Imams aan de schandpaal nagelen is een vaste traditie geworden in Nederland, waar niemand meer vreemd van opkijkt. Gisteren was het imam x, vandaag is het imam Fawaz en morgen zal het een andere moslim zijn met een onwelgevallige mening. Het maakt daarnaast ook niet zoveel uit of men daadwerkelijk iets heeft gezegd waar men van beticht wordt, want bepaalde officiële instanties komen toch wel met iets op de proppen. Al is het maar een vergezochte interpretatie van een mogelijke bedoeling, van een uitspraak die iemand anders mogelijk op een bepaalde manier kan begrijpen en mogelijk tot een daad kan komen. En die weer als ammunitie gebruikt wordt door politiek en media, zelfs als later blijkt dat er helemaal niets van klopt.

Bovendien wordt een uitspraak die wettelijk toelaatbaar is, desalniettemin beschouwd als een probleem dat bestreden dient te worden. Men is zelfs bereid om daarvoor het strafrecht aan te passen of de vrijheid van meningsuiting, die men hoog in het vaandel heeft staan, in te perken.

De hetze tegen Fawaz is daarom slechts een schouwspel om een gezicht te geven aan de “grote boze” moslim. Namelijk een, die af en toe verwensingen uitroept, de taal niet spreekt en in het Arabisch zaken roept die niet stroken met de dominante ideeën in de samenleving. Waar gaat het nu werkelijk om?

Assimilatiepolitiek

De kwestie is, zoals we in eerdere persberichten hebben aangegeven, veel groter dan een persoon. Nederland voert namelijk al geruime tijd een bewust assimilatiebeleid, waarbij ideeën, concepten en overtuigingen die afkomstig zijn van Islam en die buiten het denkkader vallen van het liberale gedachtegoed, gedemoniseerd en aangevallen worden. In de hoop dat de ideeën, concepten en overtuigingen die afkomstig zijn van het liberale gedachtegoed, geadopteerd worden door de moslims.

Het assimilatiebeleid heeft als doel om de moslims de dominante normen en waarden in Nederland te laten verinnerlijken, ten koste van de normen en waarden van Islam. Zodat op den duur de moslimgemeenschap denkt en handelt conform liberale denkkaders. En om het assimilatieproces van de moslims kracht bij te zetten en te versnellen, wordt het anti-islambeleid ingezet. Aangezien de enige factor die de assimilatie tegenwerkt, de islamitische ideeën zijn die de moslims dragen.

Anti-Islambeleid

Daarom worden doelbewust de ideeën en concepten van Islam een voor een aangevallen en in diskrediet gebracht. Een actueel voorbeeld is de halalslacht, die nu wederom hoog op de agenda van het kabinet staat om verboden te worden. De reden die aangevoerd wordt is dat Islam dieronvriendelijk zou zijn en dat dieren onnodig lang lijden. Hiermee tracht men een islamitisch gebruik in diskrediet te brengen, door het te koppelen aan barbarij en leed. En het liberale gedachtegoed als tegenpool, te koppelen aan diervriendelijkheid en dierenwelzijn. Dus voelt men zich gerechtvaardigd om restricties op te leggen, om het uiteindelijk definitief te verbieden. Terwijl er met geen woord gerept wordt over de Nederlandse bio-industrie die dieren noch tijdens hun leven, noch bij hun dood enige diervriendelijkheid en welzijn gunt.

Demoniseren

Maar ook personen die een “onwelgevallige” mening hebben en die als autoriteit gezien worden en invloed hebben, worden stelselmatig in diskrediet gebracht. Het gebruik van benamingen zoals; “haatimams” of “haatpredikers” is hier een expliciet voorbeeld van. Ook organisaties die een “onwelgevallige” mening hebben en die als autoriteit gezien worden en invloed hebben in de moslimgemeenschap, worden neergezet als gevaarlijke “extremistische” groepen die een mogelijk gevaar kunnen vormen voor de harmonie in de samenleving.

Beleidsmaatregelen

Dit anti-islambeleid beperkt zich niet enkel tot verbale demonisering van Islam en de moslims. Echter zijn er ook beleidsmaatregelen die zich heel specifiek richten tot uitsluitend de moslimgemeenschap.

Deze maatregelen zijn sinds 9/11 een aantal keren verscherpt en verruimd. Iedere keer dat deze discriminerende en stigmatiserende maatregelen aangenomen werden, hebben we aan de bel getrokken middels publicaties, lezingen en campagnes (lees: #samentegenantiislambeleid) om de moslimgemeenschap hiervoor te waarschuwen en haar op te roepen om zich hiertegen uit te spreken.

Het resultaat is dat vandaag de dag moslims, die geen strafbare feiten hebben gepleegd en ook geen aantoonbare oproep hebben gedaan tot haat of geweld, een gebiedsverbod opgelegd kunnen krijgen, omdat zij een “onwelgevallige” mening hebben. Men wil dit nog verder uitbreiden met een algeheel spreekverbod of zelfs door iemand het land uit te zetten. Er wordt bewust een gevoel bij de moslimgemeenschap gecreëerd, dat het zwaard van Damocles boven haar hoofd hangt en dat iedere boodschap die anders is dan de gangbare ideeën in Nederland, haar de kop kan kosten.

Ook is het niet vreemd dat de meningsverschillen tussen twee moslims, gebruikt en uitvergroot worden. De goede moslims versus de slechte moslims. Dit is niet een kwestie van willekeur. Dit is een aanpak die we terugzien in onderzoeken van de toonaangevende RAND Corporation, wiens onderzoeken en aanbevelingen door westerse overheden als beleid wordt aangenomen. In het onderzoek “Civil Democratic Islam: Partners, Resources, and Strategies” wordt o.a. geopperd om de moslimgemeenschap te categoriseren en de moslims tegen elkaar op te zetten, door de “fundamentalisten” te demoniseren en de “seculieren” te helpen en te steunen in hun strijd tegen deze “fundamentalisten”.

De ‘’seculieren’’ wordt een hart onder de riem gestoken door hen platformen aan te bieden.  Ze krijgen alle middelen toegereikt en hebben de mogelijkheid om het ver te schoppen. Ja, ze kunnen zelfs burgemeester worden.

Dit is in een notendop de plaats en positie van Islam en de moslims in het seculiere systeem. Wie anders denkt moet wakker geschud worden. Ook de seculiere politieke partijen die bestuurd worden door moslims, moeten weten dat zij niet langer zoete praatjes kunnen verkopen aan de moslims over gelijkheid en volwaardig burgerschap, terwijl dit allemaal gaande is.

Maar ik hoop dat met name de imams deze realiteit goed beseffen en dat zij in plaats van op de minbar de moslims op te roepen om dit seculiere systeem te omarmen, de moslims hiervoor waarschuwen. Niet om zich te isoleren maar om gezamenlijk een eerlijke en open discussie aan te gaan over het anti-islambeleid, dat op de moslimgemeenschap van toepassing is.

Comments

comments

DELEN
Media vertegenwoordiger van Hizb ut Tahrir Nederland