Er is geregeld kritiek op de eerste generatie (gastarbeiders). Zij zouden ongeschoold zijn en hier puur voor financiële doeleinden naartoe zijn gekomen. Hun aanpak zou conservatief zijn en de nieuwe generatie moslimjongeren ervaart een kloof vanwege de taalbarrière en het gebrek aan betrokkenheid op school of op de sportvereniging. Hoewel er uiteraard veel verbeterpunten zijn, kunnen we op het vlak van het behoud van de Islamitische identiteit veel leren van de eerste generatie.

Hun vertrek uit de moslimwereld had niet zelden met de financiële malaise in het eigen thuisland te maken (oorzaken zijn bij velen bekend). Zij vertrokken vaak op jonge leeftijd naar een land dat zij niet kenden en waarvan zij de taal niet machtig waren. Desondanks hebben zij zich op verschillende vlakken ingezet, zoals de bouw van moskeeën en het openen van slagerijen. Op archiefbeelden die men kan naslaan, kun je zien dat moskeeën geen vanzelfsprekendheid waren. Op het begin verzamelden moslims zich in huiskamers om gezamenlijk het gebed te verrichten.

Zij voedden hun kinderen op met de taal van het land van herkomst. Dit heeft als voordeel dat men in het geval van Arabische dialecten dichterbij de Arabische taal staat. En dit vergemakkelijkt ook de communicatie met familieleden. Ook ging dit vaak gepaard met Koranlessen. Zelfs wanneer zij niet veel van Islam wisten, gaven zij een basis mee aan hun kinderen die hen op latere leeftijd van pas kwam. Daarnaast stimuleerden ze hun kinderen om goed hun best te doen op school en respect te tonen voor ouderen.

En dit zijn slechts een aantal punten. Moge Allah hen belonen voor hun inzet, waar wij op verschillende vlakken nu de vruchten van plukken. En we vragen Allah om hen te vergeven voor hun tekortkomingen en ons de kracht te geven om de Islamitische identiteit te waarborgen, opdat de komende generaties hier de vruchten van zullen plukken.

Comments

comments

DELEN