De noodzaak tot bewapening
De wederoprichting van de Islamitische Staat Al Khilafa zal zonder twijfel goed nieuws zijn voor de moslims. De Khilafa zal immers de huidige landen in de moslimwereld verenigen en daardoor de moslim Oemma sterker maken. Door de Islamitische wet in alle bereiken van het leven toe te passen zal de Khilafa ook zorgen voor de belangen van de moslims, waardoor de mensen hun rechten terug zullen krijgen en hun uitbuiting door de imperialistische naties gestopt zal worden.
Voor precies dezelfde redenen zal deze aanstaande gebeurtenis door andere mensen niet met tevreden gejuich en geklap ontvangen worden. In Washington DC, Londen en Parijs, de hoofdsteden van de imperialistische naties, zal bij wederoprichting van de Khilafa de stemming onder de leidende figuren teneergeslagen zijn. Zij realiseren zich, namelijk, dat dit hun controle over de moslimwereld, de bron voor hun rijkdommen, zal beëindigen.
Het moet daarom verwacht worden dat de imperialistische naties zullen proberen de wederopgerichte Islamitische Staat Al Khilafa onderuit te halen, net zoals de Qoraisj van Mekka probeerden de Islamitische Staat gevestigd in Al Madina door Profeet Mohammed (saw) te vernietigen. De Khalifa zal met wijsheid om moeten gaan met deze situatie.
Hij zal de capaciteit van de imperialistische naties om de moslimlanden te beïnvloeden moeten breken. Hiervoor zal hij de agenten van de imperialistische naties onder de moslims moeten isoleren en de (geheime) agenten van de imperialistische naties moeten uitzetten. Zodat de imperialistische naties geen onrust meer zullen kunnen stoken in de Khilafa.
Hij zal ook de imperialistische naties moeten ontmoedigen om hun legers in te zetten tegen de Islamitische Staat Al Khilafa en een aanval uit te voeren. Hiervoor zal hij het moslimleger snel moeten opbouwen: ِ لْ يَ خْ الِاطَ بِّ ن رِ مَ وٍ ةَّ وُن قِّم مُ تْ عَ طَ تْ ا اسَّم مُ هَ لْواُّ دِ عَ أَ و َ لاْ مِ هِونُن دِ مَينِ رَآخَ وْ مُ كَّ وُ دَ عَ وِ هّ اللَّ وْ دَ عِ هِ بَونُ بِ هْ رُ ت ْ مُ هُ مَ لْ عَ يُ هّ اللُ مُ هَونُ مَ لْ عَ ت
“En maak voor hen gereed alle mogelijke macht, en hengsten voor oorlog, waarmee de vijand van Allah en jullie vijand, en anderen buiten hen die jullie niet kennen doch Allah kent hen, afgeschrikt zullen worden.” (Zie de vertaling van de betekenissen van de Koran, soera Al Anfaal 8, vers 60)
De ontmoediging van de vijanden van Islam en de moslims vereist meer dan enkel het opbouwen van de defensieve capaciteiten van het moslimleger. Het vereist ook het opbouwen van offensieve capaciteiten. Dit klinkt misschien onlogisch, maar het verband tussen offensieve militaire capaciteiten en ontmoediging en afschrikking van de vijand is duidelijk. Als een land enkel over defensieve militaire capaciteiten beschikt, dan zullen haar vijanden zich kunnen concentreren op de vraag hoe ze deze capaciteiten kunnen omzeilen. Daarentegen, als een land over zowel defensieve als offensieve militaire capaciteiten beschikt, dan zullen haar vijanden zich ook zorgen moeten maken over hun eigen verdediging. Aangezien verdediging (behouden wat je hebt) voor aanvallen (uitbreiden wat je hebt) komt, gelden in militaire strategie de volgende twee regels:
1. Des te groter de defensieve capaciteit van een land, des te kleiner de kans dat een vijandelijke natie een manier zal vinden om aan te vallen.
2. Des te groter de offensieve militaire capaciteit van een land, des te kleiner de kans dat een vijandelijke natie zal nadenken over het vinden van een manier om aan te vallen.
Wat de Khalifa precies zal moeten ondernemen om deze vereiste militaire capaciteiten, zal mede afhankelijk zijn van de capaciteiten die hij zal erven van de legers van de huidige landen in de moslimwereld.
De capaciteit van de legers van de landen in de moslimwereld
De militaire capaciteit van een land moet op twee manieren beoordeeld worden. Men moet kijken naar de beschikbare manschappen, uitrustingen en wapensystemen waarover het land beschikt, oftewel de huidige capaciteit. En men moet kijken naar de capaciteit van het land om deze uitrustingen en
BEWAPENING VAN DE ISLAMITISCHE STAAT AL KHILAFAH
18 april – juni 2015 / Jaargang 15 Nr. 59
kistan wel beschikt over de onbemande drones met de capaciteit om rakketten af te vuren, de laatste innovatie voor wat betreft militaire vliegtuigen, en natuurlijk nucleaire wapens en over raketsystemen die deze kernwapens met hoge snelheid tot over een afstand van omstreeks 2.000 kilometer kunnen transporteren.2
De landmacht en marine van Turkije kent overeenkomsten met Pakistan. De meeste tanks van de Turkse landmacht zijn verbeterde versies van modellen uit de jaren ‘50 van de vorige eeuw. De Turkse marine beschikt weliswaar over veel materieel, inclusief onderzeeërs, maar het meeste van dit materieel is ook relatief oud en aan vervanging toe. De luchtmacht van Turkije, daarentegen, bestaat uit relatief moderne uitvoeringen van Amerikaanse F16 gevechtsvliegtuigen. De Turkse piloten doen voor wat betreft training en vliegervaring ook voor weinig landen in de wereld onder.3
De Egyptische landmacht beschikt over meer dan 1.000 moderne Amerikaanse M1 Abrams tanks, maar gebruikt deze niet. Ze liggen in opslag en worden niet gebruikt voor training en oefening. De capaciteit van de landmacht om deze waardevolle wapens effectief te gebruik is dus zeer beperkt. De rest van de Egyptische wapensystemen zijn oorspronkelijk ontworpen in de jaren ‘50 en ‘60 van de vorige eeuw. De luchtmacht beschikt over Amerikaanse F16s, maar omdat Egypte veel te weinig geld uitgeeft aan training voor haar piloten heeft het land de dubieuze eer het “land met de meeste F16 ongelukken” te zijn. De marine van Egypte beschikt niet over wapensystemen die in de huidige tijd van echte waarde genoemd kunnen worden.4
De moslimlanden op het Arabisch schiereiland zijn het best bewapend. Saoedi-Arabië heeft miljarden uitgegeven aan de aankoop van wapens uit het westen en beschikt nu over bijna 500 moderne tanks van het type Abrams M1-A2SEP, feitelijk de meest de moderne uitvoering van Amerikaanse Abrams M1 tank.5 Het heeft ook 300 moderne gevechtsvliegtuigen, hoofdzakelijk Eurofighter Typhoons en Amerikaanse F15 gevechtsvliegtuigen, alsook meer dan 100 Apache gevechtshelikopters.6 Het land beschikt ook over kruisraketten, Chinese Dongfeng 3 raketten met een bereik van tussen 3.000 en 4.000 kilometer en de capaciteit om een
wapensystemen te produceren, te onderhouden en door te ontwikkelen, oftewel de potentiële capaciteit.
Het eerste perspectief, de huidige capaciteit, is meer een korte termijn perspectief. Het tweede perspectief, de potentiële capaciteit, is van meer belang voor de middellange of lange termijn. Een land dat niet zelf militaire uitrustingen en wapensystemen kan produceren zal zeker op termijn te zwak worden om zichzelf te verdedigen, zelfs als zij in eerste instantie sterk genoeg is. Haar uitrustingen en wapensystemen zullen door strijd uitgeput raken, immers. Bovendien zullen haar vijanden proberen nieuwe en meer machtige militaire uitrustingen en wapensystemen te ontwikkelen om de uitrustingen en wapensystemen van anderen te kunnen omzeilen.
De huidige militaire capaciteiten van de landen in de moslimwereld is voor wat betreft manschappen uitstekend. Pakistan, bijvoorbeeld, heeft meer dan 600.000 actieve soldaten verdeeld over landmacht, luchtmacht en marine, een groot deel waarvan praktische gevechtservaring heeft. Verder hebben Turkije en Egypte meer dan 500.000 actieve soldaten, terwijl Bangladesh en Indonesië allebei iets meer dan 300.000 actieve soldaten hebben. Geen natie op de wereld heeft zoveel parate militairen als de Islamitische Oemma, feitelijk.1
De militaire uitrustingen en wapensystemen waarover deze soldaten beschikken is veelal verouderd, echter.
Pakistans luchtmacht, bijvoorbeeld, bestaat grotendeels uit Chinese F-7 jagers die in de jaren ‘50 van de vorige eeuw zijn ontworpen. Momenteel integreert Pakistan een nieuw vliegtuig in haar luchtmacht, de JF-17, maar dit is grotendeels een 3e generatie gevechtsvliegtuig, oftewel gebaseerd op ontwerpen van de jaren ‘60 en ‘70 van de vorige eeuw. Ter vergelijking, Amerika werkt momenteel om al haar 4e generatie gevechtsvliegtuigen, gebaseerd op ontwerpen van de jaren ‘80 van de vorige eeuw, te vervangen door nieuwe 5e generatie vliegtuigen zoals de F22 en de F35. De Pakistaanse marine bestaat uit schepen die in de jaren ‘90 van de vorige eeuw uit dienst zijn genomen door de Europese en Amerikaanse marines. Hiertegenover staat dat Pa
19april – juni 2015 / Jaargang 15 Nr. 59
nucleaire bom te transporteren.7
De Verenigde Arabische Emiraten beschikken ook over de meest geavanceerde gevechtsvliegtuigen die op de markt beschikbaar zijn, 80 Amerikaanse F16 van de types E en F, en 69 Franse Mirages.8
Verschillende landen in de moslimwereld beschikken verder over geïntegreerde luchtafweersystemen met geavanceerde radars en luchtdoelrakketten. Saoedi-Arabië, Koeweit, Bahrain, Jordanië, de Verenigde Arabische Emiraten en Egypte beschikken allemaal zowel over het MIM-23 Hawk systeem als het meer moderne MIM-104 Patriot systeem.9
In toevoeging hierop beschikt het leger van de Verenigde Arabische Emiraten (VAE) over een luchtafweersysteem waarmee ook kruisraketten neergehaald kunnen worden, het zogenoemde Terminal High Altitude Area Defense (THAAD) systeem.10
Het leger van geen enkel moslimland wordt echt gevreesd door de westerse imperialistische naties. Zelfs de sterkste moslimlanden koppelen namelijk sterktes aan verschillende zwaktes. Een geïntegreerd moslimleger zou een andere indruk wekken, echter. De goed getrainde Pakistaanse landmacht, bijvoorbeeld, zou uitstekend gebruik kunnen maken van Egyptische Abrams M1 tanks alsook de moderne apparatuur waarover de landen op het Arabisch schiereiland beschikken. De kennis en kunde van de Turkse piloten zou gebruikt kunnen worden om het moslimleger niet alleen een goed uitgeruste maar ook een professionele luchtmacht te geven. Zelfs in afwezigheid van een luchtmacht zouden de luchtafweersystemen van de moslimlanden het luchtruim zeer effectief kunnen beschermen. Tezamen met de nucleaire capaciteit van Pakistan, de ultieme defensieve capaciteit, zou dit de Islamitische Staat Al Khilafa een meer dan voldoende defensieve capaciteit geven.
Wat is de potentiële capaciteit van de legers van de landen in de moslimwereld
De defensie-industrie kan in segmenten opgedeeld worden, te weten handwapens & artillerie, landtransport, aerospace, maritiem, en elektrotechniek & informatie technologie.
Handwapens en Artillerie
Deze sector van de defensie-industrie heeft als taak om het leger van haar basisuitrusting te voorzien, oftewel handwapens, machinegeweren, antitankwapens, lichte artillerie, zware artillerie, en al de verschillende vormen van munitie en granaten die hiervoor nodig zijn.
Zowel Pakistan, Turkije als Egypte hebben de capaciteit om deze onderdelen van de basisuitrusting voor een leger zelfstandig te produceren. Pakistan en Turkije behoren zelfs tot de groep van 15 grootste “small arms” producenten ter wereld.11
Landtransport Landtroepen gebruiken allerhande soorten van transportmiddelen. Sommigen van hen zijn bewapend, zoals tanks. Anderen zijn primair om troepen op een veilige en snelle manier te verplaatsen, zoals gepantserde transportwagens.
In Pakistan produceert de onderneming Heavy Industries Taxila gepantserde transportwagens. De motoren voor deze voertuigen worden echter geimporteerd.12 Heavy Industries Taxila produceert ook de Al-Khalid tank die Pakistan samen met China heeft ontwikkeld in de jaren ‘90 van de vorige eeuw.13
In Turkije heeft de onderneming Otokar de geavanceerde Altay-tank ontwikkeld.14 Het wapensysteem voor deze tank is ontwikkeld door een andere Turkse onderneming, MKEK, terwijl een verdere Turkse onderneming Roketsan de bewapening heeft ontwikkeld. Voor de ontwikkeling van de motoren voor deze tank moet Turkije echter samenwerken met buitenlandse ondernemingen omdat ze in dit bereik nog niet de vereiste capaciteiten heeft.15
Otokar produceert ook verschillende types gepantserde transportwagens voor het Turkse leger.16
Aerospace De aerospace sector is verantwoordelijk voor gevechtsvliegtuigen, bommenwerpers, transportvliegtuigen, gevechtshelikopters, transporthelikopters, drones, kruisrakketten, luchtafweer installaties en satellieten. Dit vereist ondermeer expertise in de
20 april – juni 2015 / Jaargang 15 Nr. 59
ontwikkeling en productie van vliegtuigframes, het fundament van het vliegtuig waarom heen alles gebouwd wordt en waaraan alles wordt opgehangen, en vliegtuigmotoren.
Pakistan en Turkije hebben de meeste capaciteiten ontwikkeld in het aerospace segment van de defensie-industrie. Beide landen zijn momenteel in staat om moderne gevechtsvliegtuigen te onderhouden en te verbeteren middels nieuwe technologie.17
Samen met China heeft Pakistan verder een gevechtsvliegtuig ontwikkelt, de JF-17. De JF-17 is nog niet een geavanceerd systeem maar heeft de ingenieurs van Pakistan wel het elementair begrip van aerospace gegeven dat nodig is om op termijn moderne gevechtsvliegtuigen te kunnen ontwikkelen. Overigens is Pakistan voor zowel de motoren als de radar- en wapensystemen voor dit vliegtuig vooralsnog afhankelijk van importen, wat betekent dat het nog een lange weg te gaan heeft naar echte onafhankelijkheid.18
Pakistan heeft verder al sinds de jaren ‘80 van de vorige eeuw ervaring met de ontwikkeling en productie van korte- en lange-afstandsrakketten.19
Pakistan heeft ook zelf twee types van onbemande drones ontwikkeld, de Burraq and Shahpar, die beide de capaciteit hebben om raketten af te vuren.20 Volgens de Pakistani worden al de hiervoor benodigde onderdelen in Pakistan geproduceerd, maar verschillende experts trekken dit in twijfel en zeggen dat Pakistan voor de aandrijving van deze drones afhankelijk is van importen.21
Turkije heeft ondernemingen die betrokken zijn geweest bij de ontwikkeling en productie van delen van moderne gevechtsvliegtuigen. Turkish Aerospace Industries is betrokken bij de productie en modernisering van F16s en de ontwikkeling van de F35, bijvoorbeeld.22
De Turkse onderneming Turkish Aerospace Industries heeft ook een drone ontwikkeld, de TAI Anka, maar deze is vooralsnog niet in staat om rakketten af te vuren. Er is wel een project onderwerp om een Anka+ te ontwikkelen die dit wel zal kunnen.23
Maritiem Een moderne marine heeft de beschikking over vliegdekschepen, kruisers, onderzeeërs, fregatten en transport- en bevoorradingsschepen. Moderne vliegdekschepen en onderzeeërs worden aangedreven door nucleaire energie, dus het scheepvaart segment van de defensie-industrie zal ook de capaciteit moeten ontwikkelen om de kleine nucleaire reactoren te produceren die hiervoor geschikt zijn.
In Pakistan heeft de Karachi Shipyard onderneming ervaring met het zelfstandig bouwen van fregatten en onderzeeërs, gebruik makende van buitenlandse (Franse) technologie. Pakistan heeft ook ervaring in nucleaire technologie die gebruikt kan worden als startpunt voor de ontwikkeling van nucleaire reactoren voor aandrijving van zeeschepen. Volgens berichten werkt Pakistan momenteel om zelf een nucleaire onderzeeër te produceren.24
Turkije heeft ook capaciteiten in de scheepsbouw, maar is niet in staat om zelf de aandrijving van oorlogsschepen te produceren.25
Elekrotechniek & Informatie Technologie
Alle moderne wapensystemen zijn hightech en maken extensief gebruik van computers. Deze ontwikkeling heeft tot gevolg dat de Islamitische Staat Al Khilafa in staat moet zijn om top kwaliteit elektronica, computer hardware en software te produceren.
Van alle moslimlanden is Turkije het meest geavanceerd wanneer het aankomt op elektrotechniek en informatie technologie. Bijvoorbeeld de onderneming Havelsan produceert elektrotechnische en IT systemen voor marineschepen, waaronder onderzeeërs, maar ook radarsystem en communicatie systemen.26
De opbouw van de defensie-industrie in de Islamitische Staat Al Khilafa
De benodigdheden voor defensieve en offensieve capaciteiten zijn niet statisch. Al de landen met een defensie-industrie investeren in onderzoek en ontwikkeling om nieuwe technologieën en technieken te ontwikkelen waarop wapensystemen gebouwd kunnen worden die net iets beter zijn dan de be
21april – juni 2015 / Jaargang 15 Nr. 59
staande wapensystemen. De implicatie hiervan is dat alhoewel de huidige militaire capaciteit van de moslimlanden voldoende is om de Islamitische Staat Al Khilafa te beschermen bij haar oprichting, de Khalifa nog steeds van de opbouw van een defensie-industrie een prioriteit zal moeten maken om ook in de toekomst over voldoende defensieve en offensieve capaciteiten te beschikken.
Om dit mogelijk te maken moet allereerst de focus van het economisch beleid van de Khalifa anders zijn dan het beleid van de huidige landen in de moslimwereld. In plaats van grondstoffen te produceren en te exporteren, om daarna de finale goederen die uit deze grondstoffen gemaakt zijn terug te importeren, moet de Khalifa de industrieën opzetten die uit de grondstoffen de finale goederen maken die de mensen in de Islamitische Staat Al Khilafa nodig hebben. Dit zal drie belangrijke gevolgen hebben. Ten eerste zal het banen scheppen voor de mensen in de Islamitische Staat Al Khilafa. Ten tweede zal het de Islamitische Staat Al Khilafa minder afhankelijk maken van andere landen voor de zaken die de moslims gebruiken en dus echt nodig hebben. Ten derde zal het de economie van de Islamitische Staat Al Khilafa doen groeien. Dit laatste omdat bij de export van grondstoffen en de import van finale goederen meer geld het land verlaat dan het land binnenkomt – finale goederen zijn gewoonlijk duurder dan de grondstoffen waaruit zij bestaan, immers. Als de Khilafa daarentegen zelf de finale goederen produceert dan zal niet langer geld de Staat uitgaan. Er zal misschien ook minder geld het land binnenkomen omdat er geen of minder grondstoffen geëxporteerd worden, maar het nettoresultaat zal zeker positief zijn, oftewel de afname in de hoeveelheid geld die de Khilafa verlaat om finale goederen te importeren zal groter zijn dan de afname in de hoeveelheid geld die de Khilafa binnenkomt ten gevolge van lagere exporten van grondstoffen. Bovendien, omdat de Khilafa over de grondstoffen beschikt die nodig zijn voor de productie van finale goederen heeft het de mogelijkheid om de finale goederen tegen een lagere prijs te produceren dan de landen die deze grondstoffen moeten importeren. Met andere woorden, als de Khilafa deze zaak goed regelt, dan is er een goede kans dat zij op redelijk korte termijn finale goederen zal beginnen te exporteren, waardoor de afname in de hoeveelheid geld die de Khilafa
binnenkomt ten gevolge van lagere exporten van grondstoffen goedgemaakt zal worden door exporten van finale goederen.
Dit beleid zal geld vrijmaken dat geïnvesteerd kan worden in verdere uitbreiding van al de vijf sectoren van de defensie-industrie in de Islamitische Staat Al Khilafa, te weten handwapens & artillerie, landtransport, aerospace, maritiem, en elektrotechniek & informatie technologie.
Maar de Khalifa zal meer kunnen doen omdat de Islamitische Staat Al Khilafa, zoals aangetoond, zal kunnen voortborduren op de reeds genoemde industrieën en projecten in de moslimwereld. De Khilafa zal dus niet vanaf het nulpunt hoeven te beginnen en kan verschillende dingen doen om dontwikkeling van de bestaande defensie-industrie een boost te geven.
Prioriteren
De Islamitische Staat Al Khilafa is de staat voor en door moslims. De Khilafa zal dus niet geleid worden door mensen die misschien wel uit de moslims zijn voortgekomen, maar die niet werken voor de belangen van Islam en de moslims. De huidige roewaybidha (incapabele, onwetende, misdadige) heersers doen precies wat de westerse imperialistische naties van hen willen. Het beleid dat zij voeren is daarom één van de belangrijkste reden voor de achtergestelde positie van de moslims in de wereld, omdat de westerse imperialistische naties geen belang hebben bij een sterke, wijze en capabele moslimwereld. Daarom wordt er in de moslimwereld zo weinig geld geïnvesteerd in onderwijs. Daarom wordt er in de moslimwereld zo weinig geld geinvesteerd in onderzoek. Daarom wordt er in de moslimwereld zo veel geld verkwist aan luxe-levens voor de heersers; aan subsidies voor projecten die de moslims zwak houden zoals heroriëntering van de landbouw naar exportproducten (zodat de moslims voor hun eten afhankelijk worden) en “gezinsplanning” (om te voorkomen dat de moslims te veel worden, want er is macht in aantallen); aan subsidies voor democratische politieke partijen; enzovoorts.
Wanneer echter de Islamitische Staat Al Khilafa een plan maakt voor haar bestedingen, dan zullen
22 april – juni 2015 / Jaargang 15 Nr. 59
de beschikbare middelen verdeeld worde op basis van de vraag “wat zal de Islamitische Oemma het meest helpen?”. Investeringen in de defensie-industrie zullen daarom in de Islamitische Staat Al Khilafa de prioriteit hebben, omdat dezen enerzijds noodzakelijk zijn voor de bescherming van de moslims en anderzijds helpen om de industrie in de Khilafa meer algemeen op te bouwen. Onderzoek in de defensie-industrie leidt namelijk vaak tot nieuwe ontwikkelingen in andere sectoren van de industrie. Het internet, bijvoorbeeld, is een uitving van de defensie-industrie waar heel de economie nu van profiteert. De luchtvaartindustrie, automobielindustrie en telecomindustrie zijn eveneens dankzij “kruisbestuiving” vanuit de defensie-industrie groot geworden.27
In de Islamitische Staat Al Khilafa kan de defensie-industrie op meer steun van de overheid rekenen. Niet in de vorm van subsidies, maar in de vorm van projecten en opdrachten.
Samenwerking
De verschillende landen in de moslimwereld hebben allemaal verschillende sterktes en zwaktes. Dit geldt ook op het gebied van de defensie-industrie waar de verschillende landen ook allemaal verschillende ervaringen en verschillende specialismes hebben. Omdat al de verschillende landen momenteel afzonderlijk van elkaar werken en opereren kunnen ze niet profiteren van elkaars ervaringen en specialismen. Dit vertraagt de verdere ontwikkeling van de defensie-industrie in de moslimwereld, omdat iedereen alle onderdelen van deze industrie moet leren kennen voordat hij enige vooruitgang kan realiseren.
De Islamitische Staat Al Khilafa kan dit obstakel voor vooruitgang wegnemen door de verschillende ondernemingen in de verschillende gebieden samen te laten werken.
Bijvoorbeeld, de ondernemingen in Pakistan zijn relatief geavanceerd in het bouwen van vliegtuigframes terwijl de ondernemingen in Turkije relatief geavanceerd zijn in de bouw van elektronische en IT systemen voor de besturing van de vliegtuigen. Als deze ondernemingen samenwerken in één project voor de ontwikkeling van een gevechtsvlieg
tuig kan veel sneller vooruitgang geboekt worden dan wanneer ze apart van elkaar werken aan twee verschillende projecten, de Pakistanen voor de ontwikkeling van een Pakistaans gevechtsvliegtuig en de Turken voor de ontwikkeling van een Turks gevechtsvliegtuig. In één project zouden de Pakistaanse moslims niet langer teruggehouden worden door beperkte kennis op het gebied van elektronische en IT systemen, want de Turkse moslims zouden deze kennis in het project inbrengen. En net zo zouden de Turkse moslims niet langer teruggehouden worden door beperkte kennis op het gebied van het bouwen van vliegtuigframes, want de Pakistaanse moslims zouden deze kennis in het project inbrengen.
De Khilafa kan deze samenwerking vooruit helpen bijvoorbeeld door voor iedere sector van de defensie-industrie een speciaal centrum op te zetten. Verschillende bedrijven kunnen daar dan vestigingen opzetten die zich concentreren op éénzelfde sector van de industrie. Op precies deze manier is Sillicon Valley in Californië tot stand gekomen. De geschiedenis van Sillicon Valley gaat terug tot de jaren ’40 en ’50 van de vorige eeuw toen het Amerikaanse ministerie van defensie en de CIA geld beschikbaar begonnen te stellen aan ondernemers om daar bedrijven op te richten die zich bezig zouden houden met technologie ontwikkeling.28
Ondersteunen
Naast het aanbieden van projecten en het faciliteren van samenwerken is er meer dat de Islamitische Staat Al Khilafa kan doen om de defensie-industrie zich sneller te laten ontwikkelen.
Ten eerste, er werken momenteel miljoenen moslims in de westerse, imperialistische naties. Velen van hen werken voor, of hebben gewerkt voor, bedrijven en andere instellingen van belang voor de defensie-industrie. Deze mensen beschikken over kennis en kunde waar defensie-industrie in de Khilafa van kan profiteren. De Khalifa kan een appel doen op deze mensen, hen motiveren om terug te keren naar de Khilafa, hen helpen terug te keren naar de Khilafa, en eenmaal in de Khilafa hen helpen de juiste baan te vinden bij het juiste bedrijf in de defensie-industrie van de Islamitische Staat Al Khilafa.
23april – juni 2015 / Jaargang 15 Nr. 59
Ten tweede, niet alle landen in de wereld werken momenteel om de Islamitische Oemma onderdrukt en uitgebuit te houden. Het is zelfs zo dat ook andere volkeren, buiten de Islamitische Oemma, net zo onderdrukt worden door de westerse imperialistische naties. Er zijn ook landen die samenwerken met de westerse imperialistische naties om te onderdrukken en uit te buiten, maar enkel omdat ze geen alternatief hebben. De Islamitische Staat Al Khilafa zal samenwerkingsverbanden op kunnen zetten met al deze landen en volkeren, tegen de westerse imperialistische naties. Onderdeel van deze samenwerkingsverbanden zal zijn samenwerking op het gebied van defensie zijn, zodat de ondernemingen die opereren in de defensie-industrie van de Khilafa niet enkel zullen kunnen profiteren van de kennis en kunde van anderen binnen de Khilafa maar ook van anderen buiten de Khilafa.

Comments

comments

DELEN