Het incident dat in Rotterdam heeft plaatsgevonden is de gehele wereld inmiddels al bekend. Eerst werd de landingsrechten van de Turkse minister Cavusoglu ingetrokken, waarna de Turkse minister van familiezaken, Kaya, werd verboden om het Turkse consulaat te betreden, terwijl zij op een paar meter afstand van het consulaat verwijderd was. Dit was de druppel die de emmer deed overlopen. De rellen braken uit en de vrouwelijke minister werd hardhandig behandeld. Demonstranten werden geknuppeld en werden bang gemaakt en gebeten door politiehonden en journalisten werden her en der geslingerd. De minister van Buitenlandse Zaken, Koenders, zei zelfs in het programma Buitenhof dat Nederland het probleem goed heeft opgelost.

De Nederlandse regering vond naar eigen zeggen de komst van Cavusoglu niet gewenst, omdat met zijn komst de openbare orde en veiligheid in gevaar zouden komen te staan. De soevereiniteit van Nederlands grondgebied werd aangetast en de minister geniet naar eigen zeggen geen diplomatieke onschendbaarheid. Hierna volgden er dreigementen vanuit Turkije, waarop de Nederlandse regering probeert deze situatie te de-escalaren, maar niet tegen elk prijs. Ongetwijfeld is er de afgelopen jaren veel gebeurd tussen Nederland en Turkije waardoor de spanning tussen deze twee staten is opgelopen.

Het is overduidelijk dat het Westen al haar geloofwaardigheid wat betreft haar waarden en normen heeft verloren. Dit zien wij door – in dit geval de Turken woonachtig in NL met twee passpoorten – te dwingen om hun loyaliteit aan Nederland te tonen.  De voorvechters van de vrijheid van meningsuiting en vrouwenrechten hebben hun ware gezichten laten zien. De retorische uitspraken van de politici fungeren enkel om stemmen binnen te halen door symbool en spierballenpolitiek te voeren. Indien men werkelijk beweert te staan achter vrijheid van meningsuiting, dan dient men een andere mening te tolereren ook al gaat dit in tegen haar eigen mening. Maar dit laatste is hetgeen waar Westerse staten zichzelf tegenspreken Zo zien wij dat zij door de geschiedenis heen landen hebben gekoloniseerd en leeggeplunderd en hun eigen manier van leven hebben opgedrongen. Zo zien wij dat zij andersdenkenden hebben bestempeld met containerbegrippen als radicaal, extremist, orthodox of fundamentalist.

Beste moslims, onze alliantie is niet met Nederland noch met Turkije. Beiden zijn nationalistisch en seculier van aard. Democratie van Nederland en referendum van Turkije staat recht tegenover de Sjari’a van Allaah (swt). Nederland en Turkije spreken onze identiteit van Islam tegen.Toen wij nog beschikten over de Khilafah waren wij degenen die het juiste voorbeeld gaven aan de wereld. Wij mobiliseerden wereldwijd als 1 Oemma met de juiste boodschap. Wij gaven het juiste voorbeeld wat betreft het behartigen van de belangen van de mensen, zonder te kijken naar afkomst. De koude oorlog tussen Nederland en Turkije moet ons niet misleiden en afleiden om te werken naar de juiste oplossing voor de mensheid; al-Islam.

Comments

comments

DELEN