De groene weilanden en molens aan het water onder een hemelsblauwe lucht. Iets waar ik in mijn jeugd regelmatig rust bij vond. Voor veel toeristen is dit beeld typisch Hollands. Voor mij en velen anderen is het een onderdeel van waar ik me regelmatig goed bij kan voelen als ik weer even ontsnap aan het drukke stadsleven.

Vroeger had ik een periode dat ik me vooral Nederlands voelde en keek ik soms neer op mensen uit derde wereld landen.

Daarna volgde een periode dat ik me vooral Indonesisch voelde (wegens een Indonesische moeder) en zette ik me af van alles dat Nederlands was.

Toen volgde er een periode dat ik Islam ontdekte en zette ik me af van alles dat Nederlands en traditioneel Indonesisch was.

En weer later begreep ik dat ik me niet een afkomst hoef te verloochenen maar dat Islam mijn ideologie is, mijn bril waarmee ik goed en slecht kan bepalen en dat het de mooie zaken uit tradities en opvoedingen versterkt en de minder goede zaken verwijdert.

En zo hou ik me soms vast aan de Hollandse nuchterheid, probeer ik normaal dat is al gek genoeg te zijn, houd ik van Hollands eten, waardeer ik de discipline en orde zoals het netjes in de rij staan bij de kassa en het optijd komen bij afspraken en waardeer ik de nette manier van het voeren van discussies zonder gelijk emotioneel te worden en het kunnen geven en ontvangen van feedback en nog veel meer. Maar ben ik het niet eens met het drinken van alcohol of vrije seksuele relaties of door te veel directheid anderen kwetsen

En tegelijkertijd probeer ik te leren van Indonesische nederigheid, het respect voor de ouders, het geduldig verdragen wanneer iemand boos is, de bescheidenheid, de vriendelijkheid en de eeuwige glimlach en positiviteit, het lekkere eten en nog veel meer. Maar ben ik het niet eens met jam karet (te laat komen) of het doen van consessies in mijn fundamentele waarden omdat ik niemand wil beschamen, of de corruptie die er nogal veel heerst.

Uiteindelijk is de scheidsrechter die bepaalt wat ik accepteer niet mijn afkomst maar mijn ideologie Islam. En daarmee verloochent een persoon zijn afkomst niet, maar verrijkt hij deze met de openbaring en leiding van Allah.

Nu zijn er mensen die willen bepalen wanneer je wel en niet een Nederlander bent. Zij hebben voor politieke doeleinden DE Nederlander gecreëerd die voornamelijk gebaseerd zijn op de ideologische vrijheden en democratie. Dus als je niet met deze eens bent en niet loyaal eraan bent dan ben je geen Nederlander en hoor je hier niet thuis.

En we hebben gezien hoe fragiel deze is want eerst was het schudden van handen een niet onderhandelbare pilaar van de Nederlandse cultuur en is deze pilaar in een mum van tijd door Corona van onze cultuur verwijderd.

Zij hoeven niet voor mij te bepalen wie ik ben en wat ik goed en slecht acht. Loyaliteit dient niet te zijn voor slechts een afkomst of omdat een groot deel van de bevolking bepaalde waarden mooi vind.

Loyaliteit dient gegeven te worden aan de waarheid waar je deze ook vind. En vervolgens deze goedheid te wensen voor jouw naasten waarmee je een gezamenlijke geschiedenis en traditie hebt en de rest. Natuurlijk is er altijd een wet waaraan je jezelf moet houden maar dat betekent niet dat je onder druk jouw identiteit moet verloochenen.

Want zonder jouw Islamitische identiteit ben je verloren.

Door: Ustadh Mikaeel Hasan

Comments

comments

DELEN