Is het erg als ouders gemeentelijk armoedegeld aan godsdienstlessen besteden? Nee, vindt de Amsterdamse wethouder Vliegenthart. Toch mag het niet meer.

Met frisse tegenzin’ gaat de Amsterdamse wethouder Arjan Vliegenthart (SP) ouders verbieden armoedegeld dat ze van de gemeente krijgen te gebruiken voor het betalen van godsdienstlessen aan hun kinderen. De gemeenteraad heeft hem dat opgedragen. Maar volgens hem duidt die opdracht op ‘onwetendheid en onbegrip voor wat godsdienst voor mensen betekent’.

De zogeheten scholierenvergoeding bestaat al ruim tien jaar en is bedoeld om ervoor te zorgen dat ook arme kinderen volwaardig kunnen meedraaien in de maatschappij. Ouders met een laag inkomen kunnen het geld aanvragen, om het uit te geven aan bijvoorbeeld schoolspullen, muziekles, sport of de bioscoop. De afgelopen jaren kochten ze er het vaakst een fiets van.

Opwinding

Eind vorig jaar ontstond er beroering toen bleek dat sommige ouders met het geld godsdienstlessen betalen in bijvoorbeeld een moskee. ‘Armoedegeld naar moskee’, die krantenkop veroorzaakte opwinding in de gemeenteraad. Na een stevig debat over onder meer de scheiding van kerk en staat sprak de raad in overgrote meerderheid uit dat de scholierenvergoeding voortaan niet langer naar dit soort lessen mocht gaan.

Vliegenthart heeft intussen uitgezocht hoe het precies zit (van de elf miljoen euro die met de vergoeding gemoeid is, gaat ruim drie ton naar godsdienstlessen) en laat nu weten het raadsbesluit te zullen uitvoeren. Ook al is dat in strijd met het uitgangspunt van de regeling dat ouders zelf het best in staat zijn om te beslissen wat goed is voor hun kind, “of dat nou balletles is, godsdienst of een fiets”.

Maar het grootste bezwaar tegen het verbod waartoe Vliegenthart zich gedwongen ziet, is iets anders: de ‘onvertrouwdheid’ die eruit spreekt met godsdienst. “En ja, ook wantrouwen, want onbekend maakt onbemind. Moskeeën en leerkrachten die ik gesproken heb, begrijpen er niets van. Die hadden het gevoel met hun lessen iets goeds te doen voor de stad, net als met de huiswerkbegeleiding en de taallessen die ze geven. Nu lijkt het iets verdachts. Dat wederzijdse onbegrip, daar wil ik de raad wel voor waarschuwen.”

Die huiver voor alles wat godsdienst is, wordt steeds dominanter in Nederland en leeft in alle politieke partijen, stelt Vliegenthart. Hijzelf, domineeszoon en kerkganger, heeft die huiver niet, maar zijn eigen partijgenoten in de raad wist hij niet te overtuigen. In het college kreeg hij steun van onderwijswethouder Simone Kukenheim, D66’ster én – misschien niet toevallig – regelmatig synagogeganger.

En de scheiding van kerk en staat dan? Die wordt niet aangetast als armoedegeld naar godsdienstlessen gaat, zegt Vliegenthart, want van inmenging in elkaars zaken is volstrekt geen sprake. Maar wordt de scholierenvergoeding dan geen indirecte subsidie van moskeeën, zoals in het raadsdebat betoogd werd? “Welnee. Als die aan een fiets besteed wordt, is dat toch ook geen subsidie van de rijwielbranche?”

Lees hier verder: https://www.trouw.nl/religie-en-filosofie/armoedegeld-naar-moskee-dat-mag-niet-meer~a22bb8e5/

Comments

comments

DELEN