wereld waaruit wetten en systemen voortkomen die de problemen die horen bij het leven van de mens oplossen.

De essentie van de ideologie Islam is gehoorzaamheid aan de Schepper van de Hemelen en de Aarde. Hierdoor speelt het verstand van de mensen een andere rol in Islam dan het doet in de overige ideologieën in de wereld. In de ideologieën van mensenhanden, kapitalisme en communisme, is het aan het verstand om oplossingen te bedenken voor de problemen waarmee de mensen kampen, waar en wanneer deze problemen zich voordoen. In Islam is het de taak van het verstand om de Openbaringen van Islam te begrijpen om de oplossingen van Allah (swt) erin te vinden. Met andere woorden, in Islam moet het verstand in de Koran en de Soenna op zoek gaan naar de wetten en systemen die de Schepper van de Hemelen en de Aarde verordend heeft, om vervolgens middels dezen de problemen van de mensen op te lossen.

De Islamitische Staat Al Khilafa brengt deze wetten en systemen van Islam ten uitvoer. Oftewel, het is de staat die Islam haar praktische toepassing geeft waardoor in gans het leven het Oordeel van Allah (swt) gevolgd wordt in plaats van enkele in zuiver private aangelegenheden. Om de Islamitische Staat Al Khilafa te zijn moet ieder onderdeel van de grondwet van een land, alsmede iedere andere wet en verordening, resulteren uit de Openbaringen van Islam. Bij willekeurig welk probleem moet de Islamitische Staat Al Khilafa terugvallen op Koran en Soenna en hieruit de oplossing halen. Dit is waarom de Islamitische Staat Al Khilafa een unieke staat is, anders dan al de andere staten in de wereld. Haar formele definitie is dan ook: “De staat die geregeerd wordt door de wetten van Islam, en wiens veiligheid (amana) gegarandeerd wordt door de moslims”.

De beoordeling of een staat de Islamitische Staat Al Khilafa is moet dan ook de volgende basis plaatsvinden:

1. Zijn de wetten van het land geresulteerd uit de Openbaringen van Islam?
2. Verricht het land handelingen die in strijd zijn met de definitieve oordelen uit de Openbaringen van Islam?

Een analyse van de grondwet van Saoedi-Arabië

– “Artikel 5: Het systeem van regeren in het koninkrijk Saoedi-Arabië is dat van de monarchie.”

Het systeem van de monarchie heeft met Islam niets van doen. De sahaba vroegen Profeet Mohammed (saw) wie over hen moest regeren na zijn (saw) sterven. Hij (saw) antwoordde: “De belangen van Bani Israïel werden behartigd door Profeten. Na het sterven van iedere Profeet werd deze opgevolgd door een andere Profeet. Er is geen Profeet na mij, maar er zullen Choelafa’a (meervoud van Khalifa) zijn.” (Moeslim). Deze overlevering maakt duidelijk dat er in Islam niet zoiets bestaat als een koning. De leider van de Oemma, het schild voor de gelovigen, de beschermer van de eer van Islam en de moslims, dat moet van Islam de Khalifa zijn. Het koningsschap is tegen Islam, en al wat tegen Islam is, is haraam.

– “Artikel 5: De heerschappij gaat over op de zonen van de koning die het land gevestigd heeft, ‘Abd Al Azziez bin ‘Abd Al Rahman Al Faysal Al Saoed, en op de kinderen van hun kinderen. De koning kiest zijn kroonprins.”

Profeet Mohammed (saw) stierf zonder een opvolger voor zichzelf aangewezen te hebben. Na zijn dood vergaderden de meesten van de prominente moslims om een Khalifa te kiezen. De keuze viel op Aboe Bakr (ra) en al de moslims gingen akkoord. Voor zijn sterven stelde Khalifa Aboe Bakr (ra) de moslims voor om ‘Oemar (ra) als volgende Khalifa te kiezen, maar dit was niet een gebod van Khalifa Aboe Bakr. Het was een advies en de moslims volgden het advies van Aboe Bakr. Na de dood van Aboe Bakr (ra) kozen de moslims ‘Oemar (ra) als Khalifa. Toen Khalifa ‘Oemar (ra) op zijn sterfbed gevraagd werd een opvolger aan te wijzen, toen zij hij: “O mannen, als ik een opvolger voor zou stellen onthoudt dan dat een betere man dan ik (zijnde Aboe Bakr) eveneens een opvolger voor heeft gesteld. En dat als ik niet een opvolger voor zou stellen, dat de beste man (zijnde de Profeet) evenmin een opvolger voor heeft gesteld”. Na de dood van ‘Oemar overlegden de moslims en kozen zij ‘Oethman (ra) als Khalifa. Dit maakt duidelijk dat in Islam het niet aan de Khalifa is om te bepalen wie zijn opvolger zal zijn. De Khalifa kan en mag de Oemma raad geven, maar uiteindelijk is het aan de Oemma om binnen drie dagen en twee nachten nadat de positie beschikbaar is gekomen een nieuwe Khalifa te kiezen. Een typerend onderdeel van het systeem van de monarchie is dat de heerschappij bij de dood van de koning automatisch over gaat op de kroonprins, zoals dus ook in geval van Saoedie-Arabië. Maar dit gaat in tegen de Wet van Islam.

– “Artikel 6: De onderdanen moeten de eed afleggen tegenover de koning, volgens het voorbeeld van de Heilige Koran en het voorbeeld van de Profeet, van trouw en gehoorzaamheid, voor tijden van gemak en zwaarte, bij voorspoed en tegenspoed.”

Overgeleverd is van Profeet Mohammed (saw): “De beste van jullie Imams (leiders) zijn degenen van wie jullie houden en die van jullie houden, en voor wie jullie smeekbedes doen en die voor jullie smeekbedes doen. En de slechtste van jullie Imams zijn degene die jullie haten en zij haten jullie, en jullie vervloeken hen en zij vervloeken jullie.” De mensen vroegen: “O Boodschapper van Allah, moeten we hen (het tweede type leider) de oorlog verklaren?”. Hij (saw) zei: “Nee, niet zolang ze het gebed verrichten temidden van jullie.” (Moeslim). Het “gebed verrichten” in de context van leiderschap betekent regeren met de Wet van Islam. De overlevering geeft derhalve aan dat de moslims gehoorzaam moeten zijn aan hun leider de Khalifa zolang hij over hen regeert met enkel en alleen de Wet van Islam. Dit toont aan dat het contract van leiderschap een contract met een voorwaarde is. De moslims geven de Khalifa niet een eed van trouw en gehoorzaamheid om hem vervolgens te laten doe wat hij wil. De moslims geven de bay’a op voorwaarde dat hun leider over hen regeert met enkel en alleen de Wet van Islam. In artikel 6 van de Saoedische grondwet is van deze voorwaarde geen sprake. De moslims moeten simpelweg de bay’a aan de koning geven en dit artikel gaat derhalve in tegen Islam.

– “Artikel 10: De staat streeft ernaar de familiebanden te versterken, de Arabische en Islamitische waarden te behouden.”

De Islamitische Staat heeft als taak om Islam ten uitvoer te brengen, om Islam te beschermen en te verspreiden over de wereld. Al de waarden die niet Islamitisch zijn vallen buiten Islam. Waar niet-Islamitische waarden meegedragen worden door de niet-moslim onderdanen van de Islamitische Staat, daar zal de Staat deze waarden respecteren. Maar de Staat zal er niet naar streven deze waarden te behouden. Integendeel, de Staat zal ernaar streven om middels verstandelijke argumentaties de onjuistheid van de niet-Islamitische waarden duidelijk te maken, opdat de mensen dezen zullen verlaten ten gunste van de waarden die wel juist zijn, zijnde waarden van Islam. De Arabische waarden zijn niet de waarden van Islam. Profeet Mohammed (saw) zelf heeft zich verzet tegen verschillende van de waarden en gebruiken van de Arabieren zoals ondermeer de praktijk van het doden van dochters vanwege hun geslacht, de praktijk van prostitutie en de praktijk van uitbuiting van de armen door de rijken. De Islamitische Staat mag zich derhalve niet inspannen voor “Arabische” waarden, en de wet die hiertoe opdracht geeft past derhalve niet bij Islam.

– “Artikel 14: Al de welvaart door God gegeven, of deze zich onder de grond, aan de oppervlakte, in het nationale wateren of de maritieme gebieden onder controle van de staat bevinden, zijn het eigendom van de staat zoals uiteengezet door de wet.”

Profeet Mohammed (saw) heeft gezegd: “De moslims zijn deelgenoten in drie zaken: water, vuur en weidegrond.” (Aboe Dawoed, Ibn Maadja). Met andere woorden, “water, vuur en weidegrond” behoort niet tot het eigendom van de staat maar het behoort tot het eigendom van de Oemma. Met het “vuur” in de overlevering wordt ondermeer bedoelt de bronnen van energie die zich in de bodem bevinden, zoals olie en gas. Dus Islam heeft geoordeeld dat deze schatten het bezit zijn van de Oemma, niet het bezit van de staat. Indien de staat het eigendom van deze zaken opeist en het de moslims afneemt, dan steelt het feitelijk en begaat het een grote haram. Artikel 14 van de Saoedische grondwet is derhalve tegen Islam.

– “Artikel 20: Belastingen en heffingen worden opgelegd volgens het principe van rechtvaardigheid, wanneer hier een noodzaak voor is.”

Islam omvat wetten en systemen die alle zaken van het leven van de mensen organiseren en ordenen, op de beste manier. Een onderdeel hiervan is wetgeving betreffende de bronnen voor inkomsten van de Islamitische Staat, oftewel belastingen. De Islamitische Staat zal zich aan deze wetgeving moeten houden en zal dus de belastingen en heffingen moeten opleggen aan de mensen die Islam verordend. Belastingheffing mag dus niet plaats vinden volgen “het principe van rechtvaardigheid”, omdat dit plaats moet vinden volgens de Wet van Islam. Zoals alles in de Islamitische Staat plaats zal moeten vinden volgens de Wet van Islam. En de Islamitische Staat mag ook niet afzien van het heffen van de belastingen die Islam verordend heeft dat zij moet innen. De belastingheffing vindt niet enkel plaats “wanneer hier een noodzaak voor is”, want dit impliceert het negeren van de Wet van Islam. De belastingheffing volgens de Wet van Islam moet plaats vinden, ook als de staat geen directe behoefte aan deze inkomsten heeft, omdat de Wet van Islam ten uitvoer gebracht moet worden. Artikel 20 van de Saoedische grondwet is derhalve tegen Islam.

– “Artikel 38: Straffen zullen voor het individu zijn, en er zal geen misdaad of straf zijn behalve overeenkomstig de sjari’a of de organisatorische wet.”

Er is in Islam enkel de Wet van Islam. Al hetgeen hier buiten valt is tegen Islam. Dus een wet die spreekt over “sjari’a of organisatorische wet” die is in zichzelf tegen Islam en daarmee haram, omdat deze een bron van wetgeving naast de sjari’a erkent.

– “Artikel 62: Als er een gevaar de veiligheid van het Koninkrijk of zijn territoriale integriteit bedreigt, of de veiligheid van haar onderdanen en hun belangen, of het functioneren van de staatsinstellingen belemmert, dan kan de Koning dringende maatregelen treffen om met dit gevaar om te gaan. En als de Koning van mening is dat deze maatregelen gecontinueerd zouden moeten worden, dan mag hij de noodzakelijke verordeningen daartoe ten uitvoer brengen.”

De wet van Islam moet ten uitvoer gebracht worden, te allen tijde en bij iedere omstandigheid. Om te denken dat er omstandigheden kunnen bestaan waar de Wet van Islam geen antwoord op zou hebben is, en waar de leider dus genoodzaakt zou zijn om andere maatregelen te treffen, is incorrect. En om te denken dat er omstandigheden bestaan waar de Wet van Islam niet ten uitvoer gebracht hoeft te worden door de Khalifa is eveneens incorrect. Het is onacceptabel dat in bepaalde omstandigheden de Khalifa plotseling de wet zou veranderen. Dit zou een afwijking van Islam betekenen en het noodzakelijk maken dat de Khalifa afgezet wordt. Dit artikel is tegen Islam, derhalve, want het geeft de heerser het recht om sommige gevallen met anders dan de Wet van Islam te regeren.

– “Artikel 82: Zonder de inhoud van artikel 7 te schenden mag geen enkele provisie van deze wet opgeschort worden, tenzij dit tijdelijk is zoals in geval van oorlog of tijdens een noodtoestand. (Artikel 7: De regering in het koninkrijk Saoedi-Arabië haalt de macht uit de Heilige Koran en het voorbeeld van de Profeet.).”

De wet van Islam moet ten uitvoer gebracht worden, te allen tijde en bij iedere omstandigheid. Om te denken dat er omstandigheden kunnen bestaan waar de Wet van Islam geen antwoord op zou hebben is, en waar de leider dus genoodzaakt zou zijn om andere maatregelen te treffen, is incorrect. En om te denken dat er omstandigheden bestaan waar de Wet van Islam niet ten uitvoer gebracht hoeft te worden door de Khalifa is eveneens incorrect. Het is onacceptabel dat in bepaalde omstandigheden de Khalifa plotseling de wet zou veranderen. Dit zou een afwijking van Islam betekenen en het noodzakelijk maken dat de Khalifa afgezet wordt. Dit artikel is tegen Islam, derhalve, want het geeft de heerser het recht om sommige gevallen (“tenzij”) met anders dan de Wet van Islam te regeren.

Verricht Saoedi-Arabië handelingen die zeker in strijd zijn met Islam?

– Saoedi-Arabië heeft zich verbonden aan de Verenigde Naties. De Verenigde Naties, echter, is een organisatie die de Wet van Islam verwerpt en de wet van mensenhanden hierboven plaatst. De Verenigde Naties is een organisatie gefundeerd in ideeën als secularisme, democratie en vrijheid, welke allen strijdig zijn met Islam. Deze ideeën zijn de oorsprong van het principe van “universele wet” zoals de Verenigde Naties deze uitdraagt in de wereld. Wie lid is van de Verenigde Naties onderschrijft deze ideeën. Oftewel, dat Saoedi-Arabië lid is van een organisatie die wetten en de oordelen van Allah (swt) verwerpt is een grote zonde.

– Saoedi-Arabië accepteert de verdeling van de Oemma van Islam in verschillende natiestaten, onder verschillende leiders. Het bewijs hiervoor is het lidmaatschap van Saoedi-Arabië in organisaties als de Arabische Liga en de Organisatie van Islamitische Conferenties. Buiten het feit dat deze organisaties eveneens gefundeerd zijn in ideeën als secularisme, democratie en vrijheid, accepteren zij de opdeling van de landen van de moslims in verschillende natiestaten. Dit is in duidelijke tegenspraak met het Oordeel van Islam, want Allah (swt) heeft gezegd hetgeen zoveel betekent als:

“En houdt jullie vast aan het koord van Allah, allen tezamen, en weest niet verdeeld” (Zie de vertaling van de betekenissen van de Koran, soera Al Imraan 3, vers 25)

En Profeet Mohammed (saw) heeft gezegd: “Wie tot jullie komt terwijl jullie verenigd zijn onder (het leiderschap van) één man, met de bedoeling om jullie kracht of jullie eenheid te breken, dood hem.” (Moeslim).

– Saoedi-Arabië helpt de vijanden van Islam tegen de moslims. Ten tijde van de eerste oorlog tussen het Irak onder dictator Saddam Hoessein en Amerika (de Tweede Golfoorlog van 1991, omdat de oorlog tussen Irak en Iran feitelijk de Eerste Golfoorlog is) opende het land haar grenzen voor de soldaten en vliegtuigen van ondermeer Amerika en de zionistische bezettingsstaat. Vanuit Saoedi-Arabië vertrokken deze vijanden van Islam vervolgens om dood en verderf te zaaien onder de moslims van Irak. Bovendien, het is algemeen bekend dat Saoedi-Arabië het grootste deel van deze oorlog betaald heeft, onder het mom dat het beschermd moest worden tegen Saddam Hoessein.

Comments

comments

DELEN