Sjeich Joesef,

Uw verschijning op het Tahrier-plein op 18 februari 2011 gedurende het hoogtepunt van wat de naam “Arabische lente” heeft gekregen, en het warm onthaal dat u werd gegeven door de honderden duizenden mensen die daar verzameld waren, bevestigt uw status als een van meest invloedrijke hedendaagse geleerden van Islam.

Voor de oplettende waarnemer maakte uw verschijning ook duidelijk dat de “Arabische lente” vanaf het begin om meer gaat dan alleen het afzetten van tirannieke heersers. Als Islamitische geleerde heeft u namelijk decennia lang opgeroepen tot een verandering van het systeem in Egypte – niet enkel tot de afzetting van een tiran of een verandering van het regime. Derhalve, het feit dat de protestbeweging u verwelkomde om het Djoem’a gebed te leiden, is een aanwijzing dat het volk ook een voorstander is van een verandering van het systeem.

Als gevolg hiervan hebben uw opinies betreffende de staat en regeren sinds die dag meer aandacht gekregen dan ooit tevoren. De moslims hebben nog geen helder en concreet beeld van hetgeen de onderdrukkende en uitbuitende systemen van Ben Ali, Moebarak, Abdoellah Saleh, Kaddafie, en binnenkort ook Basjar Al Asad, zou moeten vervangen. Daarom vraagt de Islamitische wereld u om uw opinies over deze kwestie en bestudeert zij dezen. Maar ook het Westen luistert gretig mee naar wat u heeft te vertellen. Het Westen is namelijk bang voor wat de moslims uiteindelijk zouden kunnen kiezen en het erkent de impact die uw stem heeft op de Islamitische bevolking.

Ik behoor tot degenen die zorgvuldig heeft geluisterd naar wat u te zeggen had over deze kwestie, sjeich Yusuf. En ik dank Allah (swt) dat u deze unieke kans voor fundamentele verandering in de Islamitische wereld tracht te benutten en hard werkt om uw ideeën over staat en regeren in meer detail uit te leggen. Want in een recente Vraag- en Antwoordsessie over het verschil tussen Sjoera en democratie, bent verder gegaan dan uw gebruikelijke retoriek over waarom volgens u Islam en democratie niet conflicteren [1]. In die sessie legt u uit waar u democratie voor wilt gebruiken. Of in andere woorden, wat u ermee wilt bereiken:

“Democratie op zich, kan ook alles wettig maken wat het zelf wil, of alles verbieden wat het niet goed vindt. In vergelijking, de Sjarie’a als een politiek systeem heeft grenzen. Als wij democratie adopteren, moeten wij enkel diens beste eigenschappen adopteren.”

“Als een Islamitische samenleving moeten wij democratie adopteren in een Islamitische context die ernaar streeft te leven met haar Sjarie’a wetgeving. Onze samenleving zal moeten naleven hetgeen Allah wettig heeft gemaakt en ook wat Hij onwettig heeft gemaakt.”

“Waar ik voorstander van ben is een eerlijk type van democratie, voor een samenleving gedreven door de wetten van de Sjarie’a die overeenstemt met de waarden van vrijheid, mensenrechten, rechtvaardigheid, en gelijkheid.”

“Onze democratie is anders. Hij is nauw verbonden met de wetten van Sjarie’a. Het klopt dat wij sommige principes van democratie adopteren, maar het is ook verplicht voor ons om onze eigen principes in acht te nemen. Wij hebben pilaren van onze Sjarie’a die wij moeten navolgen. Wij willen dat het volk wordt geraadpleegd en actief deelneemt in de politiek evenals in het besluitvormingsproces.”

“Kortom, Islam is niet anti-democratisch. Wat wij willen is een vrije samenleving die leeft binnen de regels en wetten van de Sjarie’a, wat uitermate compatibel is met de waarden van democratie, vrijheid, mensenrechten, rechtvaardigheid, innovatie en welvaart.”

Uw betoog is overduidelijk een oproep tot democratie. Maar tegelijkertijd, in overeenstemming met de fundamentele leerstelling van Islam dat de wetgeving van Allah (swt) moet komen, “Het oordeel is slechts aan Allah”[2] en “Hij laat niet één deelgenoot in Zijn oordeel toe”[3], roept u op tot de implementatie van de Sjarie’a in de Islamitische wereld. De democratie die u voor ogen heeft is daarom een speciale vorm welke niet bestaat in de huidige tijd. Het is een democratie begrensd door de Sjarie’a. Wat betekent dat deze democratie niet de wet zal vaststellen.

Deze visie van u heeft bij vele vragen naar boven gebracht.

Het is algemeen bekend dat het politiek systeem dat bekend staat als democratie één van de vruchten is van de Verlichting. Toen de Europese bevolkingen besloten om theocratie te vervangen met secularisme ontstond er een behoefte aan een systeem dat de taak van wetgeven ordent. Gedurende de theocratie was de Koning de enige wetgever geweest – met de toestemming van de Kerk. Secularisme ontnam de Kerk de autoriteit voor goedkeuring en aanstelling van een wetgever en – derhalve – van de Koning de macht om wetten te maken. Dus de vraag ontstond: wie zal nu wetgeven en hoe? Democratie was het antwoord. De mensen zouden voortaan voor henzelf de wetten maken. Dit zou of direct gebeuren door middel van referenda, of indirect door middel van gekozen vertegenwoordigers. Uw visie van een democratie begrensd door de Sjarie’a ontneemt derhalve van democratie haar primaire taak, haar raison d’être als het ware. En zodoende vroeg ik mij af waarom u volhoudt om het woord democratie te gebruiken wanneer u uw ideeën uitlegt? Men kan beargumenteren, namelijk, dat dit misleidend is. Omdat hetgeen u ertoe oproept, een democratie begrensd door Sjarie’a, niets te maken heeft met het politieke systeem dat bekend staat als democratie.

Sterker nog, het enige dat overblijft van een democratie zonder de autoriteit om wetten te maken is een methode om een heerser aan te stellen. Dus dit is de werkelijke betekenis van uw oproep voor een democratie begrensd door Sjarie’a. Maar, gegeven de recente politieke gebeurtenissen in het Westen, het thuisland van democratie, willen we echt kiezen voor een democratisch proces om onze heersers aan te stellen? De politieke gebeurtenissen in het Westen waarnaar ik verwijs is uiteraard de opkomst van de Occupy beweging, oftewel de 99% beweging. Het voornaamste argument van deze beweging, welke uitgegroeid is tot een wereldwijd fenomeen met massale steun, is dat opeenvolgende democratisch gekozen leiders in hun wetgeving de voorkeur hebben gegeven aan een kleine elite [4]. Met andere woorden, in de landen die als eerste het politiek systeem democratie gebruikten, en die er nu honderden jaren ervaring mee hebben, is er vandaag de dag een massale beweging die klaagt over dit politiek systeem! Die beweging klaagt dat democratie niet in staat is om mensen in de regering te krijgen die rekening houden met het welzijn van de gehele of in ieder geval de meerderheid van de bevolking! Dus, het is nogal vreemd dat in deze tijd, u moslims oproept om democratie te adopteren voor het kiezen van (een) heerser(s).

Ten derde, ik begrijp niet hoe u kunt erkennen dat Islam haar eigen wetgeving heeft, maar er niet in slaagt te melden dat Islam tevens een eigen proces kent voor het aanstellen van de heerser. Toen de Profeet (saw) overleed hebben de leiders van de Oemma zich toch verzameld om een leider te kiezen? Toen Khalifa Aboe Bakr (ra) zijn overlijden naderde heeft hij toch de moslims geadviseerd om ‘Oemar (ra) te kiezen als zijn opvolger? En de moslims zijn hiermee toch akkoord gegaan en hebben dit advies overgenomen? En toen Khalifa ‘Oemar (ra) zijn overlijden naderde, heeft hij toch een comité aangesteld om een nieuwe Khalifa aan te stellen na hem, het uiteindelijke hoofd waarvan – ‘Abdoerrahman ibn ‘Auwf (ra) – de moslim-stammen consulteerde voordat de definitieve beslissing genomen werd om ‘Oethmaan ibn ‘Affaan (ra) te kiezen als volgende Khalifa? En na hem hebben de moslims van Medina al Moenawara, de hoofdstad van de Islamitische Staat toendertijd, zich toch verzameld om de nieuwe Khalifa te kiezen, Ali ibn Aboe Taleb (ra)? Dus, als u zoekt naar een proces om (een) heerser(s) te kiezen die de wetgeving van Islam, de Sjarie’a, gaat gebruiken, waarom haalt dan niet ook uit Islam de methode om de heerser te kiezen? Als u dermate overtuigd bent van de juistheid en geschiktheid van de Islamitische wetgeving dat u niet wilt dat democratie de wet bepaalt, dat wil zeggen u wilt niet dat het menselijk verstand beslist over kwesties aangaande wetgeving, waarom geeft u dan de voorkeur aan een voor Islam vreemd proces voor de verkiezing van (een) heerser(s) boven het Islamitisch proces? Is dit niet een contradictie?

Mijn laatste vraag, sjeich, is waarom wij in dit stadium überhaupt de kwestie van het kiezen van een leider bediscussiëren? Deze vraag klinkt u wellicht vreemd in de oren, dus staat u me toe om mijzelf te verduidelijken.

Sinds het regeren met de Sjarie’a is vernietigd heeft de gehele Islamitische wereld niets anders gedaan dan vervallen in alle aspecten van het leven – zij het het politiek aspect waar de Islamitische wereld gedwongen is geweest om te vervallen in tirannie, het economische aspect waar de Islamitische wereld gedwongen is geweest om te vervallen in armoede, of het sociaal aspect waar de Islamitische wereld gedwongen is geweest om te vervallen in seksuele decadentie. Wij weten beiden wat de fundamentele reden hiervoor is, en tegenwoordig weet de Islamitische massas het ook. De reden is dat de controle over onze aangelegenheden in handen is van de Westerse imperialistische naties zoals Groot-Brittannië, Frankrijk, en voornamelijk de Verenigde Staten. Zij wilden de moslims exploiteren en dat vereist eerst de controle nemen over de moslims door middel van het verwijderen van Islam uit hun levens. Dus in plaats van Islam gaven zij ons elk systeem dat het menselijk verstand ooit heeft kunnen bedenken, van het vrije markt kapitalisme tot het sociaal democratische kapitalisme tot het socialisme-communisme, allen in meer of mindere mate met het nationalisme geïnjecteerd. Dit heeft ons verlaagd tot de toestand waar wij ons vandaag de dag in bevinden. En wij kunnen niets anders doen dan Allah (swt) bedanken voor de reactie van de Islamitische Oemma op deze stand van zaken. U en ik zullen tevens overeenstemmen, net als Islamitische Oemma vandaag, dat enkel de Sjarie’a van Allah (swt) werkelijke verandering kan brengen aan deze stand van zaken. (Degenen die dit punt zelfs vandaag niet erkennen, ondanks het decennia lange falen van de systemen van menselijke uitvinding, zullen zich waarschijnlijk wel nooit realiseren…). Gegeven dit feit betwijfel ik oprecht of de Islamitische Oemma zou protesteren tegen welke heerser dan ook, zolang hij maar met de Sjarie’a regeert! Omdat de voordelen van het regeren met Islam vele malen zwaarder wegen dan eender welke tekortkoming de heerser ook zou kunnen hebben.

Voor alle genoemde redenen, sjeich Joesef, stel ik voor dat wij het debat over democratie in de Islamitische wereld – in welke vorm dan ook – verlaten. Omdat de meest urgente kwestie op dit moment is, en alle Moslims zijn het hierover eens, dat de Sjarie’a zo snel mogelijk wordt geïmplementeerd. Dit is wat ons de correcte rechten, plichten en vrijheden zal geven waarmee wij snel de meest dringende problemen van de moslims kunnen oplossen. Bijvoorbeeld de dringende armoede, wat de primaire drijfveer van de opstand is geweest. Dit is een kwestie die heden ten dage van essentieel belang voor ons is. De vraag welke persoon goed genoeg is om te regeren zou ons niet moeten bezighouden, aangezien dit ons enkel zal afleiden van ons voornaamste doel. Als wij eenmaal de wederoprichting van de Islamitische wetgeving hebben gerealiseerd, dan, wanneer de monden weer zijn gevoed en de onderdrukten zijn bevrijd en de aanbidding in de Islamitische wereld weer enkel voor Allah (swt) is [5], dan hebben wij genoeg tijd om te discussiëren over het proces van het verkiezen van de tweede Khalifa in de tweede Islamitische Staat (de eerste Islamitische Staat is die door de Profeet (saw) zelf is gesticht).

Dit artikel is een vertaling van een het artikel “An open letter to sheich Yusuf Qaradawi” dat oorspronkelijk is verschenen op de website www.newcivilisation.com

________________________________________

[1] www.onislam.net/english/ask-the-scholar/shariah-based-systems/imamate-and-political-systems/174305-shura-and-democracy.html?Political_Systems

[2] Zie de vertaling van de betekenissen van de Koran, soera Joesoef 12, vers 40

[3] Zie de vertaling van de betekenissen van de Koran, soera Al Kahf 18, vers 26

[4] www.newcivilisation.com/home/international-affairs/anti-capitalism-rattles-the-world-making-sense-of-the-occupy-movement

[5] Degenen met kennis van de Islamitische Wet weten dat de betekenis van deze stelling is: in het politieke aspect, niet in het sociale aspect, oftewel dat Allah (swt) weer de enige wetgever is die (ondermeer) de niet-moslims heeft toegestaan hun rituelen van aanbidding vrijelijk ten uitvoer te brengen.

Comments

comments

DELEN