Mede dankzij de renaissance die het Westen in de middeleeuwen meemaakte heeft wetenschap een belangrijke positie verkregen binnen de Westerse beschaving. Wetenschap was notabene een van de redenen die ertoe leidde dat het volk zich los wist te rukken van het juk van de Kerk om vervolgens zelf kritisch na te denken over diverse vraagstukken. Alhoewel wetenschap terecht geprezen wordt is het verworden tot een single source of truth en indien iets niet ‘wetenschappelijk bewezen’ is wordt het als helemaal niet bewezen beschouwd.

Ook velerlei moslims zijn meegegaan in deze riedel en om hun overtuiging in Islam te kunnen bekrachtigen zijn zij opzoek gegaan naar ‘wetenschappelijke feiten’ die een bewijs zouden vormen voor de waarachtigheid van de Islam. Aan de andere kant gebruiken niet-moslims dezelfde methode, wetenschap, om juist aan te tonen dat de Koran vele fouten bevat.

Wat is wetenschap?

De methode waarop men kennis vergaart, in de algemene zin van het woord, wordt wetenschap genoemd. Om deze reden zijn wiskunde, logica en sociologie etc. ook onder deze noemer geplaatst. Echter, in de volksmond verwijst het woord ‘wetenschap’ eerder naar een specifiekere betekenis; zijnde de natuurwetenschappen. Oftewel, de methode waarop men kennis vergaart over de natuurwetten.

Natuurwetten zijn onontkoombare regelmatigheden in de natuur en dezen kunnen op verschillende wijzen worden achterhaald/verklaard:

  1. Waarnemingen; de natuurwetten worden achterhaald door diverse waarnemingen/ervaringen van een persoon en dezen kunnen door eenieder worden geverifieerd.
  2. Berekeningen; de natuurwetten worden verklaard door bepaalde wiskundige formules te formuleren, waarbij de berekening ervan met diverse parameters altijd dezelfde uitkomst genereert die in overeenstemming is met de realiteit (d.w.z. waarnemingen).
  3. Theorieën; de natuurwetten worden getracht te worden achterhaald door bepaalde waarschijnlijkheden naar voren te schuiven1 als mogelijke verklaring voor de waargenomen feiten.

Ten voorbeeld; op basis van waarneming kan men vaststellen dat een object op de grond valt op het moment dat deze wordt losgelaten. De snelheid waarmee dit object valt kan worden berekend met specifieke formules. Echter, waarom het object valt is een raadsel en wetenschappers hebben hier diverse theorieën voor ontwikkeld om dit te kunnen verklaren. Een voorbeeld hiervan is de zwaartekrachttheorie. De zwaartekracht blijft een theorie -hoe groot de waarschijnlijkheid ook is-, omdat het niet bewezen/waargenomen is. Hierin is de taak aan de wetenschappers om deze waarschijnlijk te vergroten door de theorie van voorgaande wetenschappers te verscherpen.

Voor wat betreft de berekeningen; deze vormen eerder een verklaring op de waargenomen natuurwetten dan het achterhalen van natuurwetten. Oftewel, dezen worden bevestigd en bekrachtigd middels waarnemingen. Er kan dus gesteld worden dat de enige wijze van wetenschap die een onbetwistbare zekerheid biedt waarnemingen zijn, omdat deze berusten op het verstand en waarnemingen in plaats van waarschijnlijkheden die een bevestiging van de waarnemingen behoeven.

Wat is een wonder?

Voordat men kan nagaan of er sprake is van een wonder is het essentieel om te weten wat een wonder is. Zo kan iemand die een prachtig landschap waarneemt het in woorden uitdrukken alszijnde ‘een wonder’ of een moeder die haar kindje op haar schoot heeft. Het woord ‘wonder’ in het Arabisch is معجزة en stamt af van het infinitief عجز wat letterlijk ‘incapabel, zwak of gebrekkig zijn’ betekent. معجزة is de vervoeging hiervan in de mal van فاعل (onderwerp), oftewel degene die incapabel, zwak of gebrekkig doet zijn.

In Mu’djam al Wasiet wordt معجزة (een wonder) als volgt gedefinieerd:

أمر خارق للعادة غير مألوف حدوثه أو رؤيته

“Een voorval dat contradictoir is aan de vaste patronen (natuurwetten) en de gebeurtenis of waarneming ervan niet gangbaar is.”

Oftewel, een voorval wat niet ‘natuurlijk’ is en niet nagebootst kan worden door ieder persoon.

Wat is hét wonder van de Koran?

Allah (swt) zegt:

وَإِن كُنتُمْ فِي رَيْبٍ مِّمَّا نَزَّلْنَا عَلَى عَبْدِنَا فَأْتُواْ بِسُورَةٍ مِّن مِّثْلِهِ وَادْعُواْ شُهَدَاءكُم مِّن دُونِ اللّهِ إِنْ كُنْتُمْ صَادِقِينَ

“En, indien u in twijfel verkeert omtrent hetgeen Wij aan Onze dienaar (Mohammed) hebben geopenbaard, probeer dan een dergelijk hoofdstuk voort te brengen en roep uw helpers buiten Allah, als u waarachtig bent.”

(Soerah Al Baqarah, 23)

Imaam Al Qurtubie zegt in zijn Tafsier over dit vers:

أن حجة كل ذي نبوة على صدقه في دعواه النبوة: أن يأتي ببرهان يعجز عن أن يأتي بمثله جميع الخلق

“… Dat het bewijs voor de waarachtigheid van een Profeet in zijn Profetische boodschap is dat Hij komt met een bewijs waarvan de hele schepping incapabel is om een soortgelijke (bewijs) voort te brengen.”

In het bovengenoemde vers staat deze uitdaging; het produceren van een hoofdstuk dat gelijkend is aan een willekeurig hoofdstuk van de Koran, zoals Imaam Al Baghawie in zijn Tafsier benoemt. Oftewel, deze uitdaging staat ook voor hoofdstukken waar helemaal niets over natuurwetten of wetenschap genoemd wordt, zoals Surah Al Kawsar.

In de tijd van de Profeet Muhammad (saw) en daarvoor stonden de Arabieren bekend om hun welbespraaktheid. Er werden vele gedichten geschreven (voornamelijk uitgesproken, omdat veel Arabieren niet konden schrijven). Zeven van deze gedichten werden gezien als meesterwerken die niet overtroffen werden: de Mu’allaqaat as Sab’ welke werden opgehangen op de Ka’bah. Toen de Profeet (saw), notabene iemand die niet kon lezen en schrijven, met de Koran kwam overtrof het al deze gedichten en dit was hét bewijs (naast vele andere wonderen) van het Profeetschap van Muhammad (saw). Ondanks de vele pogingen van dichters in die tijd, zoals Musaylamah Al Kadhdhaab:

الفيل وما ادراك ما الفيل، له ذنب وبيل، وخرطوم طويل

“De olifant. Wat doet u weten wat de olifant is? Hij heeft een dunne staart en een lange slurf.”

Imaam Al Qurtubie gaat verder in zijn Tafsier:

وإذا عَجزتم عن ذلك وأنتم أهل البراعة في الفصاحة والبلاغة والذَّرابة فقد علمتم أن غيركم عما عَجزتم عنه من ذلك أعْجزُ

“En indien jullie dit niet kunnen doen (iets voortbrengen dat soortgelijk is aan de Koran), terwijl jullie expertise hebben in eloquentie, retoriek en scherpzinnigheid. Dan weten jullie dat degenen buiten jullie nog incapabeler zijn.”

  1. Hierbij worden eerst verschillende hypothesen opgesteld en worden de incorrecte weggeschrapt. Oftewel, een theorie is het resultaat van een hypothese die stand weet te houden en géén bewezen hypothese.

Comments

comments

DELEN