Saïd Aberkan, tewerkgesteld bij de Belgische justitie als hoofd-islamconsulent binnen de penitentiaire inrichtingen, roept op tot een aanpassing van het islamitische religieuze discours aan de actuele tijdsgeest en aan de westerse context. Hierbij stelt hij voorop dat een vernieuwing begint bij de vrijdagpreken, wat hij aanstipt als het belangrijkste communicatiekanaal in de moslimgemeenschap. Hij beargumenteert dat jonge moslims nauwelijks aansluiting vinden bij de vrijdagdienst en dat er een risico bestaat dat ze elders gaan zoeken voor antwoorden op hun vragen. Hierdoor zouden jongeren beïnvloed kunnen worden door “haatpredikers”. Voort claimt hij dat het merendeel van de imams een gebrek aan niveau/scholing heeft, dat ze enkel in het Arabisch prediken (wat jongeren niet beheersen) en dat ze de lokale context en leefwereld van jongeren niet kennen/begrijpen. Omdat volgens hem de westerse beschaving een invloed uitoefent op de inhoudelijke ontwikkeling van de islam, is het aldus noodzakelijk om deze maatschappelijke veranderingen te integreren in de vrijdagpreken.

Commentaar

Dit is alweer een zoveelste poging die zogenaamde sleutelfiguren binnen de moslimgemeenschap ondernemen om een boodschap van vernieuwing en aanpassing van de islam te presenteren. Het is werkelijk schrijnend dat dergelijke personen die de islamitische religie jarenlang hebben bestudeerd, zich laten gebruiken voor een overheidsagenda dat erop uit is de islamitische identiteit te seculariseren en moslims te assimileren. Is het dan aan de mens zelf om te bepalen hoe zijn relatie met Allah (swt) vorm te geven en hoe om te gaan met Zijn (swt) openbaring? Wat Saïd Aberkan in feite doet, is de islam indirect aanwijzen als oorzaak van maatschappelijke problemen dat het seculier samenlevingsmodel nochtans zelf heeft veroorzaakt. De moslimjeugd is namelijk niet de dupe van Arabischtalige vrijdagpreken, maar is veeleer het slachtoffer van een racistische maatschappij en een discriminator anti-islambeleid dat hun zelfbeeld aantast. Dit is de leefwereld van vele moslimjongeren en dit zijn hun dagelijkse problemen. Menig imam zou inderdaad wel beter kunnen inspelen op die leefwereld van jongeren (wat men dan framet als “haatprediken”), maar de reformistische benadering van Aberkan is een compleet valse en absurde probleemoplossing-analyse. Het zijn veeleer de westers-seculiere beleidsmakers en elites die moeten aangesproken worden op hun onderdrukkende pogingen om de moslimidentiteit te verdringen onder het mom van vernieuwing en aanpassing.

Comments

comments

DELEN