In de interneringskampen in Oost-Turkestan worden tienduizenden Moslims door een verschrikkelijk programma geloosd met het doel om hun geloofsovertuigingen en politieke ideeën te veranderen.

Volgens de berichtgeving van Associated Press (AP) voeren Chinese autoriteiten in deze kampen assimilatieprogramma’s uit met het doel om aan onze broeders het communisme op te dringen en hen te distantiëren van hun Islamitische identiteit.

De Chinese autoriteiten wilden niet ingaan op deze waarnemingen maar het is bekend dat aan de Chinese media verklaard werd dat dit, naar eigen zeggen, gedaan wordt in functie van het bestrijden van extremisme en separatisme.

In het artikel van AP is er evenals een reportage met een gedetineerde broeder te lezen. Omir Bakali, een broeder geboren in China werd gevangen genomen toen hij naar zijn familie in Oost-Turkestan ging.

Onze broeder van 42 jaar vertelt dat hij op 25 maart 2017 gearresteerd was tijdens zijn bezoek aan zijn familie. Hij werd vastgebonden aan een stoel, werd met zijn polsen aan de muur gehangen en hij werd ondervraagt over dat hij Chinezen aangezet zou hebben om visums aan te vragen voor een toeristische reis naar Kazachstan.

Na gevangenschap van 7 maanden zou hij vrijgelaten zijn uit de gevangenis maar hij zegt dat hij in feite niet vrijgelaten werd. Hij is verplaatst naar een kamp met een omheining van prikkeldraad waar meer dan duizend mensen werden vastgehouden.

Elke ochtend nog voor dageraad stonden ze daar op, vervolgens moesten ze het Chinese volkslied zingen en werd de vlag van China opgehesen. Bakali voegt nog toe dat er door de dag luidkeels marsen van de communistische partij door de luidsprekers klonken en ze onderwezen werden over de Chinese taal en geschiedenis.

De zogehete onderwijzers vertelden hen dat de Oeigoeren, voordat de Chinezen hen ‘bevrijdden’, een achtergebleven volk waren. Voor het eten drongen de onderwijzers aan dat ze “Lof aan de partij! Lof aan het vaderland! Lof aan Xi Jinping!” moesten roepen.

Door de dag werden ze met 8 personen in een kamer opgesloten. “Op de toiletten waren er bewakingscamera’s en zelden mochten we ons wassen en Woedoe nemen. We kregen elke dag vier uur lang les over ‘de gevaren van Islam’ en we werden gedwongen om elkaar te bekritiseren.” Aldus Bakali.

Op 24 november werd hij vrijgelaten maar omdat hij vreesde dat zijn zus en moeder opgepakt zou worden, heeft hij zijn verhaal geheimgehouden. Echter, na zijn zus op 10 maart, zijn moeder een week later en zijn vader op 24 april werden opgepakt, heeft Bakali zijn toch willen vertellen. Tijdens het interview sprongen tranen in zijn ogen: “Wanneer je gedwongen wordt uw eigenheid te bekritiseren, je je gedachten en je etnische groep moet ontkennen is er een zeer hoge psychologische druk die gevoerd wordt. Elke nacht tot zonsopgang kan ik dit niet uit mijn hoofd halen.” Zei hij als slot nog.

Deze feiten zijn bevestigd door 3 andere gedetineerden en een voormalige onderwijzer uit een van de kampen.

Comments

comments

DELEN