Islam is in zichzelf een ideologie want het omvat een specifieke visie op de wereld waaruit wetten en systemen voortkomen die de problemen die horen bij het leven van de mens oplossen.

De essentie van de ideologie Islam is gehoorzaamheid aan de Schepper van de Hemelen en de Aarde. Hierdoor speelt het verstand van de mensen een andere rol in Islam dan het doet in de overige ideologieën in de wereld. In de ideologieën van mensenhanden, kapitalisme en communisme, is het aan het verstand om oplossingen te bedenken voor de problemen waarmee de mensen kampen, waar en wanneer deze problemen zich voordoen. In Islam is het de taak van het verstand om de Openbaringen van Islam te begrijpen om de oplossingen van Allah (swt) erin te vinden. Met andere woorden, in Islam moet het verstand in de Koran en de Soenna op zoek gaan naar de wetten en systemen die de Schepper van de Hemelen en de Aarde verordend heeft, om vervolgens middels dezen de problemen van de mensen op te lossen.

De Islamitische Staat Al Khilafa brengt deze wetten en systemen van Islam ten uitvoer. Oftewel, het is de staat die Islam haar praktische toepassing geeft waardoor in gans het leven het Oordeel van Allah (swt) gevolgd wordt in plaats van enkele in zuiver private aangelegenheden. Om de Islamitische Staat Al Khilafa te zijn moet ieder onderdeel van de grondwet van een land, alsmede iedere andere wet en verordening, resulteren uit de Openbaringen van Islam. Bij willekeurig welk probleem moet de Islamitische Staat Al Khilafa terugvallen op Koran en Soenna en hieruit de oplossing halen. Dit is waarom de Islamitische Staat Al Khilafa een unieke staat is, anders dan al de andere staten in de wereld. Haar formele definitie is dan ook: “De staat die geregeerd wordt door de wetten van Islam, en wiens veiligheid (amana) gegarandeerd wordt door de moslims”.

De beoordeling of een staat de Islamitische Staat Al Khilafa is moet dan ook de volgende basis plaatsvinden:

1. Zijn de wetten van het land geresulteerd uit de Openbaringen van Islam?
2. Verricht het land handelingen die in strijd zijn met de definitieve oordelen uit de Openbaringen van Islam?

Een analyse van de grondwet van Iran

– “Artikel 1: De staatsvorm van Iran is die van een Islamitische Republiek.”

De republiek is een staatsvorm die in tegenspraak is met de definitieve oordelen van Islam. De republiek is de uitvinding van de Franse Revolutie van 1789, waardoor het secularisme voor de eerste maal geïmplementeerd werd. In een republiek kiest het volk leiders van onder zichzelf en geeft het hen het recht om de wetten te maken zoals zij denken dat juist is. Het idee is dat de gekozen leiders de wetten zullen implementeren die het volk wil. Maar in Islam is het recht tot het bepalen van wetten voorbehouden aan Allah (swt), die heeft gezegd hetgeen in vertaling zoveel betekent als:

“En wie niet regeren volgens wat Allah heeft neergezonden, dat zijn de ongelovigen.” (Zie de vertalingen van de betekenissen van de Koran, soera Al Maida 5, vers 44)

De staatsvorm van de republiek is met andere woorden een grote zonde. In Islam kiest het volk een Khalifa als leider en geeft het hem de eed van gehoorzaamheid van en trouw op voorwaarde dat hij regeert met enkel en alleen de Wet van Allah (swt). Doet hij dit op enig moment niet, oordeelt hij op basis van anders dan de Openbaringen van Islam, dan moet hij afgezet worden.

– “Artikel 6: In de Islamitische Republiek van Iran moeten de belangen van het land behartigd worden in navolging van de publieke opinie, zoals deze tot uitdrukking komt in verkiezingen (…).”

Dit artikel stelt dat in regeren de publieke opinie gevolgd moet worden. Maar dit is in strijd met Islam, want Allah (swt) zegt hetgen in vertaling zoveel betekent als:

“En oordeel tussen hen volgens wat Allah heeft neergezonden en volg hun neigingen niet en wees voor hen op je hoede dat zij je niet weglokken van een deel wat Allah tot jou heeft neergezonden.” (Zie de vertalingen van de betekenissen van de Koran, soera Al Maida 5, vers 49)

– “Artikel 15: De officiële taal en het schrift van Iran, de lingua-franca van haar volk, is het Perzisch. De officiële documenten, correspondentie, en de teksten, evenals de handboeken, moeten in deze taal en schrift zijn.”

De taal van Islam is het Arabisch en niet het Perzisch. De Islamitische Staat Al Khilafa zal dan ook het Arabisch als officiële taal moeten hanteren.

– “Artikel 23: Onderzoek naar de geloofsovertuiging van individuen is verboden, en niemand mag lastig worden gevallen of ter verantwoording worden geroepen vanwege een bepaalde overtuiging.”

Dit artikel stipuleert in feite de “vrijheid van geloof” volgens de westerse, seculiere definitie. Islam verwerpt dit begrip van vrijheid van geloof alhoewel het de niet-moslims vrij laat om te geloven waarin zij willen en het hen de mogelijkheid biedt om hun levens vorm te geven volgens hun eigen geloven (binnen een kader van algemeen geldende wetten). Echter, Islam staat de moslims niet toe om bijvoorbeeld van religie te veranderen of om definitieve oordelen te verwerpen. Artikel 23 van de Iraanse grondwet, met andere woorden, is in strijd met Islam.

– “Artikel 25: Onderzoek van (de inhoud van), en niet-levering van brieven; het registreren en het onthullen van telefoongesprekken; onthulling van telegrafische of telex- mededelingen; censuur, nagaan of niet-overbrengen van berichten; registratie en afluisteren en om het even welk soort onderzoek is verboden, tenzij wanneer zo bevolen door de wet.”

Een bepaling zoals de laatste in artikel 25, “tenzij wanneer zo bevolen door de wet”, waardoor spioneren onder bepaalde omstandigheden toegestaan wordt, wordt door Islam verworpen want Islam verbiedt het bespioneren van de onderdanen van de Islamitische Staat. Profeet Mohammed (saw) heeft gezegd: “Als een persoon jouw begluurt in je huis zonder je toestemming, en je raakt hem met een steen en steekt zijn ogen uit, dan treft je geen blaam.” (Boechari). En: “Vermijd de verdenking, want de verdenking is de ergste leugen. En wees niet ondervragend over elkaar en bespioneer elkaar niet.” (Boechari). Oftewel, volgens Islam is het een grote zonde om de mensen te bespioneren.

– “Artikel 41: Burgerschap is een recht voor alle Iraniërs.”

Dit artikel is een uiting van het nationalisme dat door Islam verworpen wordt. Islam maakt geen onderscheid tussen de Arabier en de niet-Arabier, de Iraniër of de Rus, enzovoorts. Het enigste onderscheid in Islam is moslim versus niet-moslim. Beiden hebben het recht zich te vestigen in de Islamitische Staat zo zij dit willen. De moslim zal door de Islamitische Staat verplicht worden zich te houden aan de geboden en verboden van Islam, de niet-moslim zal door de Islamitische Staat vrijgelaten worden zijn leven te ordenen in overeenstemming met de eigen overtuiging (binnen een kader van algemeen geldende wetten).

– “Artikel 57: De macht van regeren is in de Islamitische Republiek in handen van de wetgevende macht, de rechterlijke macht en de uitvoerende macht.”

Dit artikel behoort tot het seculiere gedachtegoed dat onderscheidt maakt tussen deze drie machten. Islam is fundamenteel anders. De enige wetgever is Allah (swt), en in de Islamitische Staat bestaat dus niet zoiets als een “wetgevende macht”. In Islam is de Khalifa de staat, bij hem en enkel hem rust al de verantwoordelijkheid. Indien hij zich niet houdt aan zijn plicht en belofte om te regeren met enkel en alleen de wet van Islam, dan moet hij afgezet worden.

– “Artikel 77: Internationale verdragen, protocollen, contracten en overeenkomsten moeten goedgekeurd worden door de Islamitische Vergadering (Madjlis).”

Dit behoort niet tot de taken van de Madjlis volgens Islam. De Khalifa behoort de Madjlis al Oemma om advies te vragen in bepaalde zaken, daar waar het Goddelijk Oordeel dit toestaat. Bijvoorbeeld, Islam verplicht de Khalifa te zorgen voor onderwijs voor zijn onderdanen. De Khalifa kan en mag niet vervolgens de Madjlis vragen of hij moet zorgen voor onderwijs voor zijn onderdanen. Hij moet echter de Madjlis vragen waar precies de scholen en universiteiten te bouwen, en hij moet de mening van de Madjlis mee in overweging nemen wanneer hij hieromtrent een beslissing neemt. Ook kan de Madjlis een beslissing van de Khalifa niet ongedaan maken. Artikel 77 van de Iraanse grondwet is in strijd met Islam, derhalve.

– “Artikel 78: Iedere verandering in de grenzen van het land is verboden.”

Een bepaling als deze is absoluut verboden door Islam. De grenzen van Iran zijn de moslims opgedrongen door de kolonialistische westerse landen, net zoals dit voor al de andere landen van de moslims geldt. Bovendien, de Islamitische Staat moet streven naar eerst het verenigen van al de moslims in de Islamitische Staat, en vervolgens naar de verspreiding van Islam over de rest van de wereld om de mensen kennis te laten maken de rechtvaardigheid van Islam door over hen te regeren met Islam.

– “Artikel 79: Het uitroepen van de noodtoestand is niet toegestaan. In geval van oorlog of omstandigheden te vergelijken met oorlog heeft de regering het recht om tijdelijk bepaalde noodzakelijke beperkingen op te leggen, als dit met het akkoord van de Islamitische Vergadering gebeurt.”

De Wet van Islam moet ten uitvoer gebracht worden, te allen tijde en bij iedere omstandigheid. Om te denken dat er omstandigheden kunnen bestaan waar de Wet van Islam geen antwoord op zou hebben is, en waar de leider dus genoodzaakt zou zijn om andere maatregelen te treffen, is incorrect. En om te denken dat er omstandigheden bestaan waar de Wet van Islam niet ten uitvoer gebracht hoeft te worden door de Khalifa is eveneens incorrect. Het is onacceptabel dat in bepaalde omstandigheden de Khalifa plotseling de wet zou veranderen, ook als dit met instemming van een groep van de moslims gebeurd. Dit zou een afwijking van Islam betekenen en het noodzakelijk maken dat de Khalifa afgezet wordt. Dit artikel is tegen Islam, derhalve, want het geeft de heerser het recht om sommige gevallen met anders dan de Wet van Islam te regeren.

– “Artikel 115: De President moet van onder de godsdienstige en politieke persoonlijkheden worden verkozen, en de volgende kwalificaties bezitten: Iraanse oorsprong; Iraanse nationaliteit”

Voor dit artikel geldt hetzelfde als voor artikel 41. Het is een uiting van het nationalisme dat door Islam verworpen wordt. De Iraanse moslim is vanwege zijn ras niet meer, noch minder dan willekeurig welke andere moslims, en bezit derhalve niet meer, noch minder rechten.

– Al de artikelen die de staatsstructuur bespreken, zoals artikel 91, artikelen 107 – 110, artikel 113, artikel 124, en artikelen 133 – 138, worden verworpen door Islam. De Islamitische Staat heeft haar eigen structuur die blijkt uit het voorbeeld gesteld door Profeet Mohammed (saw) toen hij regeerden over Al Madina, en de consensus onder de sahaba toen zij geregeerd werden door de Choelafa’a ar Rasjddien.

De structuur van de staat in de Islamitische Republiek Iran.
De structuur van de Islamitische Staat naar het voorbeeld van Profeet Mohammed (saw) en de consensus onder de Choelafa’a ar Rasjiddien.

– “Artikel 177: De aanpassing van de grondwet van de Islamitische Republiek van Iran zal, wanneer de omstandigheden dit vereisen, op de volgende manier plaatsvinden (…). De beslissing (…) zal geldig zijn indien goedgekeurd door een absolute meerderheid bij een nationaal referendum.”

Dit artikel is in conflict met Islam omdat het stelt dat de mensen de Wet van Allah (swt) kunnen veranderen. De Wet van Allah (saw) moet altijd ten uitvoer gebracht worden, bij iedere situatie. Indien een aangenomen wet verkeerd blijkt te zijn dan moet deze eenvoudigweg geschrapt worden. Hierover hoeft niet en mag niet gestemd worden.

Verricht Iran handelingen die zeker in strijd zijn met Islam?

– Iran heeft zich verbonden aan de Verenigde Naties. De Verenigde Naties, echter, is een organisatie die de Wet van Islam verwerpt en de wet van mensenhanden hierboven plaatst. De Verenigde Naties is een organisatie gefundeerd in ideeën als secularisme, democratie en vrijheid, welke allen strijdig zijn met Islam. Deze ideeën zijn de oorsprong van het principe van “universele wet” zoals de Verenigde Naties deze uitdraagt in de wereld. Wie lid is van de Verenigde Naties onderschrijft deze ideeën. Oftewel, dat Iran lid is van een organisatie die wetten en de oordelen van Allah (swt) verwerpt is een grote zonde.

– Iran accepteert de verdeling van de Oemma van Islam in verschillende natiestaten, onder verschillende leiders. Het bewijs hiervoor is het feit dat Iran als eerste land de door de Amerikanen aangestelde regering voor Irak (post-invasie van 2003) erkenden als “legitiem”. Dit is in duidelijke tegenspraak met het Oordeel van Islam, want Allah (swt) heeft gezegd hetgeen zoveel betekent als:

“En houdt jullie vast aan het koord van Allah, allen tezamen, en weest niet verdeeld” (Zie de vertaling van de betekenissen van de Koran, soera Al Imraan 3, vers 25)

En Profeet Mohammed (saw) heeft gezegd: “Wie tot jullie komt terwijl jullie verenigd zijn onder (het leiderschap van) één man, met de bedoeling om jullie kracht of jullie eenheid te breken, dood hem.” (Moeslim)

– Iran helpt de vijanden van Islam tegen de moslims. Tijdens verschillende conferenties heeft zij steun hulp beloofd aan de Amerikanen in hun strijd tegen het verzet tegen de Amerikaanse bezetting van de moslims in Irak.

Comments

comments

DELEN