Het was weer zover. Dit keer bestond de opstelling uit een oorlogsverslaggever, moslimlesbienne, terreurdeskundige en een imam. Nog geen twee weken na de aanslag op een homobar in het Amerikaanse Orlando, schoven ze op woensdag 22 juni jl. aan bij het programma Hollandse Zaken. De rol van oorlogsverslaggever Arnold Karskens was voorspelbaar. Hij was daar vooral om zijn nieuwe boek Help, er staat een terrorist in mijn keuken te promoten. Een dag eerder vertelde hij bij Powned op een ludieke wijze over het boek en niet geheel onbelangrijk: hij deed dit o.a. op een perron van metrolijn 50, in een buurt waar overwegend moslims wonen. Vervolgens stelde hij vast welke plekken men zou moeten vermijden. Risicovolle plekken zouden volgens hem onder meer Mc Donald’s en Starbucks zijn, omdat terroristen anti-Amerikaans zijn. Daarentegen zouden ‘’islamitische’’ eettenten veilige plekken zijn die de terroristen mijden. Het thema van het discussieprogramma Hollandse Zaken was deze keer ‘ terreur trotseren of capituleren?’

Terroristen zouden zich overal kunnen verschansen en in Nederland geldt al een geruime tijd een substantiële dreiging. Laten we nu kijken naar de opzet, met de rol van Arnold Karskens bij Powned in het achterhoofd. Zijn rol was om de angst voor ‘’moslimterreur’’ verder te voeden. Of er nu wel of geen reële dreiging bestaat, in een angstklimaat waarin er een sterke publieke opinie heerst rondom ‘’moslimterreur’’ is het makkelijk scoren. Vluchtelingen die het land binnenstromen zouden volgens Karskens ook een gevaar vormen vanwege hun ‘’radicale’’ denkbeelden. Het thema was dus eigenlijk: ‘Vormen moslims een bedreiging voor de samenleving?’ De ‘vooruitstrevende’ moslimlesbienne die nog even wordt gevraagd of ze naar de Gay Pride durft te gaan. ‘’Onze’’ manier van leven loopt immers gevaar. Eerder deze week werd de loftrompet al over de homorechtenactivist Ludovic-Mohamed Zahed gestoken. Ook hij vaart mee tijdens de Gay Pride in Amsterdam en wordt gezien als progressieve homoseksuele imam die een Europese Islam nastreeft. Daarentegen werd de imam in de uitzending onder vuur genomen. Hem werd gevraagd vanuit welke hoek we het gevaar kunnen verwachten en hoe we het probleem kunnen oplossen. M.a.w. terrorisme is een exclusieve moslimaangelegenheid en een uitvinding van de moslims. Hier ligt de uitdaging voor imams, moslimorganisaties en moslimvertegenwoordigers. Accepteert men deze stellingname of prikt men hier doorheen, door ‘out of the box’ te denken en de vinger werkelijk op de zere plek te leggen.

Men kan blijven speculeren over de precieze toedracht van de recente aanslag op een homobar in Orlando, maar bij dergelijke gebeurtenissen is het noodzakelijk om de nasleep in ogenschouw te nemen. De recente aanslag op een homobar in Orlando wordt wederom aangegrepen om de discussie rondom de rol van Islam en een pleidooi voor een hervorming van Islam aan te zwengelen. Veroordelen, distantiëren en depolitiseren heeft ons in de afgelopen jaren niets opgeleverd. Het is eerder een manier om ons te verlammen en monddood te maken. Hoewel terreuraanslagen vanuit theologisch perspectief absoluut verwerpelijk zijn, vinden ze niet plaats in een vacuüm en we dienen de rol en invloed van westers staatsterrorisme ter discussie te stellen. Dit vormt namelijk de belangrijkste voedingsbodem. Doen we dit niet, dan worden we herhaaldelijk meegezogen in het riedeltje ‘naïeve moslimjongeren die ontvankelijk zijn voor extreme gedachten en verkeerde interpretaties van de Koran.’ Hiermee wordt het politieke karakter van terreuraanslagen weggenomen en wordt het probleem verlegd naar de moslimgemeenschap. Hierbij gaat men uit van de zogenaamde ‘’conveyor-belt theorie’’, die stelt dat bepaalde elementen en normatieve ideeën binnen Islam tot terrorisme leiden. Niet voor niets worden daarom containerbegrippen als ‘’haatimams’’ en ‘’shariazoekers’’ gebezigd.

In plaats van constant onder druk persverklaringen uit te brengen, politici in moskeeën uit te nodigen (en podium te bieden) en onder het mom van maatschappelijke verantwoordelijkheid thee en koekjes te nuttigen, is het noodzakelijk om een alternatief (onafhankelijk) discours te bewandelen en de politieke agenda die schuilgaat achter het uitgestippelde discours bloot te leggen. Ja er is een intellectuele strijd gaande en ja die moeten we aangaan met het oog op het behoud van onze Islamitische identiteit. Allah (swt) heeft ons geëerd met de titel ‘gaira oemmatin’ (beste natie). Haar rol is om als getuige op te treden voor de ganse mensheid. Dit betekent dat zij het voortouw dient te nemen en moslimvertegenwoordigers een leidende rol moeten innemen, in plaats van constant achter de feiten aan te lopen en keer op keer misleid te worden door een discours welke de onze niet is.

Comments

comments

DELEN