De Organisatie voor Economische Samenwerking en Ontwikkeling (OESO) waarschuwde de Nederlandse overheid recent dat vrouwen in Nederland te weinig werken. Want alhoewel relatief veel vrouwen in Nederland werken, hebben verreweg de meesten een deeltijdbaan.

Volgens de OESO kan Nederland hierdoor een deel van de in het verleden opgebouwde welvaart kwijt raken. Alsmaar meer mensen van de eerste na-oorlogse generatie zullen de komende tijd met met pensioen gaan, namelijk. Als Nederlandse vrouwen dus niet meer gaan werken, zo redeneert de OESO, dan zullen bedrijven de banen die deze mensen verrichten niet kunnen opvullen met nieuwe werknemers. En dan zal het totale inkomen in Nederland, en dus de totale welvaart, dalen.

Omdat Nederlandse vrouwen maar weinig voltijds werken loopt Nederland volgens de OESO ook economische groei mis. Want, zo zegt de OESO, als de Nederandse vrouwen meer zouden gaan werken, dan zouden ze meer gaan verdienen. Het totale inkomen in Nederland, en daarmee de totale welvaart, zou hierdoor meer groeien dan wanneer de Nederlandse vrouwen niet extra gaan werken.

De OESO roept de Nederlandse overheid daarom op om te zorgen voor betere kinderopvang. Zodat het eenvoudiger wordt voor vrouwen om meer te werken, maar ook omdat wanneer moeders de opvoeding van hun kinderen uitbesteden aan crèches, “onthaalmoeders”, babysitters, enzovoorts, deze sector van de economie een boost zal krijgen waardoor de totale waarde van de economie nog verder zal groeien. [1]

Adviezen als deze vallen te verwachten van organisaties die opgericht zijn op basis van het kapitalistische gedachtegoed, en met als doel de verspreiding van het kapitalistische gedachtegoed en de implementatie van kapitalistische ideeën als oplossing voor problemen te ondersteunen. Want de kapitalistische ideologie baseert haar oordeel over goed en kwaad, juist en onjuist, enkel en alleen op basis van financieel profijt. In de kapitalistische visie is meer inkomen dus altijd goed en is alles dat extra inkomen tegenwerkt altijd slecht.

De adviezen van de OESO aan de Nederlandse overheid betreffende de arbeidsparticipatie van Nederlandse vrouwen laten echter zien hoe kortzichtig dit het kapitalistische gedachtegoed is. En hoe desastreus haar invloed op het welzijn van de samenleving is.

Wetenschappelijk onderzoek heeft aangetoond dat de opvoeding die kinderen in hun eerste levensjaren krijgen van doorslag gevend belang is voor de ontwikkeling van hun hersenen. Onderzoekers van de Universiteit van Pennsylvania hebben recent de uitkomsten van een onderzoek gepubliceerd waarvoor zij twintig jaar lang ouders en hun kinderen hebben gevolg. Dit onderzoek heeft hen geleerd dat de zorg en aandacht doe kinderen rond hun vierde levensjaar van hun ouders krijgen, dat wil zeggen zorg en aandacht die erop gericht is om de hersenen van het kind te stimuleren zoals spelen en lezen, van dooslaggevend belang is voor de ontwikkeling van de hersenen van het kind. Volgens het onderzoek betreft dit vooral de gebieden van de hersenen die gebruikt worden voor complexe analyses en het abstract denken (modelleren), alsook de gebieden die gebruikt worden voor de bepaling van het gedrag. Eerder onderzoek had al aangetoond dat bepaalde negatieve ervaringen tijdens de eerste levensjaren zoals eenzaamheid en mishandeling de ontwikkeling van de hersenen groeien. Nu is dus ook aangetoond dat bepaalde positieve ervaringen de ontwikkeling van de hersenen stimuleert. [2]

Dit onderzoek maakt duidelijk dat de vrouw die met liefde en wijsheid voor haar eigen kind zorgt van veel grotere waarde is voor haar samenleving dan de vrouw die de opvoeding uitbesteed om middels arbeid extra geld te verdienen. Want de moeder bevordert zowel de intellectuele als de emotionele intelligentie van haar kind. En dit betekent zij helpt het intellectuele niveau van haar samenleving te verhogen en anti-sociaal gedrag uit te bannen.

De kapitalisten gaan ervan uit dat een crèche net zo goed als een moeder kan zorgen voor de geschikte omgeving voor het kind. Maar dit is onjuist voor ten minste twee redenen. Ten eerste, de liefde van een moeder voor haar kind is onovertroffen en desgevolgs ook de bereidheid om te offeren voor het kind en de capaciteit om geduldig te zijn met het kind. Deze emoties – liefde en geduld – zijn van kritiek belang voor de totstandbrenging van de zorgzame omgeving voor het kind die aanspoort tot onderzoek en leren. Geen enkele “professional” kan de moeder in deze emoties evenaren, vooral niet als van de professional verwacht wordt dat hij of zij voor meerdere kinderen tegelijk zorgt. Ten tweede, de opvoeding thuis in de zorg van de moeder zorgt voor een meer stabiele omgeving dan de opvoeding in een crèche. Verder wetenschappelijk onderzoek heeft aangetoond dat verandering van omgeving, zoals wanneer het kind in de crèche met verschillende professionals geconfronteerd wordt of van moeder naar oma naar tante naar de buurvrouw gaat, jonge kinderen stress geeft. Deze stress heeft schadelijke gevolgen voor de ontwikkeling van het brein van het kind, en is de meest waarschijnlijke verklaring voor het fenomeen dat kinderen die in hun jonge jaren met eenzaamheid en mishandeling geconfronteerd worden niet enkel emotionele problemen ervaren maar ook fysieke problemen zoals het achterblijven van de ontwikkeling van het brein. [3]

Door haar focus op financieel profijt zit het kapitalisme feitelijk gevangen in ideeën die 60 jaar al weerlegd zijn. De eerste psychologen van het kapitalistische westen zoals Sygmund Freud waren van mening dat ouderlijke liefde en zorgzaamheid een slechte invloed op het kind had. Het zou het kind fysiek ziek maken en leiden tot zwakke volwassenen zonder persoonlijkheid. In de jaren ’50 van de vorige eeuw onderzocht de psycholoog Harry Harlow deze ideeën. In een weerzinwekken wreed experiment liet hij baby-apen zowel fysiek als psychisch martelen door figuren waarvan de baby-apen dachten dat hen hun moeder was. Hij merkte op dat de baby-apen desalniettemin de aandacht van deze figuren bleven zoeken, waaruit Harlow concludeerde dat baby’s een instinctieve behoefte aan aandacht en liefde van hun moeder hebben. Hij merkte tevens op dat deze baby-apen, als zij eenmaal volgroeid en zelf moeder waren geworden, zelf ook hun kinderen mishandelden, waaruit hij concludeerde dat mishandeling tijdens de eerste levensjaren blijvende gevolgen heeft voor het individu. [4]

Wanneer het kapitalisme vrouwen oproept om vooral maar zoveel mogelijk te werken, dan negeert het al deze realiteiten. Uiteindelijk schiet het kapitalisme zich in de voet hierdoor, omdat de opvoeding die zij promoot uiteindelijk zorgt voor minder dan optimale intellectuele ontwikkeling van de samenleving en het anti-sociale gedrag waar al de kapitalistische samenlevingen onder leiden en dat tot uitdrukking komt in egoïsme en misdaad.

Islam heeft de vrouw niet verboden om te werken. Maar, het heeft de vrouw wel verantwoordelijk gemaakt voor de opvoeding van de kinderen. In de Islamitische visie hoort de vrouw de opvoeding van haar kinderen dus niet uit te besteden aan anderen. Zij hoort hier zelf de verantwoordelijkheid voor te nemen. Dit betekent niet dat Islam crèches, “onthaalmoeders”, babysitters, enzovoorts, verbiedt. Een moeder mag van hen gebruik maken en hierdoor tijd vrijmaken voor zichzelf om andere activiteiten zoals werk te verrichten. Maar dit gebruik van professionals in de opvoeding moet een aanvulling zijn op de opvoeding van het kind door de moeder en niet een vervanging van de opvoeding van het kind door de moeder.

Door deze visie realiseert Islam feitelijk een ideale situatie voor zowel het jonge kind, als de moeder, als de grotere samenleving. Het jonge kind krijgt zo de op ontwikkeling gerichte opvoeding in de hiervoor meest constructieve omgeving, dat wil zeggen thuis met zijn moeder. Deze opvoeding wordt dan geperfectioneerd door op gezette en voor beperkte tijden het kind bij anderen te laten zijn, waardoor het kind heel voorzichtig zelfstandigheid en sociale omgangsvormen worden geleerd. [5] De moeder kan hierdoor wat tijd vrijmaken voor andere bezigheden, zoals werk of het dragen van de uitnodiging tot Islam, en dus opvoeding en een sociaal leven combineren, wat goed is voor haar geestesgesteldheid omdat ieder mens van nature behoefte heeft aan sociale relaties. [6] En de samenleving, ten slotte, zal profiteren van de intellectueel optimale en emotioneel uitgebalanceerde persoonlijkheden die deze opvoeding tot stand brengt.

________________________________________

[1] www.bnr.nl/nieuws/Personal_Finance/289682-1212/nederlandse-vrouwen-moeten-meer-werken

[2] www.wired.com/wiredscience/2012/10/books-growing-brain/?utm_source=Contextly&utm_medium=RelatedLinks&utm_campaign=MoreRecently

[3] http://eclkc.ohs.acf.hhs.gov/hslc/tta-system/health/Health/health%20and%20wellness/health%20and%20wellness%20program%20staff/health_art_00527a1_081705.html

[4] www.salon.com/2002/11/13/blum/

[5] http://pow-alumni.socsci.uva.nl/alumni/documents/Goedvoorontwikkelingkind.pdf

[6] www.cps.org.uk/files/reports/original/111026184004-FeministMythsandMagicMedicine.pdf

Comments

comments

DELEN