Het nobele doel van de vaders van de westerse beschaving, filosofen zoals Thomas Hobbes (1588 – 1679), John Locke (1632 – 1704), François-Marie Arouet Voltaire (1694 – 1778), Charles-Louis Secondat (Baron de) Montesquieu (1689 – 1755), Jean Jacques Rousseau (1712 – 1778) en Jeremy Bentham (1748 – 1832), was het bouwen van een nieuwe samenleving die alle mensen in staat zou stellen gelukzaligheid te ervaren in dit leven. Onder invloed van hun denken ontstond een nieuwe beschavimg in het westen die in het menselijke verstand de weg naar gelukzaligheid in dit leven zag, en in persoonlijke vrijheid de voorwaarde hiervoor.

Door het menselijke verstand tot het centrum van het universum te verheffen verloste deze beschaving de wetenschap uit de ketenen waarin de christelijke theologie haar vastgezet had. En eenmaal bevrijdt maakte de wetenschap onder de nieuwe westerse beschaving grote stappen voorwaarts. Het maakte eerst industrialisatie mogelijk, vervolgens mechanisatie en automatisatie, en heden ten dage mobilisatie, (mede) waardoor Europa en Amerika welvarend zijn geworden. De westerse beschaving wordt daarom door velen geassocieerd met wetenschappelijke vooruitgang en welvaart.

Door dit alles werd de westerse beschaving een bron van trots voor de westerse mens. Hun “uitvinding” heeft de wereld immers uit de Donkere Middeleeuwen getrokken, zo zegt men, en naar verlichting, welvaart en gelukzaligheid geleid. Dit is waarom de meeste mensen in het westen er niet van houden dat hun beschaving bekritiseerd wordt .

Zoals Samuel P. Huntington (1927 – 2008) in zijn nu beroemde boek “De botsing der beschavingen (The Clash of Civilizations” uitlegde, was het daarom onvermijdelijk dat de wederopkomst van de Islamitische ideologie, tijdens de jaren ’90 van de vorige eeuw, tot een “conflict” zou leiden. Het is namelijk natuurlijk voor iedere aanhanger van een ideologie dat hij zijn eigen ideologie als juist beschouwt en de ideologieën van anderen als onjuist. De wederopkomst van de Islamitische ideologie zorgde er voor dat (opnieuw) mensen met verschillende ideeën naast elkaar kwamen te leven, zijnde de westerse mens met zijn westerse ideeën over de juiste manier van leven en de moslim met zijn Islamitische ideeën over de juiste manier van leven. Als van natuurlijk ontstond hierdoor een conflict tussen hen beiden, omdat beiden van mening waren dat zij het bij het rechte eind hadden en dat de ander verkeerd was. Islam kwam hierdoor dagelijks in het nieuws, waarbij de Islamitische ideeën hoofdzakelijk in een negatief daglicht werden geplaatst (wel of niet door een moslim als slecht voorbeeld te presenteren). En complete boekenkasten, ja misschien wel ganse bibliotheken werden volgeschreven met boeken die proberen te beargumenteren dat de westerse beschaving beter is dan de Islamitische beschaving. Maar ook de moslims lieten zich niet onbetuigd in dit conflict van woorden. Ook zij presenteerden hun argumenten voor hun beschaving en hun argumenten tegen de westerse beschaving. Het conflict tussen de westerse beschaving en Islam drong zo, geweldloos, iedere huiskamer binnen, niemand onberoerd latende.

De leiders van de westerse beschaving hebben al snel na het begin van dit natuurlijke conflict tussen hun beschaving en Islam besloten dat zij het niet bij een geweldloos conflict van woorden wilden laten. Dick Cheney, vicepresident van Amerika onder George W. Bush, was hier open en eerlijk over: “De Oorlog tegen Terreur is meer dan enkel een wedstrijd met wapens, en meer dan een beproeving van de vastberadenheid. Het is een oorlog tussen ideeën.” [1] Met deze woorden zegt hij feitelijk dat Amerika’s fysieke oorlog tegen wat zij noemt terreur, waaronder haar leger Afghanistan en Irak is binnengevallen, een onderdeel is van de westerse strijd tegen de ideeën van de Islamitische beschaving. Volgens Generaal John Abizaid die onder president George W. Bush de Amerikaanse strijdkrachten aanvoerde, was fysiek geweld zelfs een noodzakelijk middel indien de westerse beschaving de “oorlog tussen ideeën” wilde winnen: “Al de onderdelen van internationale en nationale macht (zijn noodzakelijk) om druk uit te oefenen op heel het netwerk, over tijd, om de ideologie vast te grijpen, haar bronnen van kracht te vernietigen.” [2] Vanuit Groot-Brittannië verkondigde Tony Blair eenzelfde visie: “Maar de ideologie, als beweging binnen Islam, moet verslagen worden. … Deze slag kan niet zo eenvoudig gewonnen worden. Want hij is gebaseerd op ideologie en omdat diens wortels diep zijn, dus moet onze strategie brede zijn, meer alomvattend en ook meer precies gedefinieerd. … Voor wat betreft het gebruik van fysiek geweld, we moeten een simpel ding begrijpen: waar we geroepen worden om te vechten, moeten we dit doen.” [3] Het kan dus niet ontkent worden dat het westen er bewust voor gekozen heeft fysiek geweld in te zetten in het natuurlijke conflict tussen hun beschaving en Islam.

De oprechte aanhanger van de westerse beschaving kan niet anders dan zich ongemakkelijk voelen bij deze constatering. Voor de vaders van de westerse beschaving was het feit dat tijdens de Middeleeuwen koning en kerk geweld gebruikten tegen ieder idee dat hen niet beviel immers één van de primaire aanleidingen om op zoek te gaan naar een nieuwe levensordening. Het stoppen van het gebruik van geweld bij een verschil van mening was daarom één van hun doelstellingen. En naast wetenschap en welvaart was dit een derde zaak waar de aanhangers van de westerse beschaving trots uit halen: hun beschaving heeft, zo zegt men, een vreedzame manier van omgang met verschillen van mening tot stand heeft gebracht. Het huidige verschil van mening van de westerse beschaving met Islam heeft echter duidelijk gemaakt dat deze claim niet correct is. Want in dit conflict heeft de westerse beschaving teruggegrepen op het instrument van de middeleeuwse koning en kerk, zijnde fysiek geweld.

Een analyse van het precieze geweld dat de westerse beschaving gebruikt heeft tegen de Islamitische ideologie maakt de situatie enkel erger.

De oorlog in Irak heeft volgens de meest conservatieve schattingen meer dan 100,000 doden ten gevolg gehad. [4] Andere studies spreken, echter, over meer dan 1 miljoen doden. [5] Wat betreft Afghanistan spreekt men van tussen de 30.000 en 40.000 doden. [6]

Beide oorlogen hebben ook bekend gemaakt dat het fysieke geweld van marteling gebruikt is geworden tegen de Islamitische ideologie. Abu Ghraib, Bagram en Guantanamo Bay zijn welbekende voorbeelden van de martelcentra die overal ter wereld opgericht zijn; op het eiland Diego Garcia in de Indische Oceaan, in Szymany in Polen en in Boekarest in Roemenië zijn verdere Amerikaanse martelcentra gevestigd. Dat dit fysieke geweld tegen moslims officieel beleid was van Amerika, en niet een misdaad begaan door individuen, is bewezen door de zogenaamde “Yoo Memos“ en “Gonzales Memos”, waarin de Amerikaanse ambtenaren John Yoo en Alberto Gonzales argumenten aandragen op basis waarvan de Amerikaanse regering haar martelbeleid kon rechtvaardigen. [7]

Het uit de weg ruimen van aanhangers van de Islamitische ideologie is zelfs officieel staatsbeleid geworden. Volgens het “Barron – Lederman Memo” is het niet tegen de Amerikaanse wet als de Amerikaanse overheid iemand die oproept tot de Islamitische ideologie vermoordt. De Amerikaanse overheid heeft op basis hiervan de Amerikaanse staatsburger Anwar al Awlaki laten vermoorden in 2011 – zonder enige vorm van proces. [8]

Dit officiële staatsbeleid in het westen heeft dingen legaal gemaakt die volgens ieder begrip van de westerse beschaving compleet misdadig zijn. Het heeft de westerse beschaving feitelijk dezelfde eigenschappen gegeven als de theocratie in Middeleeuws Europa: complete barbaarsheid in de omgang met andersdenkenden. De straf voor de Amerikaanse soldaat die in Haditha, Irak, 24 burgers liet vermoorden, waaronder 10 vrouwen en kinderen die allen een geweer op het hoofd kregen om afgeslacht te worden, bewijst dit. Demotie van de rang van sergeant naar de rang van soldaat is alles wat hem en deel is gevallen en dit is niets anders dan een bevestiging van staatswege dat in de omgang met de aanhangers van de Islamitische beschaving – de moslims – alles is toegestaan. [9] Geen wonder, derhalve, dat op de campagne van terreur in Iran, in de vorm van de moord op Iraanse wetenschappers omdat zij in zich de capaciteit meedragen om de Islamitische beschaving niet enkel intellectueel maar ook fysiek sterk te maken, in het westen slechts schouderophalend gereageerd is geworden. Deze campagne is terrorisme in haar meest pure vorm, waar het westen toch de oorlog aan heeft verklaard. Maar omdat het slachtoffer in dit geval de Islamitische beschaving is schaamde de Amerikaanse presidentskandidaat Rick Santorum zich niet om te verklaren: “Af en toe vindt men wetenschappers die werken aan het nucleaie programma van Iran dood terug. Om helemaal eerlijk te zijn, ik vind dat iets geweldigs.” [10]

Men zou ook nog kunnen verwijzen naar de behandeling van de moslim doden in Afghanistan – Amerikaanse soldaten urineerden luid lachend over hun lichamen [11] – of de behandeling van vrouwelijke moslim gevangenen –bij de kidnapping van Aafia Siddique in Pakistan, in opdracht van Amerika, werd een kind van haar gedood, en in de Amerikaanse gevangenis is zij verkracht waardoor zij zwanger raakte [12] – als voorbeeld van de barbaarsheid van het geweld van de westerse beschaving tegen de ideeën van de Islamitische beschaving. Maar schaamte komt op een punt waar het niet nog vermeerderd kan worden. En de eerdere voorbeelden van het beestachtige geweld dat ingezet wordt door de leiders van de westerse beschaving in haar conflict van ideeën met de Islamitische beschaving, kan niet anders dan de oprechte aanhanger van de westerse beschaving reeds tot dit punt gebracht hebben.

Daarom past het om hier af te sluiten en niet nog meer voorbeelden van beestachtigheid in naam van de westerse beschaving aan te dragen. Om de oprechte aanhanger van de westerse beschaving achter gelaten met de woorden: u dacht dat uw beschaving succesvol was, maar u heeft zelf kunnen zien dat zij in werkelijkheid niets anders is dan de tirannie waarvan u zich middels haar wilde bevrijden.

________________________________________

[1] http://australianpolitics.com/2007/02/23/war-on-terror-is-battle-of-ideas-cheney.html

[2] www.defense.gov/news/newsarticle.aspx?id=17178

[3] www.tonyblairoffice.org/speeches/entry/tony-blair-speech-to-chicago-council-on-global-affairs/

[4] www.iraqbodycount.org

[5] www.alternet.org/world/123818/

[6] http://en.wikipedia.org/wiki/Civilian_casualties_in_the_War_in_Afghanistan_(2001%E2%80%93present)

[7] www.lawofwar.org/Torture_Memos_analysis.htm

[8] www.larouchepub.com/other/2011/3839obama_kills_awlaki.html

[9] www.aljazeera.com/news/americas/2012/01/201212423947590252.html

[10] www.guardian.co.uk/commentisfree/2012/jan/16/iran-scientists-state-sponsored-murder

[11] www.dailymail.co.uk/news/article-2085872/Urination-video-4-US-Marines-charged-hours.html

[12] www.scoop.co.nz/stories/WO1111/S00109/dr-aafia-siddiqui-is-imprisoned-in-the-usa.htm

Comments

comments

DELEN