Ieder jaar is het weer raak wanneer de derde maand (Rabi’ oel-Awwal) van het Islamitische kalenderjaar aanbreekt. Een discussie aangaande de toelaatbaarheid van de Mawlid. De een classificeert het als bid’ah (innovatie) en stelt dat er geen authentieke bronnen zijn die duiden op de geboortedag van de Profeet (صلى الله عليه وسلم), terwijl de ander het zelfs aanraadt en zich onder meer beroept op de stelregel ‘tark al-‘amal la yoefidoel-tahriem’. M.a.w. het feit dat de Profeet (صلى الله عليه وسلم) een handeling niet heeft verricht, duidt niet per definitie op een verbod. Ook de klassieke geleerden verschilden van mening over deze kwestie. Er waren zelfs geleerden die stelden dat het niet ‘gevierd’ werd door de eerste drie generaties, maar het alsnog goedkeurden, mits het goedheid betrof (dhikr, bestuderen van de Sierah enz.). Heden ten dage zijn er ook voorstanders die stellen dat Mawlid vooral bedoeld is om de mensen weer te verbinden met de Profeet (صلى الله عليه وسلم).

Wanneer men een blik zou werpen op de historische context, Oesoel-oel Fiqh, de regelgeving rondom igtilaaf en op de verschillende definities van bid’ah die de geleerden door de eeuwen heen hebben gehanteerd, zal men de discussie in een breder perspectief kunnen plaatsen en begrijpen waarom er zelfs omtrent dit vraagstuk meningsverschillen bestaan. Los van het standpunt dat men aanhangt, zorgen de huidige discussies rondom dit vraagstuk vaak voor haat en nijd onderling. Hetzelfde geldt voor discussies aangaande de Namen en Eigenschappen van Allah, die vaak tot polemiek en nog meer verwarring leiden, terwijl het juist de bedoeling is dat men door meer kennis over Allah, een betere dienaar wordt. Wanneer we discussies voeren die eeuwen geleden in een specifieke context werden gevoerd om de Islamitische ‘aqiedah te waarborgen, kunnen we de realiteit uit het oog verliezen waardoor onze discussies niets anders dan een ‘academic exercise’ zijn, verstoten van enige meerwaarde.

We dienen dus stil te staan bij de uitdagingen waar wij vandaag de dag mee te kampen hebben. In plaats van constant te discussiëren over de toelaatbaarheid van de Mawlid en ieder jaar anderen te verketteren, zonder dat de moslimgemeenschap hier werkelijk verder mee komt, zouden we er goed aan doen om eens stil te staan bij het leven van degene die centraal staat in deze discussie en dit te koppelen aan de realiteit waarin wij ons bevinden. Wat betekent liefde voor hem daadwerkelijk? Hoe stellen we ons op als hij wordt beledigd? Wat was zijn missie? Wat heeft hij gedaan om de samenleving te veranderen? Welke stappen heeft hij ondernomen om onderdrukking het hoofd te bieden en eenheid te realiseren? Wat kunnen wij als moslims in Nederland leren van de intellectuele- en politieke strijd in Mekka? Hoe heeft hij zich opgesteld jegens de assimilatiepolitiek van Qoeraisj en hoe dienen wij te reageren op het huidige assimilatiebeleid? Hoe dienen we te werken voor de hervatting van de Islamitische manier van leven en de implementatie van Islam in de moslimlanden, gebaseerd op zijn werkwijze?

Dit zijn een aantal vragen waar we ons over dienen te buigen als moslimgemeenschap en waar we allen mee aan de slag kunnen, ongeacht aan welke kant we staan in de discussie over Mawlid.

Comments

comments

DELEN